Związek Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej (ZOSP RP) to organizacja o rozbudowanej strukturze, obejmującej organy naczelne, zarządy wojewódzkie, powiatowe i gminne, a także jednostki terenowe. Niniejszy artykuł przedstawia kluczowe organy zarządzające oraz postaci historyczne związane z kierownictwem ochrony przeciwpożarowej w Polsce.
Organy Naczelne Związku OSP RP
Najwyższymi organami Związku OSP RP są:
- Prezydium Zarządu Głównego Związku OSP RP
- Zarząd Główny Związku OSP RP
- Zarząd Wykonawczy
- Główna Komisja Rewizyjna
- Główny Sąd Honorowy
Zarząd Główny Związku OSP RP
Zarząd Główny jest organem wykonawczym Związku OSP RP, odpowiedzialnym za realizację jego celów statutowych. W jego skład wchodzą liczne osoby, reprezentujące różne województwa.
Lista członków Zarządu Głównego Związku OSP RP (przykładowe dane, pełna lista może być obszerniejsza):
- Ryszard DĄBROWA (woj.)
- Tomasz STANOWSKI (woj.)
- Waldemar WOJTAŚ (woj.)
- Janusz GERKE (woj.)
- Jarosław HERBOWSKI (woj.)
- Zbigniew SOSNOWSKI (woj.)
- Sławomir BARTNIK (woj.)
- Bartosz DĄBROWSKI (woj.)
- Witold KOWALIK (woj.)
- Czesław PIKACZ (woj.)
- Janusz SZPAK (woj.)
- Zbigniew ZADURA (woj.)
- Edward FEDKO (woj.)
- Sławomir EMANUEL (woj.)
- Tadeusz KARCZ (woj.)
- Adam NOWAK (woj.)
- Wojciech POKORA (woj.)
- Artur STERNA (woj.)
- Adam DOMAGAŁA (woj.)
- Krzysztof KOSIBA (woj.)
- Kazimierz SADY (woj.)
- Edward SIARKA (woj.)
- Łukasz SMÓŁKA (woj.)
- Zbigniew GOŁĄBEK (woj.)
- Wiesław LEŚNIAKIEWICZ (woj.)
- Waldemar PAWLAK (woj.)
- Adam STRUZIK (woj.)
- Antoni Jan TARCZYŃSKI (woj.)
- Andrzej WASILEWSKI (woj.)
- Artur GALLUS (woj.)
- Teresa TISZBIEREK (woj.)
- Franciszek AUGUSTYN (woj.)
- Witold KAZIENKO (woj.)
- Jan PAC (woj.)
- Stanisław Wiktor ŚWIĘCH (woj.)
- Zdzisław CZAKIS (woj.)
- Jan GRADKOWSKI (woj.)
- Marek BUZA (woj.)
- Wojciech MEGIER (woj.)
- Rafał GLAJCAR (woj.)
- Henryk KIEPURA (woj.)
- Jan OZGA (woj.)
- Krzysztof GAJEWSKI (woj.)
- Bolesław GRADZIŃSKI (woj.)
- Mirosław PAWLAK (woj.)
- Grzegorz MATCZYŃSKI (woj.)
- Andrzej OCHLAK (woj.)
- Krzysztof FOJT (woj.)
- Eugeniusz GRZESZCZAK (woj.)
- Ryszard KUBIAK (woj.)
- Piotr OPAS (woj.)
- Zbigniew SERBIAK (woj.)
- Henryk ŻOK (woj.)
- Marek KOWALSKI (woj.)
- Szymon WALIGÓRA (woj.)
Główna Komisja Rewizyjna
Główna Komisja Rewizyjna jest organem kontrolnym ZOSP RP, odpowiedzialnym za badanie działalności finansowej i organizacyjnej Zarządu Głównego.
Członkowie Głównej Komisji Rewizyjnej:
- Marian MIKOŁAJCZYK (woj.)
- Lucjan KĘDZIA (woj.)
- Mieczysław SKRĘT (woj.)
- Tadeusz TOMASZEWSKI (woj.)
- Jan DUDEK (woj.)
- Zenon BIAŁOBRZESKI (woj.)
- Andrzej BRACHMAŃSKI (woj.)
- Wiesław KOŁODZIEJSKI (woj.)
- Leszek KRÓL (woj.)
- Julian LEMIECH (woj.)
- Edward MOCARSKI (woj.)
- Jerzy OBSTARCZYK (woj.)
- Marcin PARKA (woj.)
- Mirosław PRUS (woj.)
- Wiesław RÓŻYŃSKI (woj.)
Główny Sąd Honorowy
Główny Sąd Honorowy rozpatruje sprawy dotyczące naruszenia godności strażackiej i zasad etyki członków ZOSP RP.
Członkowie Głównego Sądu Honorowego:
- Marek Adam KOMOROWSKI (woj.)
- Władysław KOLIŃSKI (woj.)
- Mieczysław ŁUCZAK (woj.)
- Robert PAWŁOWSKI (woj.)
- Wojciech WICHERSKI (woj.)
- Władysław TABASZ (woj.)
- Waldemar DOMŻALSKI (woj.)
- Tomasz GOLASZ (woj.)
- Wiesław KORNACKI (woj.)
- Krzysztof MALIK (woj.)
- Eugeniusz NYKIEL (woj.)
- Lucjan PIETRZCZYK (woj.)
- Krzysztof SMELA (woj.)
- Dariusz WOŹNIAK (woj.)
- Stanisław WÓJCICKI (woj.)
- Mieczysław ŻENTEL (woj.)
Zespoły Zadaniowe i Rady
Struktura ZOSP RP obejmuje również liczne zespoły zadaniowe i rady, zajmujące się specyficznymi obszarami działalności organizacji:
- Komisja ds. działalności ratowniczej i humanitarnej
- Komisja dzieci, młodzieży i sportu
- Komisja ds. rozwoju organizacyjnego i gospodarczego
- Komisja ds. działalności naukowej, kulturalno-społecznej, dokumentacyjnej i historycznej
- Komisja ds. prewencji społecznej, komunikacji, budowania wizerunku i profilaktyki zdrowotnej
- Rada Programowa „Strażaka”
- Rada Seniorów
- Zespół stały ds. programu Pierwszy Ratownik
- Krajowe Kolegium Sędziów Zawodów Strażackich
W ramach tych zespołów działają również osoby odpowiedzialne za konkretne obszary, np.:
- Jerzy Wiesław ZAWISZA
- Andrzej WYSZOGRODZKI
- Marek DUDA (woj.)
- Andrzej MAŁYSZKA (woj.)
- Leszek SZMYT (woj.)
- Tadeusz BUJNO (woj.)
- Mirosław PRUS (woj.)
- Janusz SZULKA (woj.)
- Grzegorz TYMOSZUK (woj.)
- Tomasz GÓRNIAK (woj.)
- Łukasz GIEMZA (woj.)
- Artur KARABIN (woj.)
- Piotr ANIOŁ (woj.)
- Mirosław ORŁOWSKI (woj.)
- Andrzej WAJS (woj.)
- Konrad PODPORA (woj.)
- Jarosław TOMASZEWSKI (woj.)
- Krzysztof PALUCH (woj.)
- Leszek CHOJNACKI (woj.)
- Jerzy FYDRYCH (woj.)
- Grzegorz GOGŁUSKA (woj.)
- Tomasz GOLASZ (woj.)
- Andrzej GWIAZDONIK (woj.)
Historia Administracyjna Ochrony Przeciwpożarowej w Polsce
Reforma Administracyjna z 1972 roku i jej Wpływ na Straże Pożarne
Jesienią 1972 roku w Polsce Ludowej zapoczątkowano głęboką, trójetapową reformę administracyjną. Weszła ona w życie 1 stycznia 1973 roku na mocy ustaw uchwalonych 29 listopada 1972 roku, które dotyczyły zmian w Konstytucji PRL, utworzenia gmin oraz nowelizacji ustawy o radach narodowych. Reforma ta doprowadziła do likwidacji 4315 gromad i 162 osiedli, zastępując je 2366 gminami. Dla ochrony przeciwpożarowej, a zwłaszcza dla straży skupionych w Związku Ochotniczych Straży Pożarnych (ZOSP), najbardziej znaczące zmiany objęły stworzenie, a właściwie odtworzenie ogniwa gminnego tego związku. Uchwała nr 7 Zarządu Głównego ZOSP z 6 listopada 1972 roku powołała zarządy gminne, a na mocy uchwały Rady Ministrów z 25 września 1974 roku ustanowiono funkcję społecznego komendanta gminnego straży pożarnych.
Etapy Reformy Administracyjnej i Struktura Dowodzenia
Drugi etap reformy administracyjnej, zapoczątkowany ustawami z 22 listopada 1973 roku, wprowadził jednoosobowe organy administracji państwowej, takie jak wojewodowie, prezydenci miast oraz naczelnicy powiatów, miast i gmin. Przejęli oni kompetencje komend straży pożarnych, które stały się równorzędne z wydziałami urzędów wojewódzkich i stopnia powiatowego. W efekcie komendanci wojewódzcy i stopnia powiatowego zaczęli odpowiadać za realizację zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej przed wojewodami, prezydentami lub naczelnikami.
Trzeci, ostatni etap reformy, uchwalony 28 maja 1975 roku, polegał na utworzeniu dwustopniowej organizacji państwa, co skutkowało zniesieniem powiatów i utworzeniem 49 województw. W ślad za tym, rozporządzenie Rady Ministrów z 30 maja 1975 roku, weszło w życie 1 czerwca 1975 roku, regulując organizację terenowych organów administracji państwowej.
Powstanie i Ewolucja Komend Wojewódzkich Straży Pożarnych
Ustawa z dnia 4 lutego 1950 roku o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji po raz pierwszy w historii polskiej ochrony przeciwpożarowej powołała WOJEWÓDZKIE KOMENDY STRAŻY POŻARNYCH. Dla miast wydzielonych, takich jak Warszawa i Łódź, utworzono odpowiednio Warszawską i Łódzką Komendę Straży Pożarnych. Na czele tych jednostek stali Wojewódzcy Komendanci Straży Pożarnych, mianowani i odwoływani przez Ministra Administracji Publicznej na wniosek Komendanta Głównego Straży Pożarnych.
Kolejne zmiany prawne, w tym ustawa z dnia 19 kwietnia 1950 roku o zmianie organizacji naczelnych władz państwowych, doprowadziły do zniesienia Ministerstwa Administracji Publicznej i utworzenia Ministerstwa Gospodarki Komunalnej, które przejęło kompetencje w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Dekret Rady Państwa PRL z 7 grudnia 1954 roku włączył ochronę przeciwpożarową do zakresu działania Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Ustawa z dnia 12 czerwca 1975 roku o ochronie przeciwpożarowej, obowiązująca ponad 17 lat, wprowadziła nazwę KOMENDA WOJEWÓDZKA STRAŻY POŻARNYCH.
Mianowanie Komendantów Wojewódzkich Straży Pożarnych
Przepis art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 roku o ochronie przeciwpożarowej sprecyzował tryb mianowania komendanta wojewódzkiego straży pożarnych. Organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego, czyli wojewoda, mianował komendanta spośród kandydatów przedstawionych przez Komendanta Głównego Straży Pożarnych. Wojewoda tworzył Komendę Wojewódzką Straży Pożarnych, która funkcjonowała na prawach wydziału Urzędu Wojewódzkiego. Komendant wojewódzki podlegał Komendantowi Głównemu Straży Pożarnych w zakresie zadań operacyjno-technicznych.
Komendanci Główni Straży Pożarnych w Kluczowych Okresach
W omawianym okresie stanowisko Komendanta Głównego Straży Pożarnych zajmowali następujący oficerowie:
- płk poż. ZYGMUNT JAROSZ (1 stycznia 1968 r. - 31 sierpnia 1981 r.). Wcześniej był zastępcą komendanta głównego. Był pierwszym wykształconym oficerem pożarnictwa na tym stanowisku.
- płk poż. inż. TOMASZ OSTROWSKI (1 września 1981 r. - 22 listopada 1983 r.). Wcześniej zajmował stanowisko zastępcy komendanta głównego.
- płk poż. mgr ANDRZEJ GATLIK (22 listopada 1983 r. - 2 kwietnia 1984 r.) - pełnił obowiązki komendanta głównego, będąc wcześniej zastępcą.
- płk poż. mgr WŁODZIMIERZ TESSAR (3 kwietnia 1984 r. - 15 lutego 1987 r.) - zastępca komendanta głównego.
- płk poż. mgr ANDRZEJ STEFANOWSKI (5 czerwca 1987 r. - 16 grudnia 1991 r.). Wcześniej był komendantem wojewódzkim straży pożarnych w Wałbrzychu.
- płk poż. mgr ZDZISŁAW RADNY - zastępca komendanta głównego, który formalnie, na podstawie upoważnienia, wykonywał obowiązki komendanta głównego od 3 lipca do 16 grudnia 1991 r.
Wszyscy wymienieni oficerowie posiadali bogate doświadczenie, często zaczynając służbę od najniższych stanowisk i awansując poprzez stopnie powiatowe i wojewódzkie.
Nadzór nad Ochroną Przeciwpożarową
W omawianym okresie, w imieniu Ministra Spraw Wewnętrznych, bezpośredni nadzór nad ochroną przeciwpożarową sprawowali:
- podsekretarz stanu gen. dyw. MO Bogusław Stachura (do października 1981 r.)
- podsekretarz stanu gen. dyw. MO Stanisław Zaczkowski (do 5 marca 1987 r.)
- gen. bryg. MO Stanisław Konieczny (od lipca 1989 r.) - dyrektor generalny MSW i szef Służby Zabezpieczenia Materiałowego MSW.
- podsekretarz stanu mgr prawa Jerzy Zimowski (od lipca 1990 r. do 25 grudnia 1991 r.)
Przykładowe Biogramy Komendantów Wojewódzkich
Płk poż. ZDZISŁAW ZALEWSKI - Komendant Straży Pożarnych Województwa Stołecznego Warszawy
Płk poż. Zdzisław Zalewski został powołany na stanowisko Komendanta Straży Pożarnych Województwa Stołecznego Warszawy przez wojewodę warszawskiego, na wniosek Komendanta Głównego Straży Pożarnych. Był synem zawodowego podoficera Miejskiej Straży Pożarnej w Białymstoku. Podczas II wojny światowej, w zimie 1940 roku, wraz z rodziną został deportowany w głąb Związku Radzieckiego, gdzie wcielono go do służby w Armii Czerwonej i uczestniczył w działaniach wojennych.
Służbę zawodową rozpoczął w 1946 roku, początkowo pełniąc obowiązki powiatowego komendanta straży pożarnych i instruktora pożarnictwa Związku Straży Pożarnych RP dla białostockiego powiatu. Następnie służył jako komendant Miejskiej Zawodowej Straży Pożarnych w Białymstoku, a potem był zastępcą komendanta placówek szkoleniowych w Ełku. Od 1 października 1955 roku do 30 listopada 1957 roku oraz od 1960 roku do 30 czerwca 1966 roku kierował Wydziałem Szkolenia Zawodowego KGSP. Równolegle był wykładowcą w Szkole Oficerów Pożarnictwa.
Zdzisław Zalewski był autorem podręczników szkoleniowych, programów szkolenia i artykułów fachowych. Kierował polską reprezentacją pożarniczą na międzynarodowych zawodach CTIF w Karlovacu w 1966 roku. Zasiadał w Komitecie Redakcyjnym „Przeglądu Pożarniczego” i w Zarządzie Głównym ZOSP.
Stanowisko komendanta straży pożarnych województwa stołecznego zajmował do 25 czerwca 1990 roku, po czym przeszedł na emeryturę. Jest jedynym strażakiem-laureatem Nagrody Miasta Stołecznego Warszawy i wyróżnionym wpisem do Honorowej Księgi Zasłużonych dla Ochrony Przeciwpożarowej.
Ppłk poż. inż. JERZY ŻUREK - Następca Komendanta Zalewskiego
Ppłk poż. inż. Jerzy Żurek objął stanowisko komendanta Straży Pożarnych Województwa Stołecznego Warszawy 5 lipca 1990 roku, po wygraniu konkursu. Miał wtedy 39 lat. Po ukończeniu Szkoły Oficerów Pożarnictwa pełnił służbę w różnych sekcjach KSP Województwa Stołecznego oraz na stanowiskach dowódczych. Był również komendantem Wojewódzkiego Ośrodka Szkolenia Pożarniczego w Warszawie.
Od 1992 roku do 1999 roku służył w Inspektoracie Komendanta Głównego PSP. W 1997 roku ukończył kurs dla kontrolerów PSP w Najwyższej Izbie Kontroli. W stan spoczynku odszedł w stopniu starszego brygadiera.
Ppłk Henryk Cichocki - Komendant Powiatowy i Rejonowy Straży Pożarnych w Ostródzie
Ppłk Henryk Cichocki był kluczową postacią w historii ochrony przeciwpożarowej w Ostródzie. Mianowany na komendanta powiatowego straży pożarnych w Ostródzie 1 stycznia 1954 roku, wcześniej pełnił funkcję zastępcy komendanta do spraw polityczno-wychowawczych w Wojewódzkiej Szkole Pożarniczej w Ostródzie.
Nałożono na niego nowe zadanie dotyczące zapobiegania pożarom, które powierzył ogn. Leonowi Taranowskiemu. Było to zadanie trudne ze względu na wielkość powiatu i liczbę podmiotów podlegających kontrolom.
Po reformie administracyjnej w 1975 roku, płk poż. Tadeusz Hornziel, komendant wojewódzki straży pożarnych w Olsztynie, mianował ppłk Henryka Cichockiego na komendanta rejonowego w Ostródzie. Administracyjnie komenda rejonowa obejmowała miasto Ostródę oraz 5 gmin. Po odejściu na emeryturę, obowiązki komendanta rejonowego przejął chor. Waldemar Wajdyk.
Ppłk Cichocki odegrał znaczącą rolę w budowie nowej strażnicy w Ostródzie, która została oddana do użytku w 1975 roku. Jego zaangażowanie i inicjatywa przyczyniły się do znaczącego rozwoju ochrony przeciwpożarowej w regionie.
Struktura Zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej (OSP)
Aby tworzyć i obsadzać funkcje w zarządzie OSP, konieczne jest jego wybranie. Zgodnie ze wzorcowym statutem ZOSP RP, walne zebranie członków wybiera osoby do zarządu, a następnie nowo powołany zarząd ustala podział funkcji. Statut wzorcowy przewiduje wybór od 5 do 9 osób, z obligatoryjnymi funkcjami: prezes, 2 wiceprezesów, skarbnik, sekretarz, naczelnik (który pełni jednocześnie funkcję wiceprezesa). Dodatkowe funkcje to kronikarz, gospodarz czy zastępca naczelnika.
Funkcje w Zarządzie OSP
- Prezes: Reprezentuje OSP na zewnątrz, kieruje pracami zarządu, zwołuje posiedzenia, proponuje porządek obrad, przewodniczy zebraniom i przedstawia projekty uchwał. Składa sprawozdanie z działalności zarządu.
- Naczelnik: Jest powołany przez zarząd do dowodzenia jednostką operacyjno-techniczną (JOT) i nadzoru nad jej działalnością. Powinien posiadać doświadczenie, odpowiedzialność, dyspozycyjność i zdolność kierowania ludźmi.
- Sekretarz: Współpracuje z koordynatorami projektów, czuwa nad dokumentacją projektową, może współuczestniczyć w przygotowaniu wniosków i sprawozdań.
- Skarbnik: Dba o prawidłowość dokumentów księgowych, prowadzi raport kasowy, czuwa nad terminowym złożeniem zeznania podatkowego CIT-8 i sprawozdania finansowego. Opracowuje roczny plan finansowy i sprawozdanie z jego wykonania. Przeprowadza inwentaryzację.
- Kronikarz: Dokumentuje ważniejsze wydarzenia w OSP, często wykorzystując media społecznościowe i strony internetowe organizacji.
Wszyscy członkowie zarządu mają równorzędny status, bez hierarchii podległości.
OSP Dobczyce - Historia i Współczesność
Straż Ogniowa w Dobczycach została założona w 1875 roku, a w 1918 roku przekształcona w ochotniczą straż pożarną. Funkcję prezesa OSP Dobczyce przez wiele lat pełnił Władysław Lichoń, ojciec obecnego prezesa, dh. Bogusława Lichań.
Obecnie na czele jednostki stoi dh Bogusław Lichoń, który pełni funkcję prezesa trzecią kadencję. Od 1995 roku strażacy z Dobczyc są zrzeszeni w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym (KSRG). Na terenie gminy funkcjonuje trzynaście jednostek OSP.
Dh Bogusław Lichoń podkreśla znaczenie pracy z młodzieżą i wyszkolenia strażaków. Jednostka liczy czterdziestu strażaków, z czego dwudziestu dziewięciu tworzy Jednostkę Operacyjno-Techniczną. Rocznie OSP Dobczyce interweniuje ponad sto razy, gasząc pożary, uczestnicząc w zdarzeniach drogowych, podtopieniach i usuwaniu wiatrołomów.
Jednostka posiada dwa wozy bojowe: Mercedes GBA i Iveco GBA. Wśród strażaków jest wyspecjalizowana pięcioosobowa grupa ratownictwa wodnego. Urząd Gminy i Miasta Dobczyce aktywnie wspiera strażaków, a jednym z priorytetów jest zakup łodzi ratunkowej.
Powstanie Ochotniczych Straży Pożarnych na Ziemiach Ostródzkich
Powstanie pierwszych Ochotniczych Straży Pożarnych na ziemiach ostródzkich datuje się na rok 1945. Po wycofaniu się wojsk niemieckich, do Ostródy i okolic zaczęli napływać ludzie z różnych stron Polski, często z doświadczeniem w strażach pożarnych. Prezesem OSP Ostróda został Naczelnik Poczty - Bronisław Bieranowski, a naczelnikiem Teodor Siemianowski.
Ze względu na zniszczenia wojenne, wyposażenie jednostki było znikome. Jednak dzięki zaangażowaniu druhów i władz powiatowych, jednostka stopniowo była doposażana. Pod koniec 1945 roku w powiecie ostródzkim działało już 12 jednostek straży pożarnych.
Organizacja Ochrony Przeciwpożarowej w Powiatach Po Wojnie
Główny Inspektorat Pożarnictwa, utworzony pod koniec 1944 roku, miał za zadanie organizowanie ochrony przeciwpożarowej na terenach wyzwolonych. W województwie utworzono Wojewódzki Inspektorat Pożarnictwa. Inspektor Wojewódzki zastrzegł sobie prawo do zatwierdzania obsady stanowisk Powiatowych Instruktorów Pożarnictwa.
Od 20 lutego 1946 roku Wojewoda Olsztyński powierzył kierownictwo i nadzór nad ochroną przeciwpożarową powiatu ostródzkiego Stanisławowi Pieczulowi, zatrudnionemu na stanowisku Powiatowego Inspektora Pożarnictwa. Do jego zadań należało szkolenie straży pożarnych, organizowanie OSP i rozdzielanie kredytów na zakup sprzętu.
W latach 1946-1950 powstały w powiecie ostródzkim 54 jednostki OSP, w tym 3 zmotoryzowane. Za początek zawodowej straży pożarnej w Ostródzie uznaje się rok 1949, kiedy powołano pierwsze w województwie Powiatowe Pogotowie Pożarnicze.
Rozwój Zawodowej Straży Pożarnej w Ostródzie
Powiatowe Pogotowie Pożarnicze w Ostródzie działało do 14 grudnia 1960 roku. Z dniem 16 grudnia powołano Zawodową Straż Pożarną, która przejęła sprzęt i obiekty. Od 1970 roku stan osobowy Zawodowej Straży Pożarnej wzrósł do 32 strażaków.
W 1975 roku, po reformie administracyjnej, powstała Komenda Rejonowa Straży Pożarnych w Ostródzie. Komendantem rejonowym został ppłk Henryk Cichocki. W tym okresie do zadań komendy należały m.in. działania prewencyjne, szkoleniowe, operacyjne i techniczne.
Utworzenie Państwowej Straży Pożarnej
Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, na skutek zmian ustrojowych, dokonano radykalnych zmian w systemie ochrony przeciwpożarowej. W kwietniu 1991 roku powołano Zespół do Zorganizowania Państwowej Straży Pożarnej. W wyniku prac zespołu opracowano i skierowano do Sejmu projekty ustaw o ochronie przeciwpożarowej i o Państwowej Straży Pożarnej.
25 lutego 1992 roku Feliks Dela został powołany na stanowisko komendanta głównego Państwowej Straży Pożarnej. 1 lipca 1992 roku powstała Państwowa Straż Pożarna, a tego dnia powołano Komendy Rejonowe PSP. Pierwszym komendantem rejonowym PSP w Ostródzie został kpt. Waldemar Wajdyk.
Marek Buza - Prezes Zarządu Oddziału Wojewódzkiego ZOSP RP
Marek Buza, Prezes Zarządu Oddziału Wojewódzkiego ZOSP RP województwa pomorskiego, od młodości fascynował się strażakami. Do straży wstąpił w 1985 roku, mając 27 lat, pod wpływem rodziny żony, która była silnie związana z OSP Kosobudy.
Od początku swojej prezesury w OSP Kosobudy kładł nacisk na pracę z młodzieżą i wyszkolenie strażaków. Organizował obozy szkoleniowe dla młodzieży, a także wspierał rozbudowę infrastruktury OSP, w tym budowę remiz i wyposażenie jednostek w samochody.
Jako Prezes Zarządu Miejsko-Gminnego ZOSP RP w Brusach, integrował środowisko strażackie, organizując bale strażackie i uroczyście obchodząc Dzień Strażaka. Inicjował również działania pomocowe, jak przekazanie nagród na rzecz OSP dotkniętych powodzią.
Marek Buza jest autorem książki „Kosobudy, wczoraj i dziś” oraz inicjatorem wystawy „Strażacy Powiatu Chojnickiego”. Współpracuje z jednostkami zagranicznymi, m.in. z Niemiec i Ukrainy.
Od momentu powstania powiatów, druh Buza jest Prezesem Zarządu Oddziału Powiatowego ZOSP RP w Chojnicach. Pełnił również funkcje w Zarządach Wojewódzkich ZOSP RP, Głównej Komisji Rewizyjnej oraz w Głównym Sądzie Honorowym.
W roku 2017, podczas tzw. „nawałnicy”, jednostka OSP Kosobudy, pod jego kierownictwem, aktywnie uczestniczyła w usuwaniu skutków kataklizmu.
Nowy Prezes OSP w Chęcinach - Paweł Kaleta
Na czele Ochotniczej Straży Pożarnej w Chęcinach stanął nowy prezes - Paweł Kaleta, 46-letni mieszkaniec Chęcin. Jest on związany ze służbą strażacką od 18. roku życia, co świadczy o jego bogatym doświadczeniu.
Paweł Kaleta posiada wykształcenie wyższe, pracuje w PKP i pełni służbę jako żołnierz 10. Świętokrzyskiej Brygady Terytorialnej. Prywatnie jest ojcem trzech synów.
Jego wizja rozwoju jednostki obejmuje integrację lokalnej społeczności oraz inwestowanie w edukację i rozwój młodzieży. Deklaruje kontynuację dorobku 125 lat istnienia OSP w Chęcinach, przy jednoczesnym wprowadzaniu nowoczesnych rozwiązań i technologii.
Szczególne znaczenie Paweł Kaleta przypisuje współpracy z władzami Gminy Chęciny, na czele z burmistrzem Robertem Jaworskim.