Zgodnie z obowiązującymi przepisami, bezpośredni udział członków Ochotniczych Straży Pożarnych (OSP) w działaniach ratowniczych jest uwarunkowany spełnieniem szeregu wymogów. Kluczowe znaczenie ma tutaj ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, która precyzuje kryteria kwalifikacji strażaków-ochotników.
Rola i funkcjonowanie Ochotniczych Straży Pożarnych (OSP)
Ochotnicza Straż Pożarna jest jednostką umundurowaną, wyposażoną w specjalistyczny sprzęt. Głównym zadaniem OSP jest walka z pożarami, innymi miejscowymi zagrożeniami oraz klęskami żywiołowymi. W Polsce jest ponad 16 tysięcy jednostek OSP, do których należy ponad 700 tysięcy strażaków. Jednostki OSP funkcjonują jako stowarzyszenia i ściśle współpracują z Państwową Strażą Pożarną. Większość OSP jest zrzeszona w Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa o ochronie przeciwpożarowej umożliwia włączenie jednostek OSP do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG). Obecnie włączonych do KSRG jest ponad 4500 jednostek OSP. Przed jednostkami KSRG stawiany jest szereg wymagań sprzętowych oraz personalnych, które muszą spełniać. Warto zauważyć, że jednostki, które nie są włączone do systemu, potrafią równie sprawnie działać, zarówno podczas akcji ratowniczo-gaśniczych, jak i służąc lokalnej społeczności.
Najważniejszym dokumentem w jednostce jest statut. W statucie znajdują się między innymi informacje o: celach i sposobach działania, prawach i obowiązkach członków, zasadach wyboru i funkcjonowania władz stowarzyszenia. Spektrum działań OSP jest bardzo szerokie, każdy może zostać strażakiem OSP. Statut zazwyczaj przewiduje kilka rodzajów członkostwa, np. członkowie zwyczajni (czynni), członkowie wspierający, członkowie honorowi. Członek czynny aktywnie uczestniczy w wykonywaniu postanowień statutu OSP. Członkiem wspierającym może być osoba fizyczna lub prawna, która zadeklaruje wspomaganie działalności OSP finansowo lub w innej formie. Członkiem honorowym może być każda osoba fizyczna, szczególnie zasłużona dla ochrony przeciwpożarowej; godność tę nadaje Walne Zebranie Członków OSP.
Jak zostać członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej?
Praktyka pokazuje, że każdy, kto chce czynnie uczestniczyć w realizacji celów OSP, może zostać strażakiem. Zakres aktywności jest tak szeroki, że każdy znajdzie coś dla siebie. Trzy kroki dzielą Cię od zostania członkiem OSP. Najpierw znajdź odpowiednią jednostkę i umów się na spotkanie. Jeżeli myślisz o zostaniu strażakiem-ratownikiem, czyli takim, który bierze bezpośredni udział w działaniach ratowniczo-gaśniczych, ważna będzie lokalizacja jednostki. Jednostki OSP w ciągu kilku minut od alarmu są w stanie wyjechać do zdarzenia, dlatego im bliżej będziesz miał do jednostki, tym lepiej. Aby jednostka mogła funkcjonować, musi być prawnie zarejestrowana, a więc znajdować się w Krajowym Rejestrze Sądowym, gdzie można znaleźć dane kontaktowe.
Po skontaktowaniu się z jednostką zostaniesz zaproszony na spotkanie organizacyjne. Na spotkaniu poznasz strukturę organizacyjną, zobaczysz, jaką bazą techniczną dysponuje jednostka i dowiesz się więcej na temat dalszych kroków. To spotkanie jest po to, aby wzajemnie się poznać; bądź przygotowany na pytania o motywację oraz o obecne doświadczenie. Jeżeli po spotkaniu w OSP będziesz zdecydowany na dołączenie oraz zostaniesz pozytywnie oceniony, będziesz mógł złożyć podanie o wstąpienie. Wszystkie decyzje o przyjęciu do stowarzyszenia podejmowane są przez zarząd. Po rozpatrzeniu Twojego podania zostaniesz poinformowany i poproszony o uzupełnienie dodatkowych dokumentów i ankiet.
Zdecydowana większość osób wstępuje do OSP, aby brać bezpośredni udział w działaniach ratowniczo-gaśniczych. Wiele jednostek ma ustalony okres próbny. W tym okresie oceniane jest zaangażowanie nowych członków w realizację celów OSP. Na tym etapie powinno się brać udział w szkoleniach wewnętrznych, które pozwolą określić, czy chce się zostać strażakiem-ratownikiem. Po przejściu okresu próbnego i złożeniu ślubowania otrzymuje się mundur. Najczęściej ślubowanie ma następującą treść: „W pełni świadom obowiązków strażaka ochotnika uroczyście przyrzekam czynnie uczestniczyć w realizacji celów i zadań ochotniczej straży pożarnej. Być zdyscyplinowanym mężnym, ofiarnym w ratowaniu życia i mienia.”
Jednostki OSP uczestniczą w takich samych akcjach jak Państwowa Straż Pożarna. Stanowisko kierowania PSP po otrzymaniu zgłoszenia podejmuje decyzję o alarmowaniu jednostek OSP, które są wyposażone w syreny alarmowe oraz systemy powiadamiania. Jednostka OSP tak organizuje swoją działalność, aby być w pełnej gotowości bojowej o każdej porze. Nie oznacza to jednak, że jako strażak trzeba stawić się na każdy alarm; niektóre jednostki monitorują gotowość poszczególnych strażaków lub wyznaczają dyżury. Jako graniczny czas wyjazdu przyjmuje się 15 minut. W ciągu 15 minut od momentu zaalarmowania strażacy przybywają do jednostki, przebierają się w ubrania specjalne, wsiadają do wozu i wyjeżdżają do zdarzenia.
Podstawowe wymagania dla strażaków-ratowników OSP
Aby członek OSP mógł brać bezpośredni udział w akcjach ratowniczych, musi spełniać następujące warunki określone w art. 19 ust. 1b ustawy o ochronie przeciwpożarowej:
- Ukończone 18 lat i nieprzekroczenie 65 lat wieku.
- Posiadanie aktualnych badań lekarskich, które dopuszczają do udziału w działaniach ratowniczych.
- Ukończenie odpowiedniego szkolenia pożarniczego.
Rodzaj badań lekarskich został opisany w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 14 kwietnia 2022 r. Badania te zazwyczaj wykonuje się u lekarza medycyny pracy, często wskazanego przez Komendę Powiatową lub Miejską Państwową Straż Pożarną, lub w placówkach posiadających odpowiednie uprawnienia. Ich celem jest zapewnienie bezpieczeństwa zarówno samemu kandydatowi, jak i całej drużynie ratowniczej.
Szkolenie Podstawowe Strażaków Ratowników OSP
Szkolenie podstawowe to przepustka do pierwszej akcji. Realizowane jest ono przez Państwową Straż Pożarną. Obecnie szkolenia podstawowe realizowane są w oparciu o program szkolenia podstawowego strażaka ratownika OSP z dnia 4 marca 2022 roku. Minimalny czas trwania kursu podstawowego OSP wynosi 133 godziny, co jest wymogiem określonym przez Komendę Główną Państwowej Straży Pożarnej. Program szkolenia jest systematycznie aktualizowany, aby odpowiadać na współczesne wyzwania i zagrożenia. Te 133 godziny szkolenia zostały precyzyjnie podzielone na część teoretyczną (65 godzin) i praktyczną (68 godzin).
Szkolenie podstawowe rozpoczyna się spotkaniem organizacyjnym, podczas którego realizowana jest tematyka instruktażu ogólnego w ramach szkolenia wstępnego BHP. Po przeprowadzeniu instruktażu kursant otrzymuje kartę szkolenia wstępnego z zakresu BHP. Następnie w macierzystej jednostce OSP naczelnik przeprowadza instruktaż stanowiskowy dla kursantów i potwierdza to wpisem w otrzymanej wcześniej karcie szkolenia. Ukończenie szkolenia podstawowego jest równoznaczne z nabyciem uprawnień z zakresu obsługi sieci radiowych UKF PSP.
Program Szkolenia Podstawowego
Program kursu podstawowego OSP jest kompleksowy i ma na celu przygotowanie strażaka do różnorodnych sytuacji, z jakimi może się spotkać podczas akcji ratowniczo-gaśniczych. Obejmuje on takie zagadnienia jak:
- Organizacja ochrony ludności i ochotniczych straży pożarnych
- Rozwój pożaru i taktyka gaszenia pożarów
- Sprzęt ochrony dróg oddechowych
- Ratowniczy sprzęt mechaniczny
- Podstawowe zadania w działaniach ratowniczo-chemicznych
- Elementy pierwszej pomocy
- Służba wewnętrzna
- Podstawy organizacji akcji gaśniczej
- Sprzęt ratowniczy, drabiny, węże, proces spalania, zadania strażaków w zastępie, rozwinięcie linii, gaszenie pożarów, środki gaśnicze, ewakuacja, działania w czasie innych zagrożeń, łączność i alarmowanie.
Obowiązkowy test w komorze dymowej i egzamin
Jednym z najbardziej wymagających, a zarazem kluczowych elementów kursu podstawowego OSP jest obowiązkowy test w komorze dymowej. Jest to specjalnie przygotowane pomieszczenie, w którym symulowane są warunki panujące podczas pożaru: wysoka temperatura, zadymienie i ograniczona widoczność. Celem tego ćwiczenia jest weryfikacja odporności psychofizycznej strażaków na obciążenia związane z pracą w ekstremalnych warunkach. Typowy test polega na wykonaniu szeregu zadań w pełnym umundurowaniu bojowym, z założonym aparatem ochrony dróg oddechowych. Może to obejmować m.in. pokonanie toru przeszkód, odnalezienie i ewakuację pozorowanego poszkodowanego, czy obsługę sprzętu gaśniczego.
Egzamin końcowy składa się z części teoretycznej, praktycznej oraz z BHP. Do egzaminu praktycznego zostają zakwalifikowane osoby, które zrealizowały zagadnienia poruszane na szkoleniu, otrzymały zaliczenie z części teoretycznej egzaminu i zaliczyły test w komorze dymowej. Egzamin z części teoretycznej jest egzaminem pisemnym, zazwyczaj składającym się z kilkudziesięciu pytań zamkniętych jednokrotnego wyboru. Egzamin zostaje zaliczony, jeżeli zdający uzyskał minimum 70% możliwych do zdobycia punktów. Egzamin z zakresu BHP przeprowadzany jest na zakończenie szkolenia, po zrealizowaniu wszystkich zajęć określonych w programie, i składa się z testu (minimum 10 zadań wielokrotnego wyboru z jedną prawidłową odpowiedzią).
Formy realizacji szkolenia i wymagania do przyjęcia
Szkolenie może być realizowane stacjonarnie lub zakres teoretyczny może być realizowany przy wykorzystaniu metod nauczania na odległość (e-learning). Część teoretyczna kursu coraz częściej realizowana jest z wykorzystaniem platform e-learningowych. Choć forma zdalna może zapewnić większą elastyczność w dostępie do materiałów i pozwala uczyć się we własnym tempie, nie skraca ona całkowitego wymaganego czasu poświęconego na teorię. Zajęcia praktyczne powinny być realizowane z zachowaniem zasady 1 instruktor na 4-10 słuchaczy. Najczęściej spotykanym i zarazem najbardziej popularnym trybem jest szkolenie weekendowe, co pozwala strażakom-ochotnikom pogodzić naukę z obowiązkami zawodowymi i rodzinnymi. Realizacja kursu w tym trybie zazwyczaj rozkłada się na okres od 2 do 3 miesięcy. Alternatywą jest szkolenie w trybie ciągłym, które może zostać ukończone nawet w ciągu około 2-3 tygodni.
Warunkiem przyjęcia na szkolenie podstawowe jest posiadanie skierowania zgodnego ze wzorem określonym w „Zasadach organizacji szkoleń członków Ochotniczych Straży Pożarnych biorących bezpośredni udział w działaniach ratowniczych”. W szkoleniu mogą uczestniczyć osoby, które ukończyły 16 lat i nie przekroczyły 65 lat. W przypadku osób nieletnich wymagana jest zgoda rodziców/prawnych opiekunów na udział w szkoleniu. Osoby niepełnoletnie, które zdały egzamin, otrzymują zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, natomiast w działaniach ratowniczo-gaśniczych będą mogły brać udział po ukończeniu 18 roku życia. W przypadku dużej ilości osób pełnoletnich, osoby nieletnie mogą nie być przyjmowane.
Szkolenia specjalistyczne i funkcje w OSP
System szkolenia członków OSP obejmuje różnorodne kursy specjalistyczne, mające na celu przygotowanie kadry do pełnienia określonych funkcji i zadań. Celem szkoleń realizowanych na poziomie specjalistycznym jest przygotowanie strażaków ratowników Ochotniczych Straży Pożarnych do wykonywania działań z użyciem sprzętu specjalistycznego wymagającego umiejętności zdefiniowanych w zasadach realizacji ratownictwa specjalistycznego w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym (KSRG).
Poniżej przedstawiono szczegółowe warunki przyjęcia na poszczególne rodzaje szkoleń oraz ich przykładowe zagadnienia programowe.
Szkolenie Kierujących Działaniem Ratowniczym (KDR) dla Członków OSP
Do szkolenia kierujących działaniem ratowniczym (KDR) kwalifikują się osoby, które spełniają następujące kryteria:
- Posiadanie skierowania zgodnego z obowiązującym wzorem z 2015 roku.
- Wiek nieprzekraczający 65 lat.
- Posiadanie co najmniej 3-letniego stażu od uzyskania uprawnień do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych.
- Potwierdzenie ukończenia szkolenia podstawowego strażaków ratowników OSP wg programu z 2015 roku lub spełnienie równorzędnych wymagań według „Systemu szkolenia członków Ochotniczych Straży Pożarnych biorących bezpośredni udział w działaniach ratowniczych” z 2006 roku.
Przykładowe zagadnienia programowe to: organizacja ochrony przeciwpożarowej, kierowanie działaniami gaśniczymi, ratownictwo na drodze, organizacja łączności i dowodzenia, organizacja szkoleń doskonalących, dokumentacja z działań ratowniczych, organizacja i funkcjonowanie Jednostek Operacyjno-Technicznych (JOT) OSP.
Szkolenie Kierowców-Konserwatorów Sprzętu Ratowniczego OSP
Wymagania obejmują:
- Posiadanie skierowania zgodnego z obowiązującym wzorem.
- Wiek nieprzekraczający 65 lat.
- Posiadanie prawa jazdy co najmniej kategorii B.
- Potwierdzenie ukończenia szkolenia podstawowego strażaków ratowników OSP wg programu z 2015 roku lub spełnienie równorzędnych wymagań zgodnie z programem szkolenia z 2006 roku.
Przykładowe zagadnienia programowe to: prawa i obowiązki kierowcy, charakterystyka samochodów pożarniczych, bezpieczeństwo prowadzenia i ustawiania pojazdów, konserwacja motopomp i autopomp, obsługa techniczna samochodów, konserwacja agregatów, urządzeń hydraulicznych, pił, zasady eksploatacji sprzętu ochrony dróg oddechowych, łączność i alarmowanie.
Szkolenie Naczelników OSP
Kandydaci na naczelników OSP muszą spełnić:
- Posiadanie skierowania zgodnego z obowiązującym wzorem.
- Wiek nieprzekraczający 65 lat.
- Potwierdzenie ukończenia szkolenia kierujących działaniem ratowniczym dla członków OSP wg programu z 2015 roku lub spełnienie równorzędnych wymagań zgodnie z programem szkolenia z 2006 roku.
Przykładowe zagadnienia programowe to: obowiązki, uprawnienia i odpowiedzialność naczelnika OSP, współdziałanie OSP z samorządem i PSP, wybrane zagadnienia operacyjne, ceremoniał pożarniczy, organizacja szkoleń i zawodów, zaplecze logistyczne, propaganda ochrony przeciwpożarowej.
Szkolenie Komendantów Gminnych ZOSP RP
Do szkolenia komendantów gminnych ZOSP RP dopuszczane są osoby, które spełniają następujące warunki:
- Posiadanie skierowania zgodnego z obowiązującym wzorem.
- Wiek od 25 do 65 lat.
- Obowiązkowa przynależność do Ochotniczej Straży Pożarnej z czynnym członkostwem.
- Potwierdzenie ukończenia szkolenia Dowódców OSP lub spełnienie równorzędnych wymagań.
- Potwierdzenie ukończenia szkolenia Naczelników OSP lub spełnienie równorzędnych wymagań.
Przykładowe zagadnienia programowe to: podstawowe akty prawne, zadania komendanta gminnego OSP, kierowanie działaniami ratowniczymi, Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy na szczeblu gminy, zarządzanie kryzysowe, plany powiatowe, system wykrywania i alarmowania.
Szkolenia z Zakresu Ratownictwa Technicznego
W programie tych szkoleń znajdują się zagadnienia takie jak: wypadki drogowe, budowa pojazdów, urządzenia hydrauliczne, organizacja akcji ratownictwa technicznego, metody uwalniania poszkodowanych, postępowanie z substancjami niebezpiecznymi, akcje komunikacyjne.
Szkolenia z zakresu ratownictwa technicznego dla strażaków ratowników OSP według „Systemu szkolenia członków OSP biorących bezpośredni udział w działaniach ratowniczych" z 2006 roku należy realizować wg potrzeb dla członków OSP, którzy ukończyli co najmniej szkolenie szeregowców Ochotniczych Straży Pożarnych przygotowujące do pracy w aparatach oddechowych, z zakresu bhp według programów obowiązujących do 2006 roku. Ważne jest, że szkolenie specjalistyczne dotyczy tylko strażaków z OSP, które działają lub są przewidziane na swoim powiecie do działań w zakresie podstawowym lub specjalistycznym zgodnie z zasadami obowiązującymi KSRG. Możliwe jest używanie hydrauliki w ramach ukończonego kursu podstawowego (po nowemu), który będzie z elementami ratownictwa technicznego.
Szkolenia z Zakresu Ratownictwa Wodnego
Szkolenia z tego zakresu obejmują konstrukcję budowli ochronnych, działania ratownicze i zabezpieczające, usuwanie skutków powodzi, sprzęt ratownictwa wodnego, czynności członka załogi łodzi, pomoc ludziom i zwierzętom, lokalizację i wydobywanie zwłok, działania na terenach zalanych oraz działania na lodzie i znaki żeglugowe.
Kwalifikowana Pierwsza Pomoc (KPP)
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006 roku określa zasady prowadzenia kursów Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy oraz warunki uzyskiwania tytułu „Ratownika”. Kursy te są prowadzone zgodnie z przepisami wspomnianej ustawy, rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy z dnia 19 marca 2007 roku oraz rozporządzenia MSWiA i Obrony Narodowej w sprawie szkoleń w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy z dnia 12 grudnia 2008 roku (z uwzględnieniem nowelizacji).
Kursy Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy są przeznaczone między innymi dla: Państwowej Straży Pożarnej, Ochotniczych Straży Pożarnych, Zakładowych Straży Pożarnych, jednostek i służb ochrony przeciwpożarowej, jednostek systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego i współpracujących z Systemem, Policji, Wojska Polskiego, Straży Granicznej, a także innych grup oraz osób, które mają obowiązek lub dobrowolnie chcą odbyć tego typu szkolenie.
Ratownik po ukończeniu kursu KPP jest przygotowany do wykonywania następujących czynności:
- Resuscytacji krążeniowo-oddechowej (bezprzyrządowej i przyrządowej) z podaniem tlenu oraz zastosowaniem defibrylatora zautomatyzowanego.
- Tamowania krwotoków zewnętrznych i opatrywania ran.
- Unieruchamiania złamań, podejrzeń złamań kości oraz zwichnięć.
- Ochrony przed wychłodzeniem lub przegrzaniem.
- Prowadzenia wstępnego postępowania przeciwwstrząsowego poprzez właściwe ułożenie osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
- Zapewnienia ochrony termicznej osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
- Stosowania tlenoterapii biernej.
- Ewakuacji z miejsca zdarzenia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
- Udzielania wsparcia psychicznego osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
- Prowadzenia wstępnej segregacji medycznej.
Przykładowe zagadnienia programowe to: procedury medyczne, postępowanie w zatrzymaniu krążenia, urazy (głowy, kręgosłupa, klatki piersiowej, brzucha, miednicy, narządu ruchu), rany, amputacje urazowe, wstrząs, oparzenia (termiczne, chemiczne), zatrucia, podtopienia, wychłodzenie, zaburzenia krążeniowo-oddechowe, drgawki, postępowanie z kobietą w ciąży, wsparcie psychiczne.
Ważność uprawnień i ciągłość szkolenia w OSP
W środowisku strażackim często pojawiają się pytania i dyskusje dotyczące ważności uprawnień zdobytych na podstawie starszych programów szkoleniowych. Zgodnie z zapisem, wszelkie posiadane uprawnienia zachowują ważność zgodnie z posiadanymi dokumentami. Dotyczy to m.in. naczelników i dowódców, którzy ukończyli szkolenia przed 2006 rokiem, oraz szkoleń podstawowych OSP z 2006 roku. Strażacy zachowują swoje uprawnienia zdobyte przed wprowadzeniem nowych zasad, jednak konieczne jest przeprowadzanie wobec nich instruktażu z konkretnego sprzętu oraz, w przypadku naczelników, dorobienie 'kwitów' ze szkoleń stanowiskowych. Do tej pory po szkoleniu technicznym strażak OSP mógł posługiwać się dowolnym sprzętem, teraz powinien być przeszkolony do konkretnego sprzętu.
Nowelizacja przepisów od 17 listopada 2015 roku oraz programy z 2022 roku zwiększyły liczbę godzin i zmieniły zakres szkoleń, co wymaga od uczestników większego zaangażowania i bieżącego dostosowania do nowych wytycznych. Dla osób naprawdę zaangażowanych w rozwój i chętnych do objęcia funkcji dowódczych, zorganizowanie czasu na szkolenie nie powinno stanowić przeszkody.
Wyzwania i perspektywy w organizacji szkoleń OSP
Organizacja szkoleń dla członków OSP, zwłaszcza dowódców, jest przedmiotem ciągłej dyskusji. Pojawiają się głosy wskazujące na trudności związane z terminami szkoleń, które często odbywają się w dni robocze, w godzinach pracy. Stanowi to wyzwanie dla druhów, zwłaszcza tych pracujących poza miejscem zamieszkania, dla których zorganizowanie kilkudniowego szkolenia wymaga urlopu i wiąże się z dodatkowymi kosztami.
Niektórzy postulują powrót do organizowania szkoleń dowódców OSP przez Komendy Powiatowe Państwowej Straży Pożarnej (KP PSP) w trybie weekendowym, podobnie jak miało to miejsce w przeszłości, argumentując, że taka forma byłaby bardziej dostępna. Z drugiej strony, Ośrodki Szkolenia, które przejęły organizację szkoleń specjalistycznych i dowódczych, pracują w standardowych godzinach od poniedziałku do piątku. Podkreśla się również znaczenie jakości szkoleń i to, że nie wszystko da się zrealizować wyłącznie w weekendy ze względu na fizyczną niemożliwość.
Dyskutowana jest również kwestia liczby chętnych na poszczególne kursy. Czasami zapotrzebowanie na szkolenie dowódców jest niewielkie, co może wynikać z różnych czynników, w tym z faktu, że część osób spełniających formalne kryteria nie wykazuje aktywnego udziału w działaniach JOT. Sugeruje się eliminowanie tzw. „martwych dusz” z Jednostek Operacyjno-Technicznych (JOT), aby dane były bardziej wiarygodne, co mogłoby wpłynąć na lepsze planowanie szkoleń przez KP PSP. Podkreśla się potrzebę współpracy między PSP a OSP, a nie rywalizacji. Jednocześnie zwraca się uwagę na fakt, że niektóre OSP borykają się z trudnościami w namówieniu druhów na dalsze kursy specjalistyczne, mimo że kursy podstawowe są realizowane, często z konieczności wpisania do Systemu Wspomagania Dowodzenia - Straż (SWD-ST) lub naliczania stażu do emerytury OSP.
Kwestia skierowań na szkolenia i ich podpisywania również budzi pytania. Zapis wskazuje na „imię i nazwisko, pieczęć przedstawiciela urzędu gminy/przełożonego uprawnionego do mianowania/naczelnik OSP”. Brak jasności, czy wystarczy podpis samego naczelnika, może prowadzić do problemów z ekwiwalentem za godziny spędzone na kursie, jeśli wójt/burmistrz nie potwierdzi skierowania.
Szkolenie dla OSP w Jakubowie
Perspektywy i możliwości rozwoju w OSP
Ukończenie kursu podstawowego OSP z wynikiem pozytywnym jest kluczowym momentem dla każdego ochotnika, nadającym strażakowi-ratownikowi prawo do udziału w działaniach ratowniczo-gaśniczych prowadzonych przez jego jednostkę. Zawsze jednak odbywa się to w ramach struktury jednostki i pod nadzorem bardziej doświadczonych kolegów lub dowódcy. Po zdobyciu podstawowych kwalifikacji, droga rozwoju strażaka-ratownika OSP jest szeroka. Istnieje wiele możliwości poszerzenia swoich kompetencji i specjalizacji, takich jak wspomniane kursy KPP czy szkolenia z ratownictwa technicznego i wodnego.
Decyzja o wstąpieniu do OSP często jest motywowana chęcią pomocy innym, zrobieniem czegoś dobrego, zdobyciem nowych umiejętności, sprawdzeniem siły charakteru, czy podtrzymaniem tradycji rodzinnych. To co jest najpiękniejszego w byciu strażakiem, to to, że im więcej od siebie dajesz, tym więcej otrzymujesz w zamian. To ludzie, na których można liczyć nie tylko podczas akcji, ale także w codziennym życiu, tworzą drugą rodzinę, dzieląc się trudnościami i wspólnie pomagając sobie.