Początki Jednostki i Budowa Remizy
Ochotnicza Straż Pożarna w Ożarowie Mazowieckim została założona w 1924 roku. Oficjalna rejestracja Towarzystwa Straży Ogniowej Ochotniczej w Ożarowie powiatu warszawskiego nastąpiła 18 stycznia 1924 roku pod numerem 574 w Rejestrze Stowarzyszeń i Związków Urzędu Wojewody Mazowieckiego. Pierwszym prezesem jednostki wybrano Roberta Zabłotniaka, a funkcję naczelnika drużyny strażackiej objął Ignacy Perz. Pierwszym zastępcą prezesa był Jan Pietraszkiewicz, który w późniejszych latach przeniósł się do Głównego Związku Straży Pożarnych RP w Warszawie, a następnie do Gdyni, gdzie został Komendantem Straży Portowej.
Po utworzeniu jednostki, strażacy natychmiast przystąpili do pracy. Organizowali szkolenia, a dzięki wsparciu grupy sympatyków, pozyskiwali fundusze poprzez organizację odpłatnych imprez oraz wspólnych prac fizycznych. Pozwoliło to na stopniowe nabywanie niezbędnego sprzętu i wyposażenia. W 1925 roku, doceniając zaangażowanie i dynamiczny rozwój jednostki, Stefan Matys przekazał OSP w darze działkę przy obecnej ulicy Ożarowskiej. W tym samym roku strażacy rozpoczęli budowę murowanej remizy, która została ukończona i oddana do użytku w 1926 roku. Budowa ta była możliwa dzięki pomocy finansowej mieszkańców Ożarowa i okolic.
W tym okresie straż posiadała już kompletny sprzęt gaśniczy i ratowniczy, w tym: przenośną sikawkę czterocalową, przenośny hydrofor z cylindrem leżącym, drabinę Szczerbowskiego, drabinę francuską, dwie drabiny hakowe, sprzęt burzący oraz uzbrojenie osobiste. Dodatkowo na wyposażeniu znajdowały się trzy beczkowozy dwukołowe do zaprzęgu konnego. W tamtych czasach remiza i posiadany sprzęt w pełni odpowiadały ówczesnym wymogom techniki pożarniczej.
Działalność Straży Pożarnej w Okresie Wojny
Wybuch II wojny światowej w 1939 roku miał katastrofalne skutki dla działalności straży. Naczelnik Władysław Skórkowski został powołany do wojska i po przedostaniu się do Anglii zmarł, nie wracając do kraju. Straż utraciła wóz bojowy oraz sztandar, który został zarekwirowany przez władze niemieckie. Pomimo represji, Niemcy dostrzegali potrzebę funkcjonowania straży pożarnej w warunkach wojennych. Pozwoliło to na utrzymanie sprzętu i uzbrojenia pożarniczego, a także ułatwiło działania konspiracyjne, ponieważ legitymacja strażacka wydawana przez okupanta chroniła od robót przymusowych i łapanek.
Na przełomie 1939 i 1940 roku, ówczesny prezes OSP Zygmunt Holewiński, we współpracy ze starszym instruktorem ochrony przeciwpożarowej powiatu warszawskiego dh. Teodorem Ozdobińskim, utworzyli z zaufanych strażaków komórkę Związku Walki Zbrojnej. Komórka ta następnie weszła w skład Armii Krajowej Batalionu Ożarowskiego pod nazwą „Folwark Ryniewo”, stanowiąc zalążek późniejszego VII Rejonu „Jaworzyn”. Kilku członków straży objęło funkcje w sztabie batalionu. W ramach tej formacji strażacy brali udział w akcjach o znaczeniu wojskowym, takich jak przerzuty broni i leków, kolportaż prasy podziemnej, przewóz prasy przez posterunki żandarmerii czy przejmowanie zrzutów w Puszczy Kampinoskiej. W remizie gromadzono sprzęt wojskowy i sanitarny.
Niestety, działalność konspiracyjna nie obeszła się bez ofiar. W wyniku wpadki rozstrzelani zostali wiceprezes straży Kazimierz Reicher oraz strażacy: Edmund Łazowski, Wacław Łuczak, Stefan Wołkow i Stanisław Pawelec. Ich pamięć uczczono po wojnie tablicą pamiątkową u zbiegu ulic Poznańskiej i Strażackiej. Zwłoki ofiar, po ekshumacji w lasach Palmir, złożono na cmentarzu wojskowym w Ołtarzewie. Historia ta jest przykładem aktywnego włączania się strażaków z OSP w działania zbrojne.
Powojenna Odbudowa i Rozwój Jednostki
Po zakończeniu II wojny światowej, strażacy z Ożarowa Mazowieckiego, pod przewodnictwem naczelnika Łazowskiego, przystąpili do odbudowy sprzętu i zbierania funduszy. Pierwsze zakupione samochody ciężarowe służyły zarówno jako wozy strażackie, jak i do przewozów zarobkowych. Za środki pozyskane przez druhów Łazowskiego, Koprzaka i Jaczewskiego zakupiono aparaturę filmową 16 mm, a we własnym zakresie urządzono i wyposażono salę kinową. W 1955 roku rozpoczęło działalność kino związkowe „Strażak”.
Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza (MDP) z Ożarowa brała udział w pierwszym programie TVP poświęconym propagowaniu drużyn pożarniczych, rywalizując z MDP z Nasielska. Do 1960 roku prowadzono drobne prace inwestycyjne na terenie placu przy ulicy Ożarowskiej. W tym czasie zarząd i członkowie straży coraz częściej rozważali budowę nowej, większej strażnicy. Działało kino „Strażak”, a w dobudowanym trójboksowym drewnianym garażu rozpoczął działalność warsztat ślusarski, zajmujący się produkcją wiórek stalowych. Strażacy czerpali również dochód z wynajmu sali tanecznej w parku w Ołtarzewie, a w późniejszym okresie powstała sala taneczna na placu straży przy ul. Floriana. Zebrane fundusze przeznaczano na zakup materiałów budowlanych, co przybliżyło straż do rozpoczęcia budowy nowej strażnicy.
Ostatecznie, w 1962 roku Walne Zebranie OSP przyjęło uchwałę o przystąpieniu do budowy nowej strażnicy. Powołano komitet budowy, na czele którego stanął przewodniczący Osiedlowej Rady Narodowej Ożarowa, Waldemar Urbaniak. Po dopełnieniu formalności, jesienią 1962 roku rozpoczęto prace ziemne i zalewanie fundamentów. W 1963 roku postawiono strażnicę w stanie surowym oraz wybudowano dwupiętrową drewnianą wspinalnię. Lata 1964-1965 przyniosły prace wykończeniowe, a w październiku 1965 roku nowa strażnica przy ul. Strażackiej została oddana do użytku. Uroczyste otwarcie zbiegło się z obchodami 40-lecia OSP Ożarów.
W 1966 roku postanowiono wykorzystać istniejący na terenie placu dół służący do gaszenia wapna. Po niewielkim powiększeniu i wybetonowaniu ścian, uzyskano zbiornik o pojemności 180 m³. W 1970 roku zarząd zaproponował budowę budynku gospodarczego, który pomieściłby sprzęt przechowywany dotychczas w drewnianej szopie.
Działalność Współczesna i Wyposażenie
W 1972 roku naczelnikiem i jednocześnie komendantem straży został Leszek Stachlewski, który pełnił tę funkcję do 11 marca 2017 roku. W 2002 roku druhowie z OSP Ożarów Mazowiecki wspierali 306-dniowy protest pracowników Fabryki Kabli „Ożarów”. W 2006 roku OSP wybudowała obok strażnicy budynek mieszkalno-usługowy. Pomieszczenia na parterze są wynajmowane, a uzyskane środki finansują bieżącą działalność straży pożarnej.
Uroczystość 50-lecia OSP odbyła się 20 lipca 1975 roku. 18 stycznia 2014 roku obchodzono 90-lecie istnienia jednostki.
Obecnie na wyposażeniu strażnicy znajdują się nowoczesne pojazdy, w tym:
- Iveco Eurocargo ML150E28WS 4x4 GBA 3,5/27 - z kabiną sześcioosobową, przeznaczony głównie do zwalczania pożarów i pomocy w wypadkach komunikacyjnych, przystosowany do pracy w trudnym terenie.
- Scania P360 GCBARt - z kabiną sześcioosobową, przeznaczony do gaszenia pożarów oraz pomocy w wypadkach komunikacyjnych i innych akcjach specjalistycznych.
Osiągnięcia i Wyróżnienia
Ochotnicza Straż Pożarna w Ożarowie Mazowieckim może poszczycić się licznymi sukcesami i wyróżnieniami:
- 1960 - Dyplom dla Sekcji Młodzieżowej OSP w Ożarowie Mazowieckim za zajęcie II miejsca na II wojewódzkich zawodach pożarniczych woj. warszawskiego.
- 1976 - I miejsce w zawodach wojewódzkich oraz I miejsce podczas ćwiczeń Obwodowej brygady pożarniczej. W nagrodę jeden z samochodów pożarniczych został wyposażony w radiostację.
- 1978 - Ponowne zajęcie I miejsca w zawodach wojewódzkich, co kwalifikowało jednostkę do zawodów krajowych w Poznaniu w 1980 roku.
Strażacy z OSP Ożarów Mazowiecki wielokrotnie brali udział w akcjach ratowniczych i szkoleniach, propagując bezpieczeństwo przeciwpożarowe wśród lokalnej społeczności.
tags: #remiza #strazaca #ozarow #maxowiecko