W 2002 roku Egipt był sceną jednej z najtragiczniejszych katastrof kolejowych w swojej historii. Pożar pociągu pasażerskiego jadącego z Kairu do Luksoru pochłonął życie setek osób, wstrząsając opinią publiczną i ujawniając poważne problemy z bezpieczeństwem transportu kolejowego w kraju.
Skala i Okoliczności Katastrofy
Do tragedii doszło w nocy, około godziny 2:00, na trasie z Kairu do Luksoru. Ogień błyskawicznie strawił jedenaście wagonów osobowych pociągu, który stanął w ogniu około 90 kilometrów na południe od Kairu. Pociąg był dramatycznie przepełniony - zamiast przewidzianych 150 pasażerów, w każdym z wagonów podróżowało co najmniej po 300 osób. Ogółem pociągiem jechało ponad trzy tysiące pasażerów, choć miejsc siedzących było dwukrotnie mniej. Ze względu na tanie bilety był to bardzo popularny środek transportu.
Katastrofa wydarzyła się w okresie zbliżającego się czterodniowego święta islamskiego Eid al-Adha, kiedy mieszkańcy Kairu tłumnie wyjeżdżali z miasta, co przyczyniło się do tak ogromnego zatłoczenia składu. Pożar strawił siedem wagonów przepełnionego pociągu osobowego, czyniąc to zdarzenie najtragiczniejszą katastrofą kolejową w tym kraju w 2002 roku.
Liczba Ofiar i Akcja Ratunkowa
W wyniku pożaru zginęło co najmniej 400 osób, szacowała egipska obrona cywilna. Policja początkowo podała, że odnaleziono ciała 372 ofiar. Według oficera obrony cywilnej Amina Karama, liczba ta miała wzrosnąć do co najmniej 400, ponieważ nie zakończono przeszukiwania wszystkich spalonych wagonów. Wśród ofiar byli pasażerowie, którzy ponieśli śmierć, wyskakując z pędzącego pociągu w akcie desperacji.
Według dotychczasowych ustaleń, wśród zabitych i rannych nie było Polaków. Radca ambasady polskiej w Kairze, Wiesław Mazur, podkreślił, że w pociągu spaliły się wagony drugiej i trzeciej klasy, natomiast cudzoziemcy zazwyczaj podróżowali w czterech pierwszych wagonach, które nie ucierpiały podczas pożaru.
Przyczyny i Przebieg Pożaru
Premier Egiptu Atef Ebeid, przybyły na miejsce tragedii, poinformował, że przyczyną pożaru było najprawdopodobniej używanie przez pasażerów w czasie podróży kuchenek na gaz z butli. Tę tezę potwierdził również Jacek Buda, pracownik polskiej ambasady w Kairze, w rozmowie z radiem RMF. Mimo to, premier Egiptu podkreślał, że pociąg był sprawny i „nie zaniedbano ani środków bezpieczeństwa, ani nie złamano przepisów przeciwpożarowych”.
Świadkowie twierdzili, że płonący pociąg jechał jeszcze przez około osiem kilometrów, zanim maszynista zorientował się co się dzieje i zahamował skład. Inne źródła mówiły o siedmiu kilometrach. Opóźniona reakcja maszynisty znacząco zwiększyła skalę tragedii.
Relacje Ocalałych Pasażerów
"To był horror" - mówili pasażerowie, którzy ocaleli z pożaru. Jeden z nich opowiadał: "Ludzie zaczęli krzyczeć. Tłoczyli się do okien i drzwi. Zaczęliśmy się dusić z powodu dymu. Wreszcie pociąg się zatrzymał. Każdy kto tylko mógł, ruszył do ucieczki. Pomagaliśmy sobie wzajemnie, aby przecisnąć się przez okno". Zdesperowani pasażerowie skakali przez okna, uciekając przed żywiołem ognia i dymu.
Kontekst Bezpieczeństwa Egipskich Kolei
Tragedia z 2002 roku wpisała się w szerszy kontekst problemów egipskiego systemu kolejowego. Egipt posiada jedną z największych, ale i też najstarszych sieci kolejowych w regionie. Wypadki z ofiarami śmiertelnymi nie należą tu do rzadkości, co wielokrotnie zwracało uwagę na stan infrastruktury i zarządzania.
Stan egipskich kolei pozostawia wiele do życzenia, a system ma słabe wyniki w zakresie bezpieczeństwa, jak informowało BBC. Wielu Egipcjan uważa, że jest to wynikiem braku inwestycji ze strony kolejnych rządów oraz kiepskiego zarządzania egipskimi kolejami.