Remiza Strażacka w Piastowie i Bogata Historia Miejscowości

Remiza strażacka w Piastowie stanowi ważny punkt orientacyjny we wsi, a działalność lokalnej jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej (OSP) jest nierozerwalnie związana z historią i życiem społeczności. OSP w Piastowie aktywnie uczestniczy w licznych wydarzeniach, w tym w zawodach sportowo-pożarniczych, odnosząc znaczące sukcesy.

Ochotnicza Straż Pożarna w Piastowie - Aktywność i Sukcesy

Jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej z terenu gminy Sierpc regularnie biorą udział w Gminnych Zawodach Sportowo-Pożarniczych. OSP Piastowo jest jednym z czołowych zespołów w regionie.

Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze

Na boisku przy Remizie Ochotniczej Straży Pożarnej w Dziembakowie odbyły się Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze jednostek OSP z terenu gminy Sierpc. Oficjalnego rozpoczęcia zawodów dokonał wójt gminy Sierpc Krzysztof Korpoliński, który powitał wszystkich zaproszonych gości. W rozgrywkach wzięły udział jednostki OSP Bledzewo, OSP Borkowo Wielkie, OSP Borkowo Kościelne, OSP Dąbrówki, OSP Dziembakowo, OSP Goleszyn, OSP Gorzewo, OSP Grodkowo-Zawisze, OSP Piastowo oraz MDP Dziembakowo. Zwycięzcą tegorocznych zmagań została drużyna OSP Goleszyn, natomiast drugie miejsce zajęła OSP Piastowo, a trzecie OSP Borkowo Wielkie. Dla najlepszych przygotowano dyplomy oraz vouchery podarunkowe ufundowane przez Wójta Gminy Sierpc. Nagrodzeni zostali również druhowie z Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej w Dziembakowie. Po części oficjalnej odbyła się Biesiada Strażacka w remizie OSP w Dziembakowie.

Na placu przy remizie Ochotniczej Straży Pożarnej w Borkowie Wielkim również odbyły się Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze jednostek OSP z terenu gminy Sierpc. Oficjalnego rozpoczęcia dokonał wójt gminy Sierpc Krzysztof Korpoliński. W tegorocznych zawodach wzięły udział: OSP Borkowo Wielkie, OSP Sudragi, OSP Goleszyn, OSP Borkowo Kościelne, OSP Gorzewo, OSP Grodkowo-Zawisze, OSP Dziembakowo, OSP Warzyn Skóry oraz MDP Dziembakowo. Komisję sędziowską stanowili strażacy z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Sierpcu, która użyczyła także motopompy. Po dwóch konkurencjach (sztafecie pożarniczej i ćwiczeniu bojowym) okazało się, że wygrała drużyna OSP Piastowo z czasem 101,62 s. Drugie miejsce zajęła OSP Goleszyn (czas 102,15 s), a trzecie OSP Warzyn Skóry (czas 110,64 s). Nagrody dla zwycięzców ufundowali wójt Krzysztof Korpoliński, starosta Andrzej Cześnik, prezes Firmy RSystem Marek Czermiński, prezes Zakładu Odchowu Drobiu Tomasz Okołowski oraz prezes Firmy F.H.U. Tomasza Perkowskiego. Oprawę filmową zapewnił Maciej Janiszewski z firmy Agro Dystrybutor, a relację fotograficzną Marek Rożniak. Na kibiców czekała grochówka, wata cukrowa oraz popcorn.

Powiatowe Zawody Sportowo-Pożarnicze

W niedzielę, 5 października, na boisku w Dziembakowie odbyły się również Powiatowe Zawody Sportowo-Pożarnicze jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu powiatu sierpeckiego. Wydarzenie odbyło się pod honorowym patronatem Starosty Sierpeckiego Pana Przemysława Burzyńskiego, a gospodarzem zawodów był Wójt Gminy Sierpc Pan Krzysztof Korpoliński. W rywalizacji udział wzięły drużyny: OSP Zawidz, OSP Piastowo, OSP Podlesie, OSP Malanowo Stare, OSP Lelice, OSP Słupia oraz Kobieca Drużyna Pożarnicza OSP Zglenice Duże. Zawodnicy mierzyli się w dwóch konkurencjach - sztafecie pożarniczej oraz ćwiczeniu bojowym. Gminę Sierpc reprezentowała jednostka OSP Piastowo, która zaprezentowała się znakomicie, zdobywając drugie miejsce.

Wyniki końcowe Powiatowych Zawodów (Kategoria A):

• I miejsce: OSP Zawidz
• II miejsce: OSP Piastowo
• III miejsce: OSP Podlesie

Kategoria C:

• I miejsce: OSP Zglenice Duże

Podczas zawodów obecni byli liczni goście, w tym starosta sierpecki Przemysław Burzyński, wicestarosta Piotr Rzeszotarski, radni powiatu i gminy Sierpc, wójtowie innych gmin, komendanci PSP i ZOSP RP, sędziowie z KP PSP w Sierpcu, przedstawiciele mediów oraz mieszkańcy. Na wszystkich uczestników i gości czekał poczęstunek przygotowany przez Koło Gospodyń Wiejskich w Dziembakowie oraz Wójta Gminy Sierpc.

Zarys Działalności Ochotniczych Straży Pożarnych

Prezes zarządu reprezentuje OSP na zewnątrz i kieruje całokształtem prac zarządu. Działalność Ochotniczych Straży Pożarnych obejmuje szereg kluczowych zadań:

• Prowadzenie działalności mającej na celu zapobieganie pożarom oraz współdziałanie w tym zakresie z państwową strażą pożarną, organami samorządowymi i innymi podmiotami.
• Branie udziału w działaniach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów, zagrożeń ekologicznych związanych z ochroną środowiska oraz innych klęsk i zdarzeń.
• Informowanie ludności o istniejących zagrożeniach pożarowych i ekologicznych oraz sposobach ochrony przed nimi.
• Rozwijanie wśród członków OSP kultury fizycznej i sportu oraz prowadzenie działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej.
• Uczestniczenie i reprezentowanie OSP w organach samorządowych oraz przedstawicielskich.
• Wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów o ochronie przeciwpożarowej oraz statutu.
• Działanie na rzecz ochrony środowiska.
• Wspomaganie rozwoju społeczności lokalnych na swoim terenie działania.

Historyczne Piastowo - Wieś, Dwór i Rodzina Wiśniewskich

Piastowo, położone pięć kilometrów na południe od Sierpca przy szosie wiodącej do Gozdowa, dziś nie wyróżnia się niczym szczególnym poza remizą strażacką. Jednak przenosząc się w czasie o około sto lat wstecz, możemy zobaczyć zupełnie inne oblicze wsi.

Piastowo sto lat temu

Zabudowania gospodarzy wyglądały zupełnie inaczej. Domy przeważnie były zbudowane z drewna, a niektóre z gliny. Podobnie było z budynkami gospodarczymi. Podwórka ogradzano wówczas płotami drewnianymi, często plecionymi z gałęzi, co możemy sobie wyobrazić odwiedzając sierpecki skansen. Przez wieś prowadził trakt, który później wybrukowano, a dzisiaj jest szosą asfaltową. Przy drodze, tam gdzie dzisiaj stoi remiza strażacka, znajdowały się czworaki dla pracowników majątku.

Dwór Wiśniewskich i jego otoczenie

Zgoła inaczej wyglądały zabudowania dworskie państwa Wiśniewskich. Mieszkali oni w dworze zbudowanym w XIX wieku. Nie była to imponująca rezydencja, ale siedziba ziemiańska posiadająca sielski klimat tamtych czasów. Dwór był wzniesiony na fundamentach wcześniejszego, który spłonął. Obok dworu znajdowała się oficyna. Całość otoczona była parkiem z drzewami pamiętającymi XVIII wiek. Dwór wraz z otoczeniem położony był na terenie nieco wyniesionym nad płynącą niżej Strugą (zwaną niekiedy Piastowską bądź Bledzewską). Na Strudze były stawidła, a poziom wody był regulowany w taki sposób, aby na obniżeniu terenu w parku dworskim utworzył się sporych rozmiarów staw, w którym dziedzic hodował ryby. Przed domem znajdował się starannie utrzymywany klomb kwiatowy. Pośród pięknej przyrody wychowywały się trzy córki właścicieli: Barbara, Ewa i Iza.

Przebywający w dworze młody poeta Harald Krusche, piszący w nurcie skamandryckim, zauroczony Ewą Wiśniewską, poświęcił jej kilka wierszy. Wśród nich możemy przeczytać wiersz Pannie E.W. oraz sonet Wieczór w Piastowie opisujący uroki sielskiego Piastowa sprzed dziesiątków lat.

Nietuzinkowy Kazimierz Wiśniewski

W pamięci do dzisiaj pozostała rodzina dziedziców Wiśniewskich, zwłaszcza Kazimierz, wspominany ze względu na nietuzinkowy, a może i trochę kontrowersyjny styl bycia. Pamięta się, że jako jeden z nielicznych w Sierpcu i najbliższej okolicy posiadał samochód, którym ponoć jeździł niezbyt długo, gdyż jazda pod wpływem alkoholu skończyła się jego rozbiciem. Pan Wiśniewski lubił również pograć w karty, choć nie hazardowo. Kiedyś miał przegrać dość pokaźną sumkę u sierpeckich Żydów i księży. Nie mając środków na spłatę długu, Żydzi obiecali Wiśniewskiemu darować przegrane pieniądze, ale pod jednym warunkiem: miał zajechać saniami pod cukiernię Tułacza. Zadanie wydawałoby się proste, gdyby nie pora roku - było lato. Zobaczyć konie zaprzężone do sań latem na wyboistym dukcie z Piastowa do Sierpca było wyjątkową atrakcją. Iskry wypadające spod pędzących płóz po nierównym bruku przysporzyły niejednej osobie sporo zabawy. Śmiechu było co niemiara, ale Wiśniewski dotrzymał danego słowa i zakład wygrał. Kazimierz Wiśniewski był również aktywnym społecznikiem i w 1925 roku został naczelnikiem powstałej w tym roku Ochotniczej Straży Pożarnej w Bledzewie. Był towarzyski i lubiany.

Życie kulturalne w dworze

Dwór tętnił życiem, bywały w nim osoby z rodziny i z sąsiednich majątków. Dziedziczka Anna Wiśniewska dbała o rozrywki kulturalne. Prowadziła amatorski zespół teatralny, który przygotował i wystawił w Płocku przedstawienie "Wesele na Kurpiach". Budziło to zdziwienie, bo artyści przyjechali spod Sierpca, co wiązało się z faktem, że część mieszkańców Piastowa, osiedlona przez dziedzica, pochodziła z Puszczy Myszynieckiej. Pani Wiśniewska przygotowywała również oprawę artystyczną na dożynki i angażowała się w pracę chóru kościelnego. W dworze przebywała siostra dziedzica Zofia, zwana Zazą, która posiadała duże poczucie humoru i miewała szalone pomysły. Pani Wiśniewska i Zaza przebrały się kiedyś w zapusty za zakonnice benedyktynki i bryczką udały się do Goleszyna, do mieszkających tam ojca i syna Siekluckich. Przy słabym świetle, bez elektryczności, nie zostały od razu poznane. Po krótkiej rozmowie panie przyznały się do zrobionego kawału. Gdy po pewnym czasie panowie Siekluccy przybyli do Piastowa z rewizytą, opowiedzieli o konsekwencjach tego dowcipu. W kilka dni po wspomnianej wizycie pań z Piastowa, przyjechały do Goleszyna po kweście prawdziwe zakonnice. Przyjęto to jako kolejny kawał i panowie przywitali zakonnice w niezbyt stosowny sposób z okrzykiem z dozą frywolności: znamy, znamy takie zakonniczki, z wierzchu habity, a pod spodem koronkowe, jedwabne majteczki. Gdy wyjaśniło się, że to pomyłka, panowie kajali się z przeprosinami i bogato obdarowali siostry, aby nie doprowadzić do skandalu.

Nazwa i Właściciele Piastowa przez Wieki

Pochodzenie nazwy "Piastowo"

Wioska przez wieki nazywała się Piastowo i pod taką nazwą funkcjonuje do dzisiaj. Dodany oficjalnie przymiotnik "stare" pojawił się niedawno dla odróżnienia od powstałej na jej południowym skraju wioski nazwanej Nowe Piastowo. Popsucie historycznej nazwy wioski jest wymysłem niezbyt roztropnych pracowników administracji. Nazwa wioski może wydawać się intrygująca, gdyż nie występuje ona często w Polsce i przeważnie kojarzy nam się z naszą najważniejszą dynastią. Pochodzi zapewne od nazwy osobowej Piast, jednak zbieżność z legendarnym przodkiem dynastii władców jest tylko przypadkowa.

Historia własności

Przez wieki zmieniali się właściciele Piastowa. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1434 roku, kiedy właścicielem był Mikołaj z Piastowa, wojski płocki. Później, podczas wojny trzynastoletniej, gdy właścicielami byli jego potomkowie, wioska została zrabowana przez wojska krzyżackie. Nie ukształtowała się jednak rodzina, która by przyjęła nazwisko od tejże miejscowości. Od końca XV wieku wioska należała do różnych rodzin, zmieniając właścicieli poprzez dziedziczenie po kądzieli bądź przez transakcje handlowe. W 1534 roku została kupiona przez Andrzeja Sieprskiego, późniejszego wojewodę rawskiego. Od jego potomków (po kądzieli) nabył ją na początku XVII wieku Walenty Goślicki herbu Grzymała, kasztelan sierpecki. Ciekawostką jest, że jego renesansowy nagrobek znajduje się w kościele cystersów w Mogile (dzisiaj krakowska Nowa Huta). Poprzez Dorotę z Goślickich, żonę Adama Kadłubowskiego herbu Belina, Piastowo przeszło na tę rodzinę, mającą swoje korzenie w Kadłubowie położonym w historycznej Ziemi Wyszogrodzkiej. Od 1681 roku przez ponad wiek właścicielami Piastowa byli kolejno Jan Rogoziński, Żółtowscy herbu Ogończyk (wywodzący się z niedalekiego Żółtowa), Kampenhausenowie (rodzina inflancka z terenu dzisiejszej Łotwy, mająca też dobra w okolicach Łukomia) i Dembowscy. W XIX wieku dochodziło do dalszych zmian właścicieli wioski. Wśród nich byli Kobylińscy i Tabaczyńscy. W 1911 roku Piastowo przeszło w ręce Jana Wiśniewskiego. Kolejnym dziedzicem był pamiętany do dzisiaj Kazimierz Wiśniewski, który wraz z Anną z Salatyńskich mieli trzy córki.

Losy dworu po II wojnie światowej

Po koszmarach wojny i reformach nowej władzy Kazimierz Wiśniewski zamieszkał w Olsztynie, gdzie zmarł w 1967 roku. Na pogrzeb wybrało się również kilka osób z Piastowa. Po II wojnie światowej w dworze mieścił się sierociniec, później gromadzka rada narodowa, a częściowo był wykorzystywany do celów mieszkalnych. Przez pewien czas funkcjonował w nim sklep, a później były tu już tylko mieszkania. Brak należytej dbałości spowodował opuszczenie obiektu, który zaczął popadać w ruinę. Dzisiaj dwór, świadek tych wydarzeń i umykającej historii, pogrążył się w ruinę, a miejsce to o bogatej i ciekawej przeszłości niestety przepada bezpowrotnie. Możemy jednak spróbować uratować chociaż pamięć o nim i jego mieszkańcach. Zaprezentowana gawęda jest oparta o materiały otrzymane od Grażyny Kręcickiej, wnuczki Kazimierza Wiśniewskiego, oraz wspomnienia zebrane kilkanaście lat temu przez Agatę Warczachowską wśród leciwych mieszkańców Piastowa. Wiedzę o kolejnych właścicielach Piastowa można poszerzyć w oparciu o "Herbarz szlachty powiatu sierpeckiego" autorstwa Jerzego Łempickiego (Sierpc 2008, s. 147-152).

tags: #remiza #piastowo #sierpc