W okresie międzywojennym domy mieszkalne oraz zabudowania gospodarcze były w całości drewniane, kryte słomą, co sprzyjało powstawaniu pożarów niszczących niekiedy całe miejscowości. W odpowiedzi na to zagrożenie, mieszkańcy Borowia w 1919 roku, z inicjatywy nauczyciela miejscowej szkoły Aleksandra Sasimowskiego oraz Jana Serzysko syna Krzysztofa i Marka Kreta, postanowili utworzyć Ochotniczą Straż Ogniową.
Powstanie OSP Borowie i budowa pierwszej remizy
W celu pozyskania niezbędnych funduszy na wyposażenie jednostki OSP w konieczny sprzęt i umundurowanie, zarząd organizował różnego rodzaju imprezy, takie jak przedstawienia teatralne, zabawy taneczne, loterie oraz zbiórki uliczne. W 1924 roku przystąpiono do budowy pierwszej remizy strażackiej, którą realizowano w czynie społecznym przy dużym poparciu miejscowej ludności. Budowę remizy zakończono i oddano do użytku w 1925 roku. Szyld umieszczony na remizie wykonał osobiście Jan Serzysko, który obecnie zdobi budynek nowej strażnicy.
W 1926 roku zakupiono specjalistyczny wóz, na którym można było umieścić posiadany sprzęt bojowy; wymieniono również beczki z drewnianych na metalowe. Na wyjazdy do pożarów konie do przewozu sikawek oraz do beczkowozów zabezpieczane były u poszczególnych rolników.
Społeczna rola pierwszej remizy
Lokal remizy wykorzystywany był nie tylko na zebrania członków straży, ale również na różnego rodzaju zebrania wiejskie. Z lokalu remizy strażackiej korzystały także istniejące na terenie Borowia instytucje i organizacje, takie jak: Spółdzielnia Spożywców, Spółdzielnia Mleczarska, Kółko Rolnicze, Koło Młodzieży, Kasa Stefczyka, organizując tam swoje zebrania. W tymże lokalu organizowane były obchody świąt państwowych przez szkoły i inne organizacje. Remiza służyła również za lokal wyborczy do Sejmu. OSP w Borowiu w okresie międzywojennym brała czynny udział w życiu społecznym i kulturalnym, organizując obchody Dnia Strażaka oraz uczestnicząc we wszelkich imprezach kulturalnych i oświatowych.
Działalność OSP Borowie w okresie powojennym i modernizacja
W czasie okupacji życie straży jako organizacji ucichło, ale wielu członków brało czynny udział w ruchu oporu. Po wyzwoleniu straż wznowiła swoją działalność zarówno na odcinku zabezpieczenia przeciwpożarowego, jak i działalności gospodarczej. 12 stycznia 1958 roku odbyły się wybory zarządu oraz przyjęto nowy statut. 17 stycznia 1961 roku OSP w Borowiu została wpisana do rejestru Stowarzyszeń i Związków Urzędu Spraw Wewnętrznych Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie.
W latach 1958-1972 strażacy wydzierżawiali od władz administracyjnych stawy na terenie Borowia i prowadzili hodowlę ryb. Za uzyskane pieniądze zakupili motopompę i dwa samochody marki Dodge. W 1968 roku zakupiono używany, typowy samochód strażacki marki Star 20. W 1970 roku OSP otrzymała z Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w Garwolinie nowy typowy samochód pożarniczy marki Żuk z wyposażeniem. W tym samym roku przeprowadzono remont kapitalny budynku remizy strażackiej.
W 1976 roku, dzięki staraniom Aleksandra Sasimowskiego i poparciu Premiera Piotra Jaroszewicza, byłego nauczyciela miejscowej szkoły, straż otrzymała nowoczesny jak na tamte czasy beczkowóz z autopompą na podwoziu Stara 26, który służył strażakom do 1999 roku. 25 czerwca 1978 roku OSP Borowie otrzymała sztandar ufundowany przez społeczeństwo Borowia.
Budowa nowej strażnicy OSP Borowie
Po wieloletnich staraniach o wybudowanie nowej strażnicy, w 1996 roku jednostka OSP otrzymała z Komendy Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Siedlcach samochód Kraz z przyczepą niskopodłogową. Pojazd ten, jako nieprzydatny do karosażu, został sprzedany, a za uzyskane środki oraz dofinansowanie z Urzędu Gminy zakupiono samochód Star 244 - wywrotkę przeznaczoną do karosażu, który wykonano we wrześniu 1999 roku.
18 listopada 1998 roku został powołany Społeczny Komitet Budowy Strażnicy w składzie: Wiesław Gąska - Przewodniczący, Tadeusz Baranek - Skarbnik oraz Sławomir Gawryś, Wiktor Kielak, Jan Serzysko i Ryszard Zawadka. W 1999 roku uzyskano pozwolenie na budowę strażnicy i natychmiast rozpoczęto prace budowlane. Do budowy wykorzystano wcześniej zgromadzone materiały, m.in. cegłę silikatową oraz drut zbrojeniowy zakupione z funduszu wiejskiego. Większość robót została wykonana w czynie społecznym przez strażaków i miejscową ludność. W listopadzie 2001 roku prace budowlane postępowały dynamicznie. W 2021 roku rozbudowano remizę OSP poprzez dobudowanie nowego garażu.
Rozwój współczesny i liderzy OSP Borowie
Od 2008 roku jednostka rozpoczęła starania o przystąpienie do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, do którego oficjalnie weszła 27 maja 2009 roku. W 2016 roku, dzięki staraniom Zarządu OSP i Wójta Gminy Borowie Wiesława Gąski, jednostka otrzymała fabrycznie nowy średni samochód ratowniczo-gaśniczy na podwoziu Iveco.
W ostatnim 40-leciu działalności OSP Borowie najdłużej funkcje w Zarządzie sprawowali oraz wykazali się zaangażowaniem w kierowaniu jednostką druhowie:
- Wiktor Mucha - wieloletni Naczelnik OSP, kierowca oraz Komendant Gminny OSP, odznaczony w 2002 r. Złotym Znakiem ZOSP RP.
- Janusz Aniszewski - pełnił funkcję Naczelnika, Zastępcy Naczelnika oraz Prezesa.
- Jan Serzysko - wieloletni Skarbnik.
- Henryk Odziemczyk - Wiceprezes, Gospodarz i Skarbnik.
- Tadeusz Baranek - Wiceprezes, Sekretarz, a od 1991 do 2016 roku Prezes Zarządu OSP, odznaczony w 2021 r.
W 2019 roku, podczas uroczystości 100-lecia, straż otrzymała nowy sztandar, symbolizujący stulecie służby i poświęcenia dla lokalnej społeczności.
Rola remizy strażackiej w życiu Parafii św. Jacka w Borze Zapilskim
Parafia św. Jacka w Borze Zapilskim została erygowana 1 września 1919 roku przez biskupa Stanisława Zdzitowieckiego, który wydzielił ją z parafii Truskolasy. Przed wybudowaniem własnej świątyni, do 1921 roku nabożeństwa były sprawowane w wypożyczonej remizie strażackiej we wsi Węglowice, będącej jedną z dziewięciu wiosek należących do tej dużej parafii.
Staraniem pierwszego proboszcza, księdza Michała Maniewskiego, na terenie Czarnej Wsi (również części Boru Zapilskiego) został wybudowany drewniany kościół, wzniesiony na planie krzyża, w konstrukcji zrębowej. Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie, a po bokach nawy symetrycznie dobudowano dwie kaplice. Świątynię poświęcił biskup Władysław Krynicki 1 października 1921 roku, choć niektóre źródła podają 30 września. Ostatnio, 1 października, wspólnota parafialna św. Jacka w Borze Zapilskim - Czarnej Wsi zgromadziła się na dziękczynnej Mszy Świętej pod przewodnictwem biskupa Andrzeja Przybylskiego, aby uczcić stulecie poświęcenia tego kościoła.
W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Jacka, a w ołtarzach bocznych - obrazy Matki Bożej Częstochowskiej i św. Józefa. Stacje drogi krzyżowej pochodzące z 1795 roku przekazała parafia w Truskolasach. Dumą wspólnoty jest barokowy relikwiarz patrona - św. Jacka Odrowąża z drugiej połowy XVIII wieku. Ksiądz Andrzej Marszałek, obecny proboszcz, zmodernizował wnętrze świątyni i dostosował ją do zasad liturgicznych Soboru Watykańskiego II. Na bieżąco są również prowadzone prace konserwacyjne w kościele i plebanii. Parafia obejmuje 9 wiosek: Bieżeń, Borowe, Bór Zapilski, Czarna Wieś, Jezioro, Łebki, Nowiny, Puszczew, Węglowice.
