Ksiądz profesor Józef Majka (1918-1993) był wybitnym polskim duchownym, naukowcem, pionierem socjologii religii w Polsce oraz współtwórcą lubelskiej szkoły katolickiej nauki społecznej. Jego działalność naukowa, duszpasterska i dydaktyczna wywarła znaczący wpływ na rozwój polskiej myśli społecznej i teologicznej.

Życiorys i droga edukacyjna
Józef Majka urodził się 31 maja 1918 roku w Suchorzowie koło Baranowa Sandomierskiego. Był trzynastym, ostatnim dzieckiem w rodzinie Wojciecha i Wiktorii z domu Fidalskich. Edukację podstawową odebrał w rodzinnej miejscowości oraz w Baranowie Sandomierskim. Następnie uczęszczał do II Państwowego Gimnazjum im. hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie, gdzie w 1937 roku uzyskał maturę.
Drogę do kapłaństwa rozpoczął wstąpieniem do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie przyjął 8 sierpnia 1942 roku z rąk biskupa Edwarda Komara. Po wojnie, w latach 1946-1947, kierował Przedstawicielstwem Krajowej Centrali „Caritas” w Warszawie.
Studia i działalność akademicka
Ksiądz Majka był człowiekiem o szerokich horyzontach naukowych. Studiował na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych KUL, uzyskał doktorat z filozofii chrześcijańskiej (1952) oraz habilitację (1958). W 1950 roku zdobył również magisterium z teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W swojej pracy naukowej koncentrował się na wielu dyscyplinach:
- Katolicka nauka społeczna
- Socjologia religii i parafii
- Metodologia nauk teologicznych
- Socjologia rodziny, wychowania oraz powołań

Wkład w naukę i kościół
W 1970 roku przeniósł się do Wrocławia, gdzie objął stanowisko rektora Papieskiego Fakultetu Teologicznego oraz Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego. Pełnił te funkcje do 1988 roku. Był inicjatorem Wrocławskich Dni Duszpasterskich oraz licznych sympozjów naukowych.
W 1971 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1985 roku profesora zwyczajnego. Jego dorobek obejmuje około 350 prac naukowych i artykułów publicystycznych. Został uhonorowany godnościami: kanonika kapituły katedralnej (1971), prałata papieskiego (1983) oraz protonotariusza apostolskiego (1990). Zmarł 19 marca 1993 roku we Wrocławiu i został pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca.
Wybrana bibliografia i myśl społeczna
Ks. prof. Józef Majka łączył analizy socjologiczne z wynikami badań psychologicznych. W swojej pracy ustalił kluczowe stanowiska socjologów religii, dzieląc je na badaczy powiązań między systemami religijnymi a makrostrukturami oraz tych, którzy podkreślają specyfikę metodologiczną rzeczywistości humanistycznej.
| Tytuł pracy | Zakres tematyczny |
|---|---|
| Zagadnienie płac w świetle katolickiego personalizmu | Etyka gospodarcza |
| Procent a lichwa w katolickiej nauce moralnej | Historia doktryny |
| Socjologia parafii | Socjologia religii |
| Katolicka nauka społeczna | Teologia społeczna |
Ksiądz profesor pozostawił po sobie bogate dziedzictwo, które do dziś jest analizowane w opracowaniach biograficznych, m.in. przez prof. Janusza Mariańskiego. Jego postać pozostaje symbolem zaangażowania w dialog wiary z nauką oraz troski o społeczną misję Kościoła w Polsce.