Hydranty wewnętrzne: charakterystyka, rodzaje i zasady stosowania

Hydranty wewnętrzne to stałe urządzenia gaśnicze, które umożliwiają bezpośredni pobór wody z wewnętrznej sieci wodociągowej w celu gaszenia pożarów w ich wczesnej fazie. Choć w codziennym użytkowaniu bywają niedoceniane, stanowią kluczowy element systemów ochrony przeciwpożarowej, pozwalając na podjęcie walki z ogniem z dystansu znacznie większego niż w przypadku gaśnic.

Schemat budowy hydrantu wewnętrznego: zwijadło, wąż, zawór odcinający, prądownica

Podział i rodzaje hydrantów wewnętrznych

Hydranty wewnętrzne dzielimy głównie ze względu na średnicę wewnętrzną węża, co bezpośrednio przekłada się na ich wydajność gaśniczą oraz konstrukcję:

  • Hydrant DN 25: wyposażony w węże półsztywne. Jest to urządzenie przeznaczone przede wszystkim do obsługi przez przeciętnych użytkowników budynku.
  • Hydrant DN 33: również posiada wąż półsztywny. Stosowany głównie w obiektach garażowych.
  • Hydrant DN 52: wyposażony w węże płasko składane. Jest to urządzenie o znacznie większej wydajności, montowane głównie z myślą o szybkiej obsłudze przez strażaków.

Węże półsztywne a płasko składane

Węże półsztywne (DN 25, DN 33) zachowują przekrój podczas zwijania, co pozwala na wyciągnięcie tylko niezbędnego odcinka węża bez ryzyka jego załamania. Z kolei węże płasko składane (DN 52) są wiotkie, gdy nie są napełnione wodą. Wymagają one całkowitego rozwinięcia przed podaniem ciśnienia, w przeciwnym razie wąż może zapętlić się w nierozwiązywalny supeł.

Porównanie zasięgu działania hydrantu i gaśnicy wewnątrz obiektu

Wymagania techniczne i montażowe

Prawidłowe działanie hydrantu zależy od zapewnienia odpowiedniego ciśnienia wody:

Rodzaj hydrantu Dopuszczalne ciśnienie (MPa)
DN 25 0,2 - 1,2 MPa
DN 33 / DN 52 do 0,7 MPa

Hydranty powinny być rozmieszczone tak, aby zasięg węża (plus 3 metry zasięgu strumienia wody) pokrywał całą powierzchnię chronionego budynku. Zawory odcinające montuje się zazwyczaj na wysokości 1,35 m od podłogi. Szafki hydrantowe muszą być wyraźnie oznaczone zgodnie z normą PN-EN ISO 7010:2012, a w ich pobliżu powinna znajdować się czytelna instrukcja obsługi.

Gdzie stosuje się poszczególne typy hydrantów?

Wybór urządzenia zależy od kategorii zagrożenia ludzi (ZL) oraz przeznaczenia obiektu:

  • DN 25: stosowane w budynkach użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego (ZL I, ZL II, ZL V), gdzie powierzchnia strefy pożarowej przekracza 200 m².
  • DN 33: wymagane w garażach zamkniętych (powyżej 10 stanowisk postojowych).
  • DN 52: dedykowane obiektom przemysłowo-magazynowym (PM) o wysokim obciążeniu ogniowym oraz budynkom wysokim i wysokościowym.

Użycie hydrantu wewnętrznego - SZKOLENIE Z SYMULATOREM POŻARU

Eksploatacja i przeglądy okresowe

Zgodnie z przepisami, urządzenia przeciwpożarowe muszą być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym nie rzadziej niż raz w roku. Węże hydrantowe podlegają dodatkowo próbie ciśnieniowej na maksymalne ciśnienie robocze nie rzadziej niż raz na 5 lat. Wszystkie czynności muszą być zgodne z dokumentacją techniczną producenta oraz odpowiednimi Polskimi Normami (m.in. PN-EN 671-3). Pamiętaj, że w razie pożaru kluczową zasadą przed użyciem wody jest odłączenie dopływu prądu do budynku.

tags: #hydrant #ppoz #poz #wewnetrzny