Pokrycia Dachowe a Atest Pozarowy: Kluczowe Informacje i Wymagania

Wymaganie odnoszące się do bezpieczeństwa pożarowego dachów należy do podstawowych wymagań dotyczących budynków, zajmując drugie miejsce w hierarchii, tuż po bezpieczeństwie konstrukcji. Jest to kwestia niezwykle ważna, ponieważ skutki pożarów bywają tragiczne i kosztowne dla ludzi, gospodarki oraz środowiska, porównywalne z innymi klęskami żywiołowymi. Historyczne przykłady, takie jak pożar Rzymu w 64 roku czy Londynu w 1666 roku, a także pożary Chicago w 1871 roku czy Krakowa w 1850 roku, dowodzą, jak niszczycielską siłę ma ogień i jak szybko potrafi on zniszczyć całe miasta lub ich znaczne części. W Polsce, jeszcze po drugiej wojnie światowej, zdarzały się pożary, w których z dymem szły całe wioski drewnianych, krytych strzechą domów. Do końca lat 80. XX wieku skutecznie ograniczano skutki pożarów dzięki eliminowaniu łatwopalnych materiałów i wprowadzaniu wymagań dotyczących minimalnych odległości między budynkami.

W ostatnich latach obserwuje się wzrost liczby pożarów dużych obiektów, co wskazuje na potrzebę ciągłego doskonalenia systemów bezpieczeństwa. Podstawowe informacje na temat bezpieczeństwa pożarowego, w szczególności dachów płaskich, powszechnie stosowanych w nowoczesnych obiektach usługowych, produkcyjnych i magazynowych, są zawarte w publikacji "Bezpieczeństwo pożarowe dachów" Stowarzyszenia DAFA.

Wymagania Ppoż. a Klasyfikacje Ogniowe

Powszechnie obowiązujące wymagania techniczno-budowlane dotyczące materiałów, wyrobów, całych rozwiązań lub elementów budowlanych, w tym te zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej WT), są uwzględniane w różnych klasyfikacjach ogniowych. Kryteriami tych klasyfikacji są: odporność ogniowa, reakcja wyrobów budowlanych na ogień, stopień rozprzestrzeniania ognia i odporność dachów na ogień zewnętrzny.

Zasady poszczególnych klasyfikacji są szczegółowo opisane w normach (reakcja na ogień, odporność ogniowa) lub w normach i przepisach (rozprzestrzenianie ognia). Aby określone rozwiązanie było skuteczne w praktyce i faktycznie odpowiadało danej klasie, należy stosować je zgodnie z przeznaczeniem oraz uwzględniać wszelkie wymagania zawarte w raportach z badań i w klasyfikacji. Mogą one dotyczyć zarówno parametrów materiałowych (takich jak kompozycja, gęstość, zużycie, grubość, retardanty), jak i konstrukcyjno-montażowych (np. przekroje, rozpiętości, usytuowanie, orientacja, nachylenie, sposób mocowania, rodzaj i rozstaw łączników).

Reakcja Wyrobów Budowlanych na Ogień

Klasyfikacja wyrobów budowlanych według kryterium reakcji na ogień jest zbliżona do dawnej polskiej klasyfikacji palności/niepalności materiałów, znanej jako opisowa klasyfikacja cech palności. Materiały budowlane określano wówczas jako niepalne lub palne (w tym niezapalne, trudno zapalne, łatwo zapalne i samogasnące). Te nazwy wciąż figurują w przepisach techniczno-budowlanych z lat 80. XX wieku, które były jedynie uzupełniane kolejnymi nowelizacjami i załącznikami.

W związku z tym, wymagania zawarte w tekście głównym WT należy interpretować w powiązaniu z odpowiednimi normami wyszczególnionymi w załączniku nr 1 do WT oraz z załącznikiem nr 3 do WT, który tłumaczy, jak przyporządkowywać stare określenia do aktualnych klas. Problemem jest przywołanie w załączniku nr 1 norm datowanych, co w wielu przypadkach formalnie nakazuje korzystanie z nieaktualnych wersji, mimo dostępności nowszych.

W ramach europejskiego systemu produkty budowlane są badane w zakresie reakcji na ogień, uzyskując jedną z siedmiu podstawowych Euroklas (A1, A2, B, C, D, E i F). Najwyższą odporność ogniową określa znak A, najniższą literka F. Informacje o klasach uzupełnione są danymi o wytwarzanym dymie podczas pożaru (s1, s2, s3 - gdzie s1 oznacza brak lub nieznaczną ilość dymu) oraz o występowaniu płonących kropli lub cząstek (d0, d1, d2 - gdzie d0 oznacza brak zapalnego kapania w ciągu 600 sekund).

Określenia Dotyczące Stopnia Rozprzestrzeniania Ognia

Określenia w WT dotyczące stopnia rozprzestrzeniania ognia odnoszą się do całych elementów budynków (ścian, ociepleń, dachów, przekryć), instalacji (przewodów wentylacyjnych, rurociągów) oraz materiałów pokryciowych. Podstawowe definicje znajdują się w § 208a WT. Ocena stopnia rozprzestrzeniania ognia polega na sprawdzeniu, czy w przypadku pojawienia się niewielkiego płonącego przedmiotu w sąsiedztwie elementu budowlanego, element ten ulegnie zapaleniu, co doprowadzi do dalszego rozwoju pożaru. Należy pamiętać, że określenie elementu jako nierozprzestrzeniającego ognia (NRO) nie oznacza, że nie rozprzestrzenia on ognia w żadnych warunkach - może to robić, gdy pierwotne źródło ognia ma większą moc lub gdy warunki rzeczywiste różnią się od tych podczas badania klasyfikacyjnego.

W przypadku pokryć lub przekryć dachowych, podobną właściwością jest odporność na ogień zewnętrzny. W Polsce ocenia się ją metodą nr 1 (t1) - jedną z czterech opisanych w tymczasowej normie europejskiej PN-ENV 1187. Metoda ta sprawdza możliwość rozprzestrzeniania ognia przez pokrycie lub przekrycie dachu przy oddziaływaniu ognia z płonącej żagwi odpowiadającej wielkością 600 g płonącej wełny drzewnej. Norma PN-EN 13501-5 wprowadza klasy dachów, takie jak BROOF (t1), FROOF (t1) itd. W Polsce za podstawę klasyfikacji przekryć i pokryć dachowych przyjęto metodę t1. Dachy klasy BROOF (t1) klasyfikuje się jako dachy nierozprzestrzeniające ognia. Dachy klasy FROOF (t1) klasyfikuje się jako dachy silnie rozprzestrzeniające ogień.

Kryteria klasyfikacyjne dachów według PN-EN 13501-5, badanie t1, dzielą się na dwie grupy:

• Powierzchniowe rozprzestrzenianie ognia: Obejmuje zasięg zniszczenia na zewnątrz i wewnątrz dachu (w górę, w dół, maksymalny, boczny) oraz brak spadających palących się materiałów.
• Penetracja ognia do wewnątrz budynku: Obejmuje brak palących/żarzących się cząstek penetrujących konstrukcję, brak pojedynczych dziur o powierzchni > 25 mm² (suma wszystkich dziur < 4500 mm²), brak wewnętrznego spalania w postaci żarzenia.

Klasyfikacja Odporności Ogniowej Elementów Budynków

Klasyfikacja odporności ogniowej elementów budynków (ścian, stropów, dachów) lub wyposażenia (klap dymowych, świetlików, przeszkleń) odnosi się do warunków pożarowych i wskazuje w minutach, jak długo dany element zachowuje właściwości użytkowe. Opiera się ona na określonych kryteriach:

• R - nośność ogniowa,
• I - izolacyjność ogniowa,
• E - szczelność ogniowa,
• S - dymoszczelność,
• W - promieniowanie,
• C - samozamykalność,
• G - odporność na „pożar sadzy”,
• K - zdolność do zabezpieczenia ogniochronnego.

Wymagania zawarte w przepisach mogą się pokrywać i dotyczyć wszystkich lub tylko niektórych właściwości, dlatego w celu ich potwierdzenia konieczne może być posłużenie się wszystkimi wymienionymi klasyfikacjami. Na przykład, dach może musieć jednocześnie odpowiadać określeniu „nierozprzestrzeniający ognia”, czyli BROOF(t1), zawierać niepalną izolację cieplną (np. A2-s3, d0) i mieć konstrukcję o odporności ogniowej R30, a przekrycie o odporności ogniowej EI 30. Klasyfikacja RE xx lub REI xx, gdzie „xx” oznacza czas spełnienia kryteriów w minutach, zapewnia również spełnienie wymagań klasy E xx.

Warstwowe Przekrycia Dachowe i Ich Odporność Ogniowa

Podstawową funkcją przekrycia dachu jest zabezpieczenie budynku przed wpływami atmosferycznymi, ale równie ważna, szczególnie w przypadku dachów o dużych powierzchniach, jest ochrona przeciwpożarowa. Warstwowe przekrycie dachu składa się zazwyczaj z części nośnej, paraizolacji, izolacji cieplnej oraz pokrycia. Obciążenia z przekrycia są przekazywane na konstrukcję dachu (płatwie, dźwigary, belki).

Wymagania dotyczące odporności ogniowej przekryć dachów

Wymagania w zakresie odporności ogniowej przekryć dachów wynikają z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie wymagań technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 z dnia 15 czerwca 2002 r. poz. 690).

• Wymagania wynikające z § 216 ust. 1 dotyczą przekryć dachów w odniesieniu do całego układu przekrycia warstwowego i zależą od klasy odporności pożarowej budynku.
  • Dla budynków zakwalifikowanych do klasy odporności pożarowej „A” i „B”, przekrycie dachu powinno spełniać wymagania w klasie odporności ogniowej E 30.
  • Dla budynków o klasie odporności pożarowej „C”, wymagane jest przekrycie o odporności ogniowej E 15.
  Celem tych wymagań jest ograniczenie wydobywania się płomieni i płonących głowni z budynku objętego pożarem, a tym samym ograniczenie możliwości przerzutu ognia na budynki sąsiednie. Jeśli do przekrycia przewidziane są elementy instalacji lub sufit podwieszony, powinno ono spełniać także kryterium nośności R.
• W § 218 ust. 1 i ust. 2 określono wymagania w zakresie odporności ogniowej przekrycia dachu budynku niższego w zależności od usytuowania w stosunku do budynku wyższego. Wymagania te dotyczą zapewnienia szczelności ogniowej E 30 pasa przekrycia dachu budynku niższego o szerokości 8 m, przyległego lub usytuowanego bliżej niż 8 m od ściany z otworami budynku wyższego. Ma to miejsce, gdy najbliżej położony otwór w ścianie budynku wyższego znajduje się w odległości mniejszej niż 10 m od dachu budynku niższego lub gdy gęstość obciążenia ogniowego w budynku niższym przekracza 2000 MJ/m² a otwór w ścianie budynku wyższego znajduje się w odległości większej niż 10 m. Ogranicza to również możliwość spowodowania pożaru części niższej, np. na skutek wyrzucenia palących się przedmiotów z części wyższej.
• Część nośna przekrycia dachu, mającego powierzchnię większą niż 1000 m², zgodnie z § 219 ust. 1, powinna być wykonana z materiałów niepalnych. W przypadku, gdy wewnątrz lub na części nośnej przekrycia jest umieszczona palna izolacja cieplna, klasa odporności ogniowej tej części nośnej przekrycia powinna być nie niższa niż E 15. W warstwowych przekryciach dachu często część nośną stanowi blacha trapezowa. Wymaganie to ma za zadanie ograniczenie możliwości przedostania się ognia z palącego się dachu do wnętrza budynku na skutek rozszczelnienia części nośnej (np. połączeń blach trapezowych lub styków płyt żelbetowych).

Wymagania dotyczące odporności ogniowej przekrycia dachu mogą również wynikać z wymagań stawianych przez inwestorów lub ubezpieczycieli, lecz nie mogą być one na niższym poziomie niż wymagania określone w obowiązujących przepisach techniczno-budowlanych.

Specyficzne wymagania mogą powstać, jeżeli do przekrycia podwiesza się lub mocuje przewody bądź kable stosowane w systemach zasilania i sterowania urządzeniami ochrony przeciwpożarowej, albo mocuje się element o wymaganej odporności ogniowej wyższej niż odporność ogniowa samego przekrycia. W takich przypadkach przekrycie, stanowiące konstrukcję wsporczą, powinno mieć klasę odporności ogniowej nie niższą niż wymagana odporność ogniowa podwieszonych elementów lub instalacji.

Badania i Ocena Odporności Ogniowej Warstwowych Przekryć Dachów

Badania warstwowych przekryć dachów oraz ich części nośnych przeprowadza się zgodnie z normą PN-EN 1365-2:2002 „Badania odporności ogniowej elementów nośnych. Stropy i dachy”. Badania odbywają się na stanowisku badawczym przeznaczonym do badań elementów poziomych pod obciążeniem, przy oddziaływaniu pożaru od spodniej strony przekrycia według standardowej krzywej nagrzewania temperatura-czas. Minimalna wielkość elementu próbnego przekrycia dachu lub jego części nośnej wynosi 3 × 4 m.

Możliwy zakres oceny warstwowych przekryć dachów zależy od badanej konfiguracji, np. od:

• nachylenia badanego przekrycia,
• poziomu wykorzystania dopuszczalnego obciążenia blachy z uwagi na nośność,
• grubości, gęstości, rodzaju oraz układu warstw izolacji cieplnej,
• wielkości dodatkowego obciążenia podwieszonego do części nośnej przekrycia,
• rozwiązania uszczelnienia przekrycia z attykami,
• rodzaju i parametrów łączników,
• rodzaju pokrycia.

Parametry te mają istotny wpływ na wyniki badań i są każdorazowo określane w dokumentacji technicznej. Warstwowe przekrycia dachów oraz ich części nośne ocenia się i klasyfikuje według kryteriów określonych w normie PN-EN 13501-2:2005 „Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków. Klasyfikacja na podstawie badań odporności ogniowej, z wyłączeniem instalacji wentylacyjnej”.

Elementy Zapewniające Bezpieczeństwo Pożarowe Dachów

Obok regulacji prawnych, kluczową rolę w ochronie przeciwpożarowej odgrywają odpowiednie materiały i detale wykonawcze. Ochrona przeciwpożarowa dachu jest szczególnie ważna, ponieważ pożar na dachu może szybko przenieść się na pozostałe części budynku. Powstające w trakcie spalania gazy, będące lżejsze od powietrza, przemieszczają się w górę budynku, nagrzewając dach i przyczyniając się do jego zapalenia. Materiały użyte do budowy dachu muszą być trudnozapalne, nie podtrzymywać palenia i nie emitować toksycznych gazów w przypadku pożaru.

Materiały i Produkty Nierozprzestrzeniające Ognia (NRO)

Warto wybierać materiały o najwyższej odporności ogniowej, zgodne z europejską normą EN 13501-1. Przykładem są membrany dachowe, które mogą zapobiec rozwojowi pożaru, jeśli są odpowiednio dobrane. „Przytwierdzenie odpowiednich niezapalnych membran sprawia, że produkt ten nie uwalnia dużych ilości ciepła i dymu oraz nie ulega rozgorzeniu. Membrana dachowa zwykle położona jest na całej długości dachu, więc tym samym nie uczestniczy w rozprzestrzenianiu się ognia” - tłumaczy Piotr Pytel, doradca techniczny Dorken Delta. Membrany o klasie B-s1, d0 mają mały wkład w rozwój pożaru, niską wartość ciepła spalania, emitują mało dymu i nie powodują płonących kropli w ciągu 600 sekund. Te właściwości chronią przed rozpowszechnianiem się ognia zapoczątkowanego na dachu, np. w wyniku awarii instalacji, fotowoltaiki lub uderzenia pioruna.

Systemy przeciwogniowe, takie jak te oferowane przez firmę SWISSPOR z zastosowaniem papy CZARNA MAMBA SOLO FIRE RESIST, mogą osiągać klasę odporności ogniowej REI 20 (dla budynków o klasie odporności pożarowej C) dzięki zastosowaniu płyt styropianowych Swisspor EPS 100 WDV. Dla wyższej odporności (klasy A i C) przygotowano system mieszany z izolacją z wełny mineralnej i płyt styropianowych (REI 30).

Świetliki i Klapy Dymowe

Elementami, które muszą spełniać wysokie wymagania bezpieczeństwa pożarowego, są również świetliki, powszechnie wykorzystywane na dachach hal, magazynów i dużych obiektów. Muszą być wykonane z wysokiej jakości materiałów i są objęte normami PN-EN 14963:2006 (dla ciągłych naświetli z tworzywa) i PN-EN 1873 (dla pojedynczych świetlików dachowych z tworzywa sztucznego). Producent tych elementów jest zobowiązany do spełnienia wymagań wynikających z przepisów prawa i norm europejskich, dostarczając dokumentację potwierdzającą zgodność z normami, w tym certyfikaty odporności ogniowej. Klapy dymowe z wentylacją grawitacyjną są skutecznym rozwiązaniem przeciwpożarowym, montowanym na dachach różnych typów budynków, takich jak domy, hale produkcyjne, stadiony sportowe czy szkoły.

Połączenia Dachu ze Ścianami Oddzielenia Przeciwpożarowego

Przy projektowaniu i wykonywaniu dachów płaskich należy uwzględnić wymogi ogniowe dotyczące całego dachu i jego części składowych, a także rozwiązać połączenia dachu w newralgicznych punktach, takich jak połączenie przekrycia ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego.

• Wymagania projektowe: Potwierdzeniem spełnienia wymagań dla przekrycia dachowego jest zawarcie w dokumentacji projektowej klasyfikacji w zakresie odporności ogniowej oraz stopnia rozprzestrzeniania ognia. Dokument wydany przez notyfikowaną jednostkę badawczą zawiera opis warunków, które należy spełnić, aby klasyfikacja była ważna. Należy każdorazowo sprawdzić, czy warunki narzucone przez klasyfikację są spełnione.
• Opaski i kątowniki: W przypadku odporności ogniowej przekryć dachowych jednym z często występujących wymogów jest opaska wykonana z wełny lub PIR wraz z kątownikiem. Jej zastosowanie ma na celu uszczelnienie połączenia ściany attykowej z przekryciem dachu warstwowego, którego izolacja cieplna jest palna. Dokument klasyfikacyjny określa, jakie elementy powinny być zastosowane, a niekiedy też ich wymiary i materiały. Jeśli klasyfikacja nie wymaga takiego rozwiązania, dobrą praktyką jest zastosowanie samego kątownika z blachy o grubości 0,7 mm, o wysokości równej izolacji cieplnej i szerokości minimalnie 200 mm, dostosowanej do profilowania blachy. Dodatkowo, przy attykach, do których blacha jest układana prostopadle, zaleca się wypełnienie górnych fal blachy np. bloczkami trapezowymi.
• Szczeliny w połączeniach: Przy rozwiązywaniu detalu połączenia ściany stanowiącej oddzielenie przeciwpożarowe z przekryciem dachu należy zapewnić szczelną separację dwóch części budynku. Aby ściana spełniała swoją funkcję, szczeliny powstałe między blachą trapezową a ścianą muszą zostać wypełnione, np. wełną mineralną i zamknięte obróbką stalową lub masą ogniochronną. Innym przykładem dobrej praktyki jest wypełnienie szczelin pianką ogniochronną o klasie odpowiedniej do klasy odporności ogniowej ściany.

Ściana oddzielenia przeciwpożarowego może wychodzić ponad pokrycie dachu, jeśli przepisy narzucają takie wysunięcie (np. gdy przekrycie jest rozprzestrzeniające ogień lub w pobliżu znajdują się bezklasowe świetliki/klapy dymowe) lub ze względów konstrukcyjnych/architektonicznych. Wymagania techniczne nakazują wyniesienie ściany 30 cm ponad pokrycie dachu lub zastosowanie pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej EI 60 bezpośrednio pod pokryciem (przekrycie w tym pasie musi być NRO). W miejscu przejścia ściany przez przekrycie należy zapewnić izolację cieplną ściany materiałem niepalnym oraz zamknąć ją od dołu obróbką blacharską w kształcie kątownika.

Ochrona Przeciwpożarowa Wpustów Dachowych

W prewencyjnej ochronie przeciwpożarowej wpusty z tworzywa sztucznego z pionowym króćcem odpływowym są traktowane jako przepusty rurowe lub stropowe, które należy uszczelnić. Na płaskich dachach ogień może rozprzestrzenić się na dach poprzez wpusty dachowe. Aby temu zapobiec, wszystkie przejścia tego typu muszą być zabezpieczone profesjonalnie i zgodnie z normami, tak samo jak wpusty podłogowe, przez które ogień i dym mogą szybko rozprzestrzenić się do innych pięter. Elementy ochrony przeciwpożarowej zapewniają bezpieczne uszczelnienie wpustów dachowych z tworzywa sztucznego w razie pożaru za pomocą wkładki z materiału pęczniejącego, który spienia się w razie pożaru.

Normy i Wymogi Prawa Budowlanego

Konstrukcyjna ochrona przeciwpożarowa dachów jest regulowana przez szereg norm i przepisów. Obejmują one wszystkie środki organizacyjne, budowlane i techniczne mające na celu zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożarów, w tym zabezpieczenie rur i przepustów stropowych.

Kluczowe Normy

• PN-EN 1365-2:2002 „Badania odporności ogniowej elementów nośnych. Stropy i dachy”.
• PN-EN 13501-2:2005 „Klasyfikacja ogniwa wyrobów budowlanych i elementów budynków. Klasyfikacja na podstawie badań odporności ogniowej, z wyłączeniem instalacji wentylacyjnej”.
• PN-ENV 1187 - Wprowadza cztery odrębne metody badań (t1, t2, t3, t4) do klasyfikacji przekryć i pokryć dachowych z uwagi na rozprzestrzenianie ognia.
• PN-EN 13501-5 - Określa klasy dachów, takie jak BROOF (t1), FROOF(t1) itd.
• PN-EN 14963:2006 - Dotyczy ciągłych naświetli z tworzywa.
• PN-EN 1873:2014 - Dotyczy pojedynczych świetlików dachowych z tworzywa sztucznego.
• DIN 4102-2 lub DIN EN 13501-2 - Podstawy klasyfikacji odporności ogniowej.
• DIN 18234 - Określa konstrukcyjną ochronę przeciwpożarową dachów wielkopowierzchniowych narażonych na obciążenia od dołu.

Dyrektywy i Rozporządzenia

• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 - Ustanawia zharmonizowane warunki wprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu.
• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (WT) - Podstawowy dokument regulujący wymagania techniczno-budowlane w Polsce.
• Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719).
• IndBauRL (Dyrektywa w sprawie budynków przemysłowych) - Reguluje minimalne wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej wszystkich budynków przemysłowych, określając m.in. odporność ogniową elementów, palność materiałów izolacyjnych, wielkość stref pożarowych oraz rozmieszczenie dróg ewakuacyjnych.
• MVV TB (Rozporządzenie Administracyjne w sprawie Technicznych Przepisów Budowlanych) - Ważne uzupełnienie Krajowej Ordynacji Budowlanej, precyzujące ogólne wymagania dotyczące planowania, wymiarowania i wykonania budynków.

Dbałość o bezpieczeństwo pożarowe jest priorytetem dla każdego właściciela budynku. Należy pamiętać, że nieszczelny komin może stać się przyczyną pożaru dachu, dlatego jego regularna konserwacja, w tym frezowanie, jest niezwykle ważna. Każde rozwiązanie należy traktować indywidualnie i w razie wątpliwości konsultować z projektantem i rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, aby zapewnić najwyższy poziom bezpieczeństwa obiektu.

tags: #pokrycia #dachowe #atest #pozarowy