Znak "Hydrant wewnętrzny" to tablica informacyjna wskazująca lokalizację hydrantu wewnętrznego. Jest to kluczowy element systemu bezpieczeństwa przeciwpożarowego w budynkach, który umożliwia szybkie zlokalizowanie hydrantu w razie pożaru, co jest fundamentalne dla sprawnego przeprowadzenia akcji gaśniczej. Oznakowanie to pozwala na szybszą reakcję w razie zagrożenia, a tym samym zwiększa bezpieczeństwo osób przebywających w obiekcie.
Definicja i Cel Znaku "Hydrant Wewnętrzny"
Znak "Hydrant wewnętrzny" jest tablicą informacyjną oznaczającą miejsce, w którym umieszczony jest hydrant wewnętrzny, wykorzystywany do gaszenia pożaru w przypadku jego zaistnienia. Tabliczka ze znakiem "Hydrant wewnętrzny" wykonana jest zazwyczaj na bazie sztywnej płyty, a informacje na niej przedstawione są w sposób przejrzysty i zrozumiały. Standardowe wymiary znaku to często 150x150 mm, ale dostępne są również w innych rozmiarach, takich jak 10x10 cm, 20x20 cm, 35x35 cm, czy 50x50 cm. Znak bezpieczeństwa Hydrant wewnętrzny F002 jest umieszczony na tabliczce w kolorze czerwonym - z lewej strony znajduje się piktogram przedstawiający wąż pożarniczy, a z prawej płomienie. Dopuszczalne są również warianty bez płomieni.
Znak ppoż. powinien być czytelny i zgodny z obowiązującą normą, co ułatwia szybkie zlokalizowanie sprzętu gaśniczego w sytuacji awaryjnej, zwiększając bezpieczeństwo i zgodność z przepisami. W miejscach, gdzie zamontowanie zwykłego znaku jest utrudnione lub tabliczka przytwierdzona do ściany byłaby słabo widoczna, warto stosować oznakowanie przestrzenne 3D, znak uchylny lub znak podłogowy.
Klasyfikacja Hydrantów Wewnętrznych: Stałe Urządzenia Gaśnicze
Istnieje dyskusja, czy hydranty wewnętrzne należą do grupy stałych urządzeń gaśniczych (SUG). Wiele osób określa je jako urządzenia gaśnicze półstałe, co wynika z interpretacji Rozporządzenia MSWiA, które wspomina o SUG uruchamianych samoczynnie we wczesnej fazie rozwoju pożaru. Hydranty wewnętrzne nie są uruchamiane automatycznie, co mogłoby sugerować ich wyłączenie z tej kategorii.
Jednakże, zgodnie z nomenklaturą europejską, hydranty wewnętrzne, jako część instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, są uznawane za stałe urządzenia gaśnicze. Świadczy o tym fakt, że normy europejskie dotyczące hydrantów wewnętrznych opracowuje Komitet Techniczny CEN/TC 191 „Stałe urządzenia gaśnicze”, a same normy noszą tytuł „Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne”. Dodatkowo, norma PN-ISO 8421-4, omawiająca terminologię z zakresu ochrony przeciwpożarowej, definiuje „Stałe urządzenie gaśnicze” jako zamontowane na stałe urządzenie zawierające określoną ilość środka gaśniczego, połączone ze stałą dyszą (stałymi dyszami), przez którą środek gaśniczy jest podawany do gaszenia pożaru, uruchamiane ręcznie lub samoczynnie. Zatem, hydrant wewnętrzny jest bez wątpienia stałym urządzeniem gaśniczym wodnym, co wynika z zapisów norm przedmiotowych.
Rodzaje Hydrantów Wewnętrznych i Ich Zastosowanie
Hydranty wewnętrzne, zgodnie z normami przedmiotowymi, można podzielić na trzy główne rodzaje, różniące się głównie średnicą i długością węża hydrantowego, co wpływa na ich wydajność i zastosowanie:
Hydrant wewnętrzny 25
Jest wyposażony w półsztywny wąż hydrantowy o średnicy 25 mm. Zajmuje najmniej miejsca spośród innych rodzajów. Stosowany jest w budynkach użyteczności publicznej, takich jak hotele, przychodnie, szkoły, urzędy, kina, uniwersytety i restauracje. Jest najbardziej uniwersalny i najczęściej spotykany, osiągając wydajność około 60 litrów wody na minutę. Minimalna wydajność poboru wody dla hydrantu 25 wynosi 1,0 l/s, a minimalne ciśnienie mierzone na zaworze to 0,2 MPa.
Hydrant wewnętrzny 33
Posiada półsztywny wąż o średnicy 33 mm. Podobnie jak hydrant 25, jego konstrukcja nie ogranicza przepływowych możliwości wody. Stosowany jest w miejscach o dużym przepływie ludzi oraz w podziemnych halach garażowych. Większa średnica węża umożliwia szybsze gaszenie pożaru, a jego wydajność to około 90 litrów wody na minutę.
Hydrant wewnętrzny 52
Charakteryzuje się w pełni składanymi (płasko składanymi) wężami hydrantowymi o średnicy 52 mm. Najczęściej stosowany jest w budynkach o powierzchni przekraczającej 100 m² na jednej kondygnacji, w biurowcach, wieżowcach, budynkach wysokościowych oraz w halach produkcyjnych i magazynach. Hydranty wewnętrzne 52 osiągają największą wydajność przeciwpożarową - aż 150 litrów wody na minutę. W tej kategorii występuje również zawór 52, niewyposażony w wąż pożarniczy, dla którego minimalna wydajność poboru wody może wynosić 2,5 l/s.
Warto podkreślić, że znak BHP jest niezmienny w przypadku wszystkich modeli hydrantów wewnętrznych, a jego kolorystyka biało-czerwona jest charakterystyczna dla wszystkich znaków informacyjno-ostrzegawczych.
Aspekty Prawne i Normatywne
Projektowanie, lokalizacja, odbiór oraz oznakowanie hydrantów wewnętrznych i zewnętrznych jest ściśle regulowane przez polskie i europejskie przepisy prawne oraz normy. Obowiązek oznakowania dotyczy wszystkich budynków wyposażonych w wewnętrzne hydranty.
Kluczowe Akty Prawne
Najważniejsze dokumenty regulujące kwestie związane z hydrantami to:
- Ustawa z dnia 21 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.
- Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej.
- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. nr 109, poz. 719, z późn. zm.). To rozporządzenie dopuszcza do stosowania wyłącznie hydranty określonej wielkości.
- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.
Polskie Normy Dotyczące Hydrantów
Hydranty wewnętrzne i zewnętrzne powinny być zgodne z Polskimi Normami, które opisują wymagania i metody badań dotyczące budowy, parametrów użytkowych oraz prawidłowego oznakowania:
- PN-EN 671-1:2012: Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Część 1: Hydranty z wężem półsztywnym.
- PN-EN 671-2:2012: Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Część 2: Hydranty z wężem płasko składanym.
- PN-EN 671-3:2012: Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Część 3: Konserwacja hydrantów wewnętrznych z wężem półsztywnym i hydrantów wewnętrznych z wężem płasko składanym.
- PN-EN ISO 7010:2012: Symbole graficzne. Barwy bezpieczeństwa i znaki bezpieczeństwa. Znakowanie ppoż powinno spełniać wymagania tej normy, a znak Hydrant wewnętrzny ma numer referencyjny F002. Warto jednak wiedzieć, że chociaż poprzednia norma - PN-92-N-01256-01 - została wycofana, tabliczki według „starej normy” nie tracą ważności i nadal można je stosować.
- PN-ISO 8421-4:1998: Ochrona przeciwpożarowa. Terminologia.
- PN-EN 1074-6: Armatura wodociągowa. Wymagania użytkowe i badania sprawdzające. Część 6: Hydranty.
- PN-EN 14384: Hydranty przeciwpożarowe nadziemne.
- PN-EN 14339: Hydranty przeciwpożarowe podziemne.
Ponadto, ponieważ hydranty wewnętrzne są objęte normą zharmonizowaną, wymagane jest dla nich znakowanie CE, potwierdzające zgodność z europejskimi wymaganiami.
Aprobaty Techniczne i Certyfikaty CNBOP
Hydranty wewnętrzne i zewnętrzne, zgodnie z Ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, stanowią wyrób budowlany. Podlegają ocenie technicznej przeprowadzanej przez Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej Państwowy Instytut Badawczy (CNBOP-PIB). Hydranty mogą być dopuszczone do zastosowania w obiektach budowlanych po uzyskaniu aprobaty technicznej CNBOP, która potwierdza, że dany wyrób uzyskał pozytywną ocenę techniczną przydatności. Produkt posiadający świadectwo dopuszczenia CNBOP-PIB potwierdza jego zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej i dopuszczenie do stosowania w obiektach objętych kontrolą PSP.
Lokalizacja i Montaż Hydrantów Wewnętrznych
Hydranty wewnętrzne powinny być umiejscowione w taki sposób, by zasięgiem obejmowały całą powierzchnię budynku. Podczas akcji gaśniczej nie powinno być problemu z doprowadzeniem węża w miejsce pożaru i dosięgnięcie ognia strumieniem wody. Zazwyczaj spotykamy je w formie szafek hydrantowych, w których znajduje się wąż hydrantowy i zawór. Mogą to być hydranty podtynkowe (wnękowe) lub natynkowe (zawieszane). Szafka hydrantowa powinna być opatrzona znakiem Hydrant wewnętrzny (numer referencyjny F002 w ISO 7010). Zamykane szafki hydrantu powinny być wyposażone w urządzenia do awaryjnego otwierania, zabezpieczone jedynie kruchym, przezroczystym materiałem. Ważne jest, aby po rozbiciu szybki nie pozostawały postrzępione lub ostre krawędzie, które mogłyby spowodować zranienie.
W pobliżu hydrantu powinno się również umieścić instrukcję jego użytkowania w razie pożaru.
Hydranty wewnętrzne
Konserwacja i Kontrole
Sprawność hydrantu jest tak samo ważna jak jego oznakowanie. Zgodnie z przepisami i normami (m.in. PN-EN 671-3:2012), instalacja musi być regularnie przeglądana. Właściciel nieruchomości lub osoba zarządzająca placówką, w której są umieszczone hydranty wewnętrzne, musi spełniać określone wymagania i pamiętać o konieczności skontrolowania stanu hydrantu przynajmniej raz w roku. Co więcej, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 2010 r. (z późn. zm.), raz na 5 lat należy skontrolować maksymalne ciśnienie robocze hydrantu poprzez tzw. próbę ciśnieniową. Minimalne ciśnienie na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego oraz na zaworze 52 powinno zapewniać minimalną wydajność i nie powinno być mniejsze niż 0,2 MPa.
Wybór Hydrantu Wewnętrznego
Podczas wyboru hydrantu wewnętrznego, cena nie powinna być jedynym kryterium. Niezwykle istotna jest jakość produktu, która powinna być potwierdzona odpowiednimi certyfikatami producenta. Jeśli dany hydrant wewnętrzny nie ma certyfikatów i nie spełnia norm określonych przepisami, to mimo posiadania takiego urządzenia można narazić się na karę finansową. Ważnym aspektem jest materiał skrzynki hydrantowej, który powinien być wykonany z blachy stalowej lub aluminium, odpornych na korozję. Właściwie przygotowane i przeprowadzone odbiory stałego urządzenia gaśniczego są gwarantem zastosowania komponentów o określonych właściwościach, które wynikają z projektu instalacji.
tags: #znak #hydrant #wewnetrzny #jak #powstal