Ochotnicza Straż Pożarna w Ożarowie Mazowieckim to jednostka z długą i bogatą historią, założona w 1924 roku. Od momentu powstania strażacy z Ożarowa Mazowieckiego aktywnie angażują się w ochronę przeciwpożarową, ratownictwo oraz szeroki zakres działań na rzecz lokalnej społeczności.
Historia OSP Ożarów Mazowiecki
Początki i dynamiczny rozwój (1924-1939)
Dnia 18 stycznia 1924 roku w Urzędzie Wojewody Mazowieckiego pod numerem 574 Rejestru Stowarzyszeń i Związków zarejestrowano Towarzystwo Straży Ogniowej Ochotniczej w Ożarowie powiatu warszawskiego. Pierwszym prezesem został wybrany Robert Zabłotniak, a naczelnikiem drużyny strażackiej Ignacy Perz. Pierwszym zastępcą prezesa był Jan Pietraszkiewicz, który w 1927 roku został przeniesiony do Głównego Związku Straży Pożarnych RP w Warszawie, a następnie do Gdyni, gdzie 1 września 1930 roku mianowano go Komendantem Straży Portowej.
Po ustanowieniu jednostki, strażacy przystąpili niezwłocznie do pracy, szkoląc się i zdobywając fundusze przez organizowanie odpłatnych imprez oraz wspólnych prac fizycznych, przy pomocy grupki sympatyków. Pozwoliło to na stopniowe kupowanie sprzętu i wyposażenia. Widząc zaangażowanie i dynamiczny rozwój jednostki, w 1925 roku Stefan Matys przekazał OSP w darze działkę przy obecnej ulicy Ożarowskiej. W tym też roku strażacy przystąpili do budowy murowanej remizy. W 1926 roku ukończono budowę remizy i oddano ją do użytku dzięki pomocy finansowej udzielonej przez mieszkańców Ożarowa i okolic.
W tym czasie straż posiadała już kompletny sprzęt gaśniczy i ratowniczy: przenośną sikawkę czterocalową, przenośny hydrofor z cylindrem leżącym, drabinę Szczerbowskiego, drabinę francuską, dwie drabiny hakowe, sprzęt burzący i uzbrojenie osobiste. Ponadto dysponowała trzema beczkowozami dwukołowymi do zaprzęgu konnego. Remiza oraz sprzęt odpowiadały wówczas całkowicie wymogom techniki pożarniczej.
Okres II wojny światowej: walka i konspiracja (1939-1945)
Wybuch wojny w 1939 roku odbił się katastrofalnie na działalności straży. Ofiarny naczelnik Władysław Skórkowski został powołany do wojska, a następnie zmarł w Anglii. Straż utraciła wóz bojowy i sztandar - symbol polskości, który zarekwirowały władze niemieckie. Mimo stosowania terroru, Niemcy doceniali potrzebę utrzymania straży pożarnej w warunkach wojennych, co stwarzało możliwości utrzymywania sprzętu i uzbrojenia pożarniczego. Dodatkowo ułatwiało to ewentualne działania konspiracyjne, gdyż legitymacja strażacka wydawana przez władze niemieckie skutecznie chroniła od robót przymusowych i często uwalniała z łapanek. Zostało to wkrótce wykorzystane do pracy konspiracyjnej.
Na przełomie 1939/40 roku ówczesny prezes OSP Zygmunt Holewiński we współpracy ze starszym instruktorem ochrony przeciwpożarowej powiatu warszawskiego druhem Teodorem Ozdobińskim utworzyli z zaufanych strażaków komórkę Związku Walki Zbrojnej, która następnie weszła w skład Armii Krajowej Batalionu Ożarowskiego pod nazwą „Folwark Ryniewo” i stanowiła zaczątek późniejszego VII Rejonu „Jaworzyn”. Kilku członków straży objęło funkcje w sztabie batalionu. W ramach tej formacji brano udział w szeregu akcji o znaczeniu wojskowym: przerzuty broni i leków, kolportaż prasy podziemnej, przewóz prasy przez posterunki żandarmerii czy przejmowanie zrzutów w Puszczy Kampinoskiej. W remizie gromadzono sprzęt wojskowy i sanitarny.
Niestety, nie obeszło się bez ofiar. Wskutek wpadki rozstrzelani zostali wiceprezes straży Kazimierz Reicher oraz strażacy: Edmund Łazowski, Wacław Łuczak, Stefan Wołkow i Stanisław Pawelec. Pamięć ich uczczono po wojnie tablicą pamiątkową u zbiegu ulic Poznańskiej i Strażackiej. Zwłoki ich, po ekshumacji w lasach Palmir, złożono na cmentarzu wojskowym w Ołtarzewie. Historia ta jest jednym z przykładów czynnego włączania się strażaków z OSP w działania zbrojne.
Aktywność strażaków z OSP Ożarów Mazowiecki nie ograniczała się jedynie do gaszenia pożarów i opisanych działań. Strażacy służyli także pomocą wspierając akcję dożywiania najbiedniejszej ludności. Uruchomiono kuchnię, na organizację której oddano część remizy. W jej pomieszczeniach zorganizowano również stołówkę. Strażacy prowadzili kwesty od rolników dla zaopatrzenia kuchni w warzywa i artykuły spożywcze. Równocześnie prowadzono szkolenie pożarnicze i wojskowe członków czynnych. W czasie wojny zakupiono pierwszą motopompę marki Lis i samochód Bedford, który przerobiono na pożarniczy.
Odbudowa i rozwój po wojnie (1945-1965)
Po zakończeniu II wojny światowej ożarowscy strażacy, pod przewodnictwem naczelnika Łazowskiego, organizowali na nowo sprzęt i zbierali fundusze. Pierwsze kupione samochody ciężarowe służyły jako pożarnicze oraz do przewozów zarobkowych. Za pieniądze druhów Łazowskiego, Koprzaka i Jaczewskiego zakupiono aparaturę filmową 16 mm. We własnym zakresie urządzono i wyposażono salę kinową. W 1955 roku rozpoczęło działalność kino związkowe „Strażak”. Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza (MDP) z Ożarowa brała udział w pierwszym programie TVP poświęconym propagowaniu drużyn pożarniczych, konkurując z MDP z Nasielska.
Do 1960 roku prowadzono drobne prace inwestycyjne na terenie placu przy ulicy Ożarowskiej, jednak coraz częściej zarząd i członków straży nurtowała myśl o budowie nowej strażnicy. Nadal działało kino „Strażak”, ponadto w dobudowanym trójboksowym drewnianym garażu rozpoczął działalność warsztat ślusarski, a w nim produkcja wiórek stalowych do wiórowania warsztatów. Strażacy czerpali też dochód z wynajęcia sali tanecznej w parku w Ołtarzewie. W późniejszym okresie powstała sala taneczna na placu straży przy ul. Floriana. Wszystkie zebrane pieniądze strażacy przeznaczyli na zakup materiałów budowlanych, co przybliżyło ich do rozpoczęcia budowy nowej strażnicy.
Ostatecznie w 1962 roku Walne Zebranie OSP przyjęło uchwałę o przystąpieniu do budowy. Powołano komitet budowy strażnicy, na czele którego stanął przewodniczący Osiedlowej Rady Narodowej Ożarowa Waldemar Urbaniak. Po załatwieniu wszystkich formalności, jesienią 1962 roku przystąpiono do kopania fundamentów i ich zalewania. W 1963 roku postawiono strażnicę w stanie surowym oraz wybudowano dwupiętrową drewnianą wspinalnię. W latach 1964-1965 prowadzono prace wykończeniowe i w październiku 1965 roku oddano do użytku nową strażnicę (na ul. Strażackiej). Jej oddanie połączono z jubileuszem 40-lecia OSP Ożarów.
Dalszy rozwój i współczesność (od 1966)
W 1966 roku postanowiono wykorzystać dół służący do lasowania wapna, znajdujący się na terenie placu. Po niewielkim jego powiększeniu wybetonowano ściany, uzyskując niewielkim nakładem pracy i funduszy zbiornik o pojemności 180 m³. W 1970 roku zarząd zaproponował budowę budynku gospodarczego, który pomieściłby sprzęt gospodarczy znajdujący się w drewnianej szopie. W 1972 roku naczelnikiem i równocześnie komendantem straży został Leszek Stachlewski, który zrezygnował z pełnienia funkcji naczelnika 11 marca 2017 roku.
Uroczystość 50-lecia OSP odbyła się 20 lipca 1975 roku. W 2002 roku druhowie z ożarowskiej OSP wspierali trwający 306 dni protest pracowników Fabryki Kabli „Ożarów”. W 2006 roku OSP wybudowała obok strażnicy budynek mieszkalno-usługowy. Pomieszczenia na parterze są wynajmowane, a środki z tego tytułu służą finansowaniu bieżącej działalności straży pożarnej. 18 stycznia 2014 roku obchodzono 90-lecie istnienia jednostki.
Misja i działalność statutowa
Działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Ożarowie Mazowieckim obejmuje szeroki zakres zadań, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa i wsparcia dla lokalnej społeczności. Do głównych zadań OSP należą:
- Prowadzenie działalności prewencyjnej mającej na celu zapobieganie pożarom i innym zagrożeniom oraz współdziałanie w tym zakresie z Państwową Strażą Pożarną, organami samorządowymi i innymi podmiotami.
- Udział w akcjach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów, zagrożeń ekologicznych i innych związanych z ochroną środowiska oraz innych klęsk i zdarzeń.
- Udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej i współdziałanie ze służbami ratowniczymi.
- Informowanie ludności o istniejących zagrożeniach pożarowych, ekologicznych i innych oraz sposobach ochrony przed nimi.
- Rozwijanie kultury fizycznej i sportu oraz prowadzenie działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej, a także pomoc osobom niepełnosprawnym w ramach działalności statutowej.
- Wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów o ochronie przeciwpożarowej oraz niniejszego statutu.
- Działania na rzecz ochrony środowiska.
Struktura Zarządzania
Prezes zarządu reprezentuje OSP Ożarów Mazowiecki na zewnątrz i kieruje pracami zarządu. Może powierzać członkom zarządu prawa i obowiązki do wykonania zadań w ramach działalności statutowej OSP. Umowy, pełnomocnictwa i dokumenty finansowe są podpisywane w imieniu zarządu OSP Ożarów Mazowiecki zgodnie z obowiązującymi procedurami i delegowanymi uprawnieniami.
Osiągnięcia i wyróżnienia
Na przestrzeni lat OSP Ożarów Mazowiecki zdobyła liczne wyróżnienia i sukcesy w zawodach pożarniczych:
- 1960 - Dyplom dla Sekcji Młodzieżowej OSP w Ożarowie Mazowieckim za zajęcie II miejsca na II wojewódzkich zawodach pożarniczych.
- 1976 - I miejsce w zawodach wojewódzkich oraz I miejsce w czasie ćwiczeń Obwodowej brygady pożarniczej, za co w nagrodę jeden z samochodów pożarniczych został wyposażony w radiostację.
- 1978 - OSP w Ożarowie Mazowieckim powtórnie wywalczyła I miejsce, które było kwalifikacją do zawodów krajowych w 1980 roku w Poznaniu.
Współczesny sprzęt
Na wyposażeniu OSP Ożarów Mazowiecki znajdują się nowoczesne pojazdy ratowniczo-gaśnicze, przystosowane do różnorodnych działań:
- Iveco Eurocargo ML150E28WS 4x4 GBA 3,5/27 - z kabiną sześcioosobową, przeznaczony głównie do zwalczania pożarów i pomocy w wypadkach komunikacyjnych. Jest on przystosowany również do pracy w ciężkim terenie.
- Scania P360 GCBARt - z kabiną sześcioosobową, przeznaczony do gaszenia pożarów oraz pomocy w wypadkach komunikacyjnych i innych akcjach specjalistycznych.
tags: #osp #ozarow #mazowiecki