Poniższa artykuł przedstawia historię, stan techniczny oraz proces modernizacji budynku znanego jako Collegium Paderevianum przy al. Mickiewicza w Krakowie, będącego częścią Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należy zaznaczyć, że w dostarczonym materiale źródłowym nie znaleziono informacji dotyczących pożaru w Collegium Paderevianum.
Początki i Przeznaczenie
Historia budynku przy al. Mickiewicza 9 w Krakowie sięga lat 60. minionego stulecia. Wmurowano akty erekcyjne pod budynki Collegium Paderevianum u zbiegu ulicy Krupniczej i alei Mickiewicza w 1961 roku. Wówczas liczący dziewięć pięter gmach mieścił wszystkie jednostki Wydziału Filologicznego UJ.
Lata Wyzwań i Krytyki
Na początku XXI wieku przeprowadzone ekspertyzy wykazały znaczny stopień zużycia technicznego obiektu. Studenci oraz absolwenci wielokrotnie wyrażali swoje obawy i niezadowolenie z warunków panujących w budynku.
Jedna z osób studiujących w tym okresie, skomentowała sytuację: „Wszyscy szumnie: zburzyć. Owszem, ten budynek łamie wszelkie standardy, sama mam "przyjemność" uczęszczać tam na zajęcia od 3 lat. Ale w takim razie GDZIE będą uczyć się studenci? Powiecie, że będzie PADEREVIANUM II. A tak, będzie, a w nim sale dla anglistyki, germanistyki i centrum informatycznego. Ani słowa o jakimkolwiek poprawieniu sytuacji studentów instytutu romańskiego czy słowiańskiego, albo klasycznej...”
Kolejny głos studentki brzmiał: „Studia skończyłam już dobre kilka lat temu, ale już wtedy chodząc na zajęcia do Paderevianum miałam wrażenie, że ten budynek albo zaraz się zawali, albo przydarzy nam się inne nieszczęście. Mam podobne obserwacje jak autorzy poprzednich wpisów. Wyziewy z podziemnej stołówki docierają na 7 piętro; albo jest za gorąco, albo za zimno. Budynek nie spełnia absolutnie żadnych standardów cywilizowanego budownictwa (zwłaszcza jeśli chodzi o osoby niepełnosprawne), a ściany w wielu miejscach mają pęknięcia, do których można wsunąć całą dłoń. Zawsze kiedy zdarza mi się pokazać komuś, gdzie studiowałam, jest mi wstyd, że jedna z najlepszych uczelni w Polsce upycha swoich studentów w tak skandalicznych warunkach.”
Inni użytkownicy dodawali, że „najwyższa pora by ten budynek wyburzyć. Śmierdzi w nim, windy co chwilę się psują, jest mało sal przez co musimy czekać parę godzin na kolejne zajęcia.”
Modernizacja i Nowe Oblicze
W wyniku przeprowadzonych analiz, w tym uwzględnieniu charakteru sąsiedniej niższej zabudowy, zdecydowano o rozbiórce czterech kondygnacji starego gmachu.
5-kondygnacyjny budynek o powierzchni użytkowej około 2,6 tys. m kw. przeszedł kompleksową metamorfozę i - jak przekonuje uczelnia - idealnie wpisał się w istniejącą zabudowę oddanego do użytku w 2015 roku Collegium Paderevianum II.
Architektura i Rozwiązania Techniczne
Budynek zyskał nową fasadę szklano-aluminiową z ceglanymi pilastrami i attyką, które nawiązują do pierwotnej elewacji z charakterystycznymi czarno-białymi klawiszami. Prace budowlane objęły też roboty termomodernizacyjne, w tym m.in. ocieplenie całego budynku, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej.
Dzięki zastosowaniu szyb o zwiększonym współczynniku odporności na promieniowanie słoneczne w pomieszczeniach, przy wyłączonej klimatyzacji, jest chłodniej o kilka stopni niż w sąsiednim Collegium Paderevianum II. Zużycie energii zmniejszy też nowoczesne oświetlenie LED. Na dachu zamontowano centrale wentylacyjne, agregaty chłodnicze oraz agregat wody lodowej. Co ważne, budynek jest w pełni dostosowany dla potrzeb osób niepełnosprawnych.
Funkcjonalność Wnętrz
Wewnątrz pozostawiono podobny układ pomieszczeń, jednak zmodernizowano je pod kątem nowoczesnych potrzeb. Na parterze budynku urządzono strefę studencką oraz bibliotekę z czytelnią, której magazyny znajdują się w piwnicach.
Piętra: pierwsze i piąte to głównie 14 sal dydaktycznych, w tym sala audytoryjna. Dwie z tych sal można przedzielić przesuwną ścianą, co zwiększa elastyczność w organizacji zajęć. Na pozostałych poziomach ulokowano gabinety dla pracowników, pokój dla kół naukowych oraz pomieszczenie socjalne.
Powrót Instytutu Orientalistyki UJ
Instytut Orientalistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (IO UJ) po dziewięcioletniej przerwie wrócił do siedziby przy al. Mickiewicza w Krakowie. Profesor skomentowała ten długi okres słowami: „Wędrowaliśmy po Krakowie niczym beduińska karawana”. Ostatnim miejscem funkcjonowania Instytutu było Kolegium Śląskie.
Dla pracowników i studentów powrót do odnowionego budynku to „nie tylko zmiana adresu, ale przede wszystkim diametralna poprawa warunków pracy i kształcenia” - podkreśliła profesor. Wcześniej Instytut funkcjonował w wielu lokalizacjach i nie tylko na jednym piętrze jak dawniej, ale w całym budynku.
tags: #collegium #paderevianum #pozar