Ochotnicze Straże Pożarne odgrywają kluczową rolę w systemie bezpieczeństwa kraju, będąc w stałej gotowości do niesienia pomocy. Ich skuteczność zależy od wielu czynników, w tym od odpowiedzialności dowódców i członków za utrzymanie wysokiego poziomu gotowości operacyjnej. Strażacy ochotnicy gotowi są nieść pomoc o każdej porze dnia i nocy. Na dźwięk syreny lub innego powiadomienia zostawiają bieżące obowiązki i udają się do remizy. Po przybyciu do garażu przebierają się w ubrania specjalne, wsiadają do wozu i wyjeżdżają do zdarzenia. Aby zapewnić taką stałą gotowość, konieczne jest spełnienie szeregu wymogów i regularna weryfikacja.
Czym jest gotowość operacyjna i rola dowódcy?
Utrzymanie załogi w stałej gotowości operacyjnej (bojowej) jest jednym z warunków powodzenia działań ratowniczo - gaśniczych. Gotowość bojowa oznacza pełną mobilność załogi do podjęcia działań, odpowiednie wyszkolenie oraz wyposażenie osobiste strażaków. Gotowość bojowa zależy także od utrzymania sprzętu we właściwym stanie technicznym.
Istotą dowodzenia siłami i środkami ratowniczymi jest twórcze podejmowanie decyzji opartych na przesłankach naukowych oraz przewidywanie oddziaływania tych decyzji na siebie, tak aby kolejna była logicznym następstwem decyzji poprzednich. Umiejętność skutecznego dowodzenia wymaga poza odpowiednimi kwalifikacjami, wielu lat praktyki oraz pewnych cech osobowościowych. Należy do nich między innymi zdolność do szybkiej analizy zaistniałej sytuacji, opanowanie i umiejętność logicznego myślenia.
Wszystkie elementy procesu decyzyjnego są ze sobą ściśle powiązane i wymagają uwzględnienia możliwości taktycznych danego zastępu lub sekcji przy podjęciu jakichkolwiek działań. Koniecznym warunkiem zatem jest kompletna wiedza dowódcy o specyfice i ilości posiadanego sprzętu. Równie istotne jest, aby dowódca jednostki taktycznej egzekwował tę wiedzę od podległych mu strażaków.
Obowiązki dowódcy w zakresie utrzymywania stałej gotowości bojowej podzielone zostają na dwie części. Pierwsza z nich dotyczy odpowiedniego utrzymania stanu technicznego samochodów i sprzętu. Dowódca ponosi pełną odpowiedzialność za stałą gotowość bojową podległej mu załogi.
Rodzaje odpowiedzialności w działaniach ratowniczych
Rozważając zagadnienie odpowiedzialności, należy wspomnieć o zjawiskach lekkomyślności i niedbalstwa. Lekkomyślność traktowana jest jako przestępstwo nieumyślne, zachodzące wtedy, gdy sprawca przewiduje możliwość popełnienia czynu zabronionego, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że tego uniknie. Natomiast niedbalstwo zachodzi wtedy, gdy sprawca możliwości takiej nie przewiduje, choć powinien ją przewidzieć (art. 7 ust. 2 Kodeksu Karnego).
Z odpowiedzialnością karną możemy mieć do czynienia w wielu sytuacjach, a w szczególności, gdy kierujący akcją nie zachowuje warunków i zasad jej prowadzenia. Odpowiedzialność cywilna kierującego akcją ratowniczą może wystąpić (zupełnie niezależnie od istnienia lub nieistnienia odpowiedzialności karnej) w sytuacjach, z którymi najczęściej można się spotkać w trakcie prowadzenia akcji ratowniczej. Wszystkie opisane powyżej możliwości dotyczą odpowiedzialności za skutki wywołane prowadzeniem akcji ratowniczo - gaśniczej. W ich wyniku odpowiedzialność może ponieść w równym stopniu dowódca wydający niewłaściwą decyzję, jak i strażak w niewłaściwy sposób wykonujący polecenie lub rozkaz (np. niezgodnie z prawem), będąc świadomym, że w danej sytuacji łamie prawo.
Jednak odpowiedzialność dowódcy za swoich podwładnych istnieje w każdej sytuacji, kiedy dochodzi do wykonania polecenia lub rozkazu. Odbywa się to w równym stopniu podczas akcji, jak i ćwiczeń. Dowódca ponosi pełną odpowiedzialność w przypadku bezpodstawnego narażenia podwładnego na utratę zdrowia lub życia, wskutek złej oceny sytuacji lub podjęcia niewłaściwej decyzji. Dowódca ponosi również odpowiedzialność za podległe mu mienie w postaci samochodów i sprzętu pożarniczego.
Należy jednak rozgraniczyć pojęcie odpowiedzialności określonej obowiązującym prawem karnym lub cywilnym od odpowiedzialności wynikłej z przydzielonych zadań i obowiązków w ramach regulaminów określających funkcjonowanie jednostki organizacyjnej straży pożarnej. W tym zakresie odpowiedzialność dotyczy wykonywania określonych czynności związanych z funkcjonowaniem tej jednostki.
Inspekcja Gotowości Operacyjnej (IGO) w OSP
Inspekcja gotowości operacyjnej to bardzo ważny sposób sprawdzenia zdolności podmiotu będącego w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym (KSRG) do reagowania na nagłe zagrożenie oraz stopnia jego przygotowania do działań ratowniczych. Typowe kontrole są zapowiadane ze znacznym wyprzedzeniem. Inspekcja jest pod tym względem specyficzna - bo niezapowiedziana. Umożliwia ona sprawdzenie rzeczywistej gotowości operacyjnej w różnych porach dnia i nocy i różnych warunkach. Niezmiernie ważny jest także aspekt dydaktyczny inspekcji.
Ramy prawne i organizacyjne IGO
W art. 10 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej (DzU 2013, poz. 1340) ustawodawca wskazał zadania Komendanta Głównego PSP w zakresie kierowania KSRG. Należą do nich m.in.: „organizowanie centralnego odwodu operacyjnego oraz przeprowadzanie inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, których siły i środki tworzą centralny odwód operacyjny”, a także „ustalanie sposobu przeprowadzania inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego”.
Zarządzenie nr 5 Komendanta Głównego PSP z 26 czerwca 2013 r. (DzU KG PSP z 2013 r., poz. 14) precyzuje, kto zarządza inspekcje gotowości operacyjnej i wobec jakich podmiotów KSRG. Inspekcjom gotowości operacyjnej powinna przewodniczyć osoba (oficer, a na poziomie powiatu oficer bądź aspirant) mająca praktyczne doświadczenie w kierowaniu akcją ratowniczo-gaśniczą. W zarządzeniu zostały zdefiniowane i wskazane elementy podlegające inspekcji na poszczególnych poziomach zarządzania.
Te zarządzane przez komendanta powiatowego/miejskiego PSP mają obejmować: alarmowanie, gotowość ratowników, gotowość pojazdu, gotowość działania urządzeń i systemów łączności, prawidłowość prowadzenia dokumentacji, uprawnienia w zakresie kwalifikacji ratowniczych i obsługi sprzętu. Przewidziano też przeprowadzenie praktycznych lub aplikacyjnych ćwiczeń ratowniczych w celu sprawdzenia poziomu przygotowania ratowników i dowódców oraz pojazdów i sprzętu ratowniczego do realizowania działań ratowniczych w zakresie wynikającym z obowiązujących procedur ratowniczych ujętych w planach ratowniczych. Należy przy tym podkreślić, że ćwiczenia te powinny umożliwić sprawdzenie przygotowania do prowadzenia różnych działań ratowniczych.
Komendant główny PSP określił także sposób dokumentowania inspekcji. Jeden egzemplarz protokołu z inspekcji powinien pozostać w podmiocie inspekcjonowanym. Zarządzenie KG PSP to dość ogólne wytyczne. Zaszła więc potrzeba doprecyzowania i ujednolicenia zagadnień dotyczących przeprowadzania inspekcji gotowości operacyjnej, a w szczególności metodyki jej oceny. W tym celu na poziomie KG PSP opracowano w grudniu 2011 r. wytyczne, poprzedzone wytycznymi dla zespołów inspekcyjnych KG PSP i ramowymi wytycznymi dla zespołów inspekcyjnych KW PSP. Co istotne, zakres wszystkich wytycznych, ich metodyka i ocena są spójne, różni je jedynie szczegółowość i waga oceny poruszanych zagadnień.
Częstotliwość inspekcji
Częstotliwość przeprowadzania inspekcji gotowości operacyjnej nie została ujęta w żadnym dokumencie wydanym przez KG PSP. Mówią o niej jedynie pewne wskazania. Inspekcja zarządzana przez KP/KM PSP powinna być przeprowadzona co najmniej raz w roku w każdej OSP z KSRG, zaś ta zarządzana przez KW PSP w zależności od potrzeb. Komendanci wojewódzcy mogą jednak zwiększyć tę częstotliwość, w zależności od liczby OSP w powiecie i możliwości kadrowych komend PSP.
Pozostaje jeszcze kwestia sprawdzenia OSP niebędących w KSRG, stanowiących potencjał, z którego mogą być „wybierane” jednostki do włączenia do KSRG zgodnie z planem sieci. W tym przypadku należy wskazać, że komendanci powiatowi/miejscy PSP powinni opracować plan inspekcji w tych jednostkach i konsekwentnie go realizować.
Etapy inspekcji gotowości operacyjnej w OSP
Jednostki OSP poddawane są regularnym inspekcjom gotowości operacyjnej. Celem inspekcji jest sprawdzenie rzeczywistej gotowości do podjęcia działań ratowniczo - gaśniczych. Z tego powodu inspekcje są niezapowiedziane i mogą mieć miejsce o różnej porze. Najczęściej inspekcja zaczyna się od włączenia systemu alarmowego przez zespół inspekcyjny. Poniżej omówimy etapy inspekcji określone w ZARZĄDZENIU Nr 10 KOMENDANTA GŁÓWNEGO PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ z dnia 28 grudnia 2017 r.
Zespół inspekcyjny (co najmniej dwuosobowy) pod kierownictwem przewodniczącego powinien omówić wyniki przeprowadzonej inspekcji. Przedkłada swoje uwagi, spostrzeżenia i wnioski, które musi właściwie uzasadnić i wskazać, co należy zrobić, aby poprawić istniejący stan. Jeśli zostaną stwierdzone jakiekolwiek nieprawidłowości, zespół powinien wskazać, w jaki sposób należy je usunąć, jak odpowiednio postępować w danej sytuacji, jak obsługiwać sprzęt czy przestrzegać zasad bezpieczeństwa. Pozwoli to na usprawnienie gotowości operacyjnej jednostki.
Alarmowanie i czas wyjazdu
Jak wspomnieliśmy wcześniej, pierwszym etapem inspekcji jest alarmowanie. Po dotarciu zespołu inspekcyjnego do remizy uruchamiany jest system alarmowania strażaków. W momencie wystartowania systemu rozpoczyna się pomiar czasu, który zostanie zatrzymany po wyjechaniu zastępu przed garaż.
Zweryfikowanie sprawności systemu alarmowania polega na ogłoszeniu alarmu, najczęściej za pomocą systemu selektywnego alarmowania (SSA). Na polecenie przewodniczącego zespołu inspekcyjnego (telefonicznie, rtf) załączana jest syrena alarmowa z SK KP/KM PSP (syrena może zostać uruchomiona z podmiotu inspekcjonowanego stosownym włącznikiem) i od chwili jej uruchomienia zespół inspekcyjny mierzy czas do momentu wyjazdu zadysponowanych sił i środków z miejsca ich stacjonowania przed garaż. Jeżeli samochody znajdowały się przed strażnicą (np. z powodu mycia), czas jest mierzony do momentu opuszczenia bramy wjazdowej.
Według wytycznych brak możliwości wyjazdu zastępu w czasie 15 minut skutkuje wystawieniem oceny niedostatecznej z całej inspekcji. Alarmowanie stanowi 1/5 punktacji oceny całej inspekcji, a w ekstremalnej sytuacji (nieosiągnięcia gotowości w ciągu założonego czasu 15 min) przesądza o negatywnej ocenie. Ocena tego etapu realizowana jest w oparciu o czas oraz o prawidłowość wykonania powyższych wymagań. W celu otrzymania punktów na tym etapie zastęp musi składać się z przynajmniej 4 strażaków, w tym kierowcy i dowódcy. Jeżeli na alarm przybędzie tylko kierowca, dowódca i jeden strażak, nie otrzymamy żadnego punktu.
Analizując wytyczne, należy zwrócić uwagę na niedoskonałość zapisu dotyczącego sprawdzenia założenia ubrań specjalnych i hełmów podczas alarmowania. Przewodniczący zespołu powinien wziąć pod uwagę, że w praktyce ratownicy kończą zakładanie ubrań specjalnych i środków ochrony indywidualnej w czasie jazdy do zdarzenia, natomiast w trakcie inspekcji nie mają takiej możliwości. Warto pozwolić im dokończyć zakładanie ubrań specjalnych i hełmów podczas zorganizowanej zbiórki bez naliczania punktów karnych. Niemniej jednak ta kwestia nie jest jednoznacznie uregulowana i trzeba mieć świadomość, że oceniający mogą mieć różne zdania.
Symulacja alarmowania jednostki OSP Miłosław
Gotowość ratowników
To kolejny istotny element sprawdzany podczas inspekcji OSP - maksymalnie 10 punktów w ocenie. Warto wziąć pod uwagę, że brak badań lekarskich i kwalifikacji przynajmniej jednego ratownika przesądza o ocenie niedostatecznej z całej inspekcji, niezależnie od ocen uzyskanych za inne elementy. Za brak danego wyposażenia u przynajmniej jednego z ratowników, niezależnie od liczby stwierdzonych przypadków, odejmowany jest od 1 do 10 pkt. Na przykład jeśli jeden ratownik nie ma kominiarki, a drugi rękawic, to przyznaje się dwa punkty karne.
Należy tu wspomnieć o kolejnej niedoskonałości wytycznych - podczas oceny tego zagadnienia powinny być sprawdzane wszystkie istotne elementy dotyczące spełnienia ustawowego wymogu dotyczącego udziału w bezpośrednich działaniach ratowniczych. Zgodnie z art. 19b ustawy o ochronie przeciwpożarowej: „Bezpośredni udział w działaniach ratowniczych mogą brać członkowie ochotniczych straży pożarnych, którzy ukończyli 18 lat i nie przekroczyli 65 lat, posiadający aktualne badania lekarskie dopuszczające do udziału w działaniach ratowniczych oraz odbyli szkolenie pożarnicze, o którym mowa w art. 28 ust. 2”.
Tak więc podczas inspekcji zespół inspekcyjny musi dysponować danymi o wieku i kwalifikacjach druhów OSP z KSRG, które można uzyskać z bazy prowadzonej przez KP/KM PSP bądź od naczelnika OSP (potwierdzony aktualny wykaz). Następną wymaganą ustawowo kwestią są badania lekarskie - takie dane także trzeba uzyskać. Osobną sprawą jest aktualne szkolenie bhp i tu mamy kolejny problem. Druhowie OSP nie podlegają kodeksowi pracy i aktom wykonawczym do niego, które regulują zagadnienia szkoleń bhp (także okresowych), ponieważ nie możemy w tym przypadku mówić o stosunku pracy. Wobec powyższego kwestia ta powinna być przedmiotem uregulowania, np. wewnętrznego, lub zmiany przepisów ogólnych. Pozostaje więc pytanie: czy ukończenie szkolenia pożarniczego 10 lat temu może być traktowane jako spełnienie wymogu aktualnego szkolenia bhp? Z powodu braku jednoznacznych regulacji, nie można sprawdzić aktualności szkoleń bhp w trakcie inspekcji.
Dokumentacja badań, przeglądów i atestów
Dokumentacja badań, przeglądów, atestów powinna być przechowywana w OSP w jednym miejscu, co umożliwi zespołowi inspekcyjnemu wgląd do niej. Prawidłowe i terminowe przeprowadzenie badań, posiadanie atestów, ich ewidencjonowanie i archiwizowanie jest szczególnie istotne, gdy dojdzie np. do wypadku ratownika i dokumentacja ta będzie sprawdzana przez zespół powołany do zbadania przyczyn wypadku (być może nie tylko przez komisję wewnętrzną, lecz także organy zewnętrzne, np. prokuraturę). Badania i przeglądy wykonywane są w większości przypadków przez firmy zewnętrzne, co stanowi znaczne obciążenie dla budżetu jednostek utrzymujących podmiot ratowniczy. Pamiętajmy jednak, że na bezpieczeństwie ratowników i osób ratowanych nie wolno oszczędzać.
Do sprzętu, który powinien być badany, atestowany i sprawdzany, należy m.in.: sprzęt ochrony dróg oddechowych, ratowniczy sprzęt hydrauliczny, sprzęt pneumatyczny, urządzenia pomiarowe, gaśnice przewoźne i przenośne, zbiorniki ciśnieniowe (np. w sprzęcie ODO).
W zakresie oceny konserwacji i obsługi technicznej nie ma jednoznacznych uregulowań (kiedyś w PSP obowiązywały karty kontroli sprzętu, które mogły być zaadaptowane przez OSP). Oceniający zwraca uwagę zarówno na wygląd zewnętrzny sprzętu, jak i elementy podlegające konserwacji, zgodnie z instrukcją producenta sprzętu.
Dokumentacja operacyjna i łączność
Podczas oceny tego zagadnienia zespół inspekcyjny sprawdza: dokumentację operacyjną wymaganą przez rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad organizacji KSRG, dokumentację odwodów operacyjnych (dotyczy to jednostek wchodzących w skład WOO), mapę terenu działania, ewidencję wyszkolenia, dane radiowe, instrukcję przyjęcia śmigłowca. Prowadzący inspekcję powinni zwrócić uwagę, czy wszystkie dokumenty (oprócz ewidencji wyszkolenia) znajdują się w samochodzie bojowym.
Podobnie jak przy ocenie innych elementów, za każdy niespełniony warunek naliczane są punkty karne, których suma odliczana jest od maksymalnej liczby punktów za zagadnienie (od 5 pkt).
Sprawdzian wiedzy teoretycznej
Weryfikacja posiadanej wiedzy odbywa się na podstawie pisemnego sprawdzianu. Praktycznie jest to test wiedzy złożony z 10 pytań zamkniętych z jedną prawidłową odpowiedzią. Test realizowany jest z podziałem na trzy grupy: dowódcy, kierowcy, ratownicy. Do sprawdzianu wiedzy teoretycznej wykorzystywane są pytania, których bazę udostępnia Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej. Baza pytań dostępna jest również w aplikacji Strażak.Online. Ten etap jest jednym z kluczowych, za który można uzyskać aż 50 punktów.
Ćwiczenia praktyczne
Ocenie podlegają następujące zagadnienia: określenie zamiaru taktycznego, rozkazodawstwo i kierowanie działaniami ratowniczymi, wykonawstwo (właściwy dobór i optymalne wykorzystanie sprzętu, zgodnie z zasadami taktyki, przestrzeganie procedur ratowniczych), przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, znajomość zasad prowadzenia korespondencji radiowej. Każdy z tych elementów oceniany jest w skali od 0 do 3 pkt, a suma przyznanych punktów stanowi ocenę ćwiczenia (to najwyżej oceniane zagadnienie - maksymalnie można uzyskać 15 pkt).
Ćwiczenie praktyczne powinno uwzględniać rodzaj i ilość wyposażenia inspekcjonowanego podmiotu, deklarowaną zdolność do realizacji zadań ratowniczych, specyfikę terenu chronionego, rodzaj i skalę występujących zagrożeń itp. Istotne jest zapewnienie przez zespół inspekcyjny realistycznej pozoracji ćwiczenia, by ćwiczący nie mieli wątpliwości, z jakim rodzajem zagrożenia mają do czynienia i jakie działania należy podejmować. Niezbędne są więc środki pozoracji, takie jak np. urządzenie zadymiające, manekiny, zestaw do pozoracji ran itp.
Podczas oceny ćwiczenia praktycznego szczególnego znaczenia nabiera zapis zarządzenia nr 5 KG PSP, mówiący, że przewodniczący zespołu inspekcyjnego powinien mieć doświadczenie w kierowaniu działaniami ratowniczymi. Takie doświadczenie przełoży się na jakość oceny, ale także na wizerunek PSP w oczach druhów OSP. Jednym z elementów oceny jest przestrzeganie procedur ratowniczych. A tych nie jest w ocenie zbyt dużo, trzeba więc posiłkować się dobrymi praktykami płynącymi z doświadczeń, analiz działań ratowniczych itp.
Ocena infrastruktury strażnicy i wycofany sprzęt
W dokumentacji z inspekcji powinna się znaleźć ocena opisowa stanu technicznego infrastruktury strażnicy, ponieważ ona również ma wpływ na gotowość operacyjną OSP (mimo że nie jest oceniana w skali punktowej).
Jeżeli jakiś pojazd lub sprzęt jest obecnie wycofany z podziału bojowego, zespół inspekcyjny ocenia wpływ tego wycofania na możliwość skutecznego podejmowania działań.
Wyzwania w zapewnieniu gotowości operacyjnej OSP
„Czy nasza jednostka ma problem z zapewnieniem gotowości bojowej?” To pytanie, które należy sobie regularnie zadawać. Na bazie wielu rozmów ze strażakami można stwierdzić, że największym wyzwaniem nie jest brak sprzętu czy awarie pojazdów, lecz problemy z obsadą. W celu zachowania pełnej gotowości do działania należy zwrócić uwagę na następujące obszary.
Gotowość ratowników to dostępność przynajmniej jednego dowódcy, jednego kierowcy oraz co najmniej dwóch strażaków o każdej porze. Gotowość bazy technicznej to sprawność pojazdów oraz sprzętu niezbędnego do skutecznego podjęcia działań ratowniczo - gaśniczych. Bez sprawnego systemu alarmowania jednostka nie będzie w stanie wyjechać w ciągu 15 minut. Analizując stan gotowości operacyjnej swojej jednostki, pomocne będzie zarządzenie Komendanta Głównego PSP dotyczące przeprowadzania inspekcji.
Problemy z obsadą kadrową
Obecnie nie mamy rozwiązań prawnych pozwalających na finansowanie kursu prawa jazdy na kategorie przydatne do prowadzenia pojazdów pożarniczych. Kierowcami w OSP są zazwyczaj kierowcy zawodowi albo strażacy, którzy z własnej inicjatywy zdobyli odpowiednie uprawnienia. Dużo mówi się o tym w kontekście ustawy o OSP. Tymczasem warto spróbować wypracować porozumienie z urzędem gminy na dofinansowanie kursu prawa jazdy. Jeżeli w szeregach jednostki znajduje się strażak, który chciałby zrobić odpowiednie uprawnienia, bardzo ważne będzie wspieranie go przez doświadczonych kierowców. Warto również rozejrzeć się za nowymi strażakami, którzy mogliby wnieść kompetencje kierowcy do naszej jednostki.
W przypadku dowódców, sprawa jest nieco prostsza - wszystkie szkolenia niezbędne do bycia dowódcą realizowane są przez Państwową Straż Pożarną. Jednostki, które regularnie szkolą swoich strażaków, nie będą miały problemu z dobrymi dowódcami. Jeżeli dzisiaj w jednostce brakuje dowódcy, należy rozejrzeć się za odpowiednimi osobami i skierować je na kurs. Przypominamy, że aby zostać dowódcą należy ukończyć kurs kierujących działaniem ratowniczym.
Powinniśmy stale troszczyć się o pozyskiwanie nowych strażaków oraz motywować obecnych. Pomysłów na zwiększenie zaangażowania strażaków jest wiele. Podstawą jest dobrze funkcjonujący zarząd.
Monitorowanie gotowości bojowej
Jeżeli mamy wystarczającą liczbę strażaków, a zdarzają się problemy z zapewnieniem gotowości, warto wdrożyć monitorowanie gotowości bojowej. Monitorowanie bieżącej gotowości często odbywa się bez udziału żadnych systemów, niejako oddolnie. Po prostu dogadujemy się między sobą, czy jesteśmy na miejscu. Dostawaliśmy wiele sygnałów o potrzebie przygotowania narzędzia pomagającego monitorować dostępność strażaków w danej chwili. Zdecydowaliśmy się wprowadzić takie rozwiązanie w naszej aplikacji. Każda jednostka bez dodatkowych opłat otrzymuje dostęp do tablicy gotowości bojowej. Strażacy, którzy dołączą do jednostki, mogą z każdego miejsca w aplikacji dwoma kliknięciami określić swój stan gotowości.
Podsumowanie
Zapewnienie gotowości operacyjnej to najważniejsze zadania każdej jednostki OSP. Na realizację tego zadania składa się wiele czynników. Najważniejszym z nich jest gotowość ratowników i o to powinniśmy zatroszczyć się w pierwszej kolejności.
tags: #odpowiedzialnosc #za #utrzymanie #i #gotowosci #operacyjnej