Pojęcie „sekcja” w każdej OSP jest powszechnie znane, ale wiedza na temat jej funkcjonowania pozostawia już tu i ówdzie trochę do życzenia. Każdy strażak czynny powinien być przypisany do konkretnej sekcji, gdyż stanowi ona podstawową jednostkę taktyczną, zdolną do podjęcia określonych zadań ratowniczych.
Definicja i rola sekcji w OSP
Zgodnie z definicją, sekcja jest najmniejszą jednostką taktyczną strażaków (ratowników) dysponujących odpowiednim sprzętem. W warunkach działalności społecznej Ochotniczych Straży Pożarnych podział na sekcje dokonuje się zazwyczaj w sposób mniej precyzyjny niż w Państwowej Straży Pożarnej (gdzie podstawową jednostką jest zastęp). W OSP sekcje często formowane są doraźnie, a czas ich tworzenia mieści się między ogłoszeniem alarmu a dojazdem do miejsca zdarzenia.
W zależności od typu jednostki (typy M - sprzęt na przyczepie, lub S - jednostki z samochodami), OSP powinna formować strukturę całego pododdziału bojowego. Przykładowo, straż typu S-2 powinna być zdolna do wystawienia dwóch sekcji samochodowych i jednej sekcji z motopompą.
Struktura sekcji i funkcje członków załogi
Przyjmuje się, że w skład sekcji wchodzi od 2 do 10 strażaków. W składzie każdej sekcji niezbędny jest dowódca oraz kierowca-mechanik. Pełna struktura rozbudowana, wykorzystywana rzadziej podczas realnych działań, obejmuje trzy roty. Najczęściej jednak pojazdy pożarnicze umożliwiają wyjazd sekcji składającej się z sześciu, czterech lub trzech osób.
Funkcje w strukturze sekcji:
- Dowódca - odpowiada za planowanie działań i wydawanie rozkazów.
- Kierowca-mechanik - odpowiada za obsługę pojazdu i sprzętu silnikowego.
- Łącznik - odpowiada za utrzymanie łączności i wsparcie techniczne.
- Przodownicy i pomocnicy rot - wykonują bezpośrednie zadania gaśnicze i ratownicze.
Działanie bez podziału ról wśród członków załogi byłoby trudne lub niemożliwe do wykonania w warunkach bojowych. Dowódca po przybyciu na miejsce przekazuje załodze plan działania w formie rozkazu właściwego, a wszyscy członkowie powinni zachowywać bezwzględny spokój.
Essentials 7. edycja – Atak na pożar pojazdu osobowego
Zawody sportowo-pożarnicze jako sprawdzian umiejętności
Zawody sportowo-pożarnicze są formą intensywnego szkolenia, integrującą strażaków i doskonalącą obsługę sprzętu. W skład drużyny biorącej udział w zawodach wchodzi zazwyczaj 9 osób (8 zawodników i 1 rezerwowy). Ćwiczenie bojowe, zwane „bojówką”, jest widowiskową konkurencją, która w dużej mierze symuluje rozwinięcia spotykane podczas prawdziwych pożarów.
Kluczowe zadania podczas „bojówki”:
- Łącznik: buduje linię główną od motopompy do rozdzielacza.
- Rozdzielaczowy: stawia rozdzielacz i łączy go z linią główną.
- Mechanik: uczestniczy w budowie linii ssawnej.
- Rota I i II: zajmują się budową linii gaśniczych i operowaniem prądownicami.
Wszelkie czynności muszą być wykonywane zgodnie z regulaminem, gdyż za błędy przyznawane są punkty karne (1 punkt = 1 sekunda). Wynik końcowy to suma czasów uzyskanych w ćwiczeniu bojowym oraz sztafecie pożarniczej.
Udział w zawodach i regularne treningi stanowią doskonałą formę przygotowania do rzeczywistych działań ratowniczo-gaśniczych. Jednolita interpretacja przepisów, zapewniana przez kolegia sędziowskie, pozwala na sprawiedliwą rywalizację i podnoszenie kwalifikacji strażaków ochotników.