Dostępne podania i informacje na temat wsi Abramów, które zachowały się do dnia dzisiejszego, sięgają drugiej połowy XIX wieku. Historia tych ziem jest ściśle związana z wsią Wielkie, której początki sięgają czasów panowania króla Kazimierza Wielkiego. Prawdopodobnie wieś ta stanowiła majątek samego władcy, od którego wzięła swoją nazwę.
Rys historyczny Gminy Abramów
Na mocy ukazu cara rosyjskiego Aleksandra II w 1864 roku zorganizowano gminę w Wielkim. Z rozparcelowanego majątku Wielkie utworzono folwarki w Izabelmoncie, Mracinowie, Wielkolesie oraz Glinniku. W tamtym okresie Abramów należał do folwarku w Marcinowie i był jedną z osiemnastu wsi tworzących gminę.
Rozwój gminy został zahamowany przez działania wojenne z okresu I wojny światowej. Doszło wtedy do zaciętej bitwy, w czasie której Abramów został doszczętnie zniszczony. Ucierpiały również pozostałe miejscowości regionu. W okresie dwudziestolecia międzywojennego następowała powolna odbudowa zniszczonej miejscowości. W 1925 roku wybudowano kościół parafialny.
Okres międzywojenny i powojenny
W 1934 roku, po pożarze, jakiemu uległ budynek gminny w Wielkim, siedzibę przeniesiono do Abramowa. Do 1937 roku Urząd Gminy mieścił się w prywatnym budynku, po czym został przeniesiony do nowej siedziby. Od 1945 roku Abramów stał się samodzielną gminą. Niestety, w czasie pożaru spłonęły wszystkie dokumenty dotyczące historii gminy, co utrudnia odtworzenie wielu faktów.
Pierwszym proboszczem w Abramowie był ks. Piotr Stokrocki, który wniósł ożywienie w działalność mieszkańców. Był on inicjatorem założenia Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej w Abramowie oraz Koła Młodzieży Wiejskiej "Wici" w Wielkolesie i Michałówce. W okresie okupacji hitlerowskiej gmina nie poniosła większych strat materialnych, w przeciwieństwie do poprzedniej wojny. Największe straty, podobnie jak na terenie całego kraju, dotyczyły ludności.
Okres powojenny to czas intensywnej odbudowy gminy. Wzniesiono wiele budynków mieszkalnych, gospodarczych, a także użyteczności publicznej. Wśród nich znalazły się: Ośrodek Zdrowia, cztery szkoły podstawowe z mieszkaniami dla nauczycieli, Bank Spółdzielczy, Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska", skupy mleka oraz strażnice OSP, które świadczą o obecności i rozwoju Ochotniczych Straży Pożarnych w gminie.
W latach dziewięćdziesiątych oddano do użytku nową siedzibę Urzędu Gminy (1992), w której dodatkowo mieszczą się Biblioteka, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Urząd Stanu Cywilnego, Apteka, Urząd Pocztowy oraz Lecznica dla zwierząt. W 1994 roku ukończono budowę nowego kościoła. Od początku istnienia Gminy Wielkie, a później Abramów, przynależność terytorialna była niezmienna.
Brak informacji o dacie założenia OSP w Abramowie
Przedstawiony materiał historyczny szczegółowo opisuje rozwój Gminy Abramów, jej kluczowe momenty i intensywną odbudowę po II wojnie światowej, podczas której wzniesiono liczne obiekty użyteczności publicznej, w tym strażnice OSP. Jednakże, w dostarczonym tekście nie ma bezpośredniej informacji wskazującej konkretny rok założenia Ochotniczej Straży Pożarnej w samej miejscowości Abramów. Wzmianka o budowie "strażnic OSP" w okresie powojennym sugeruje obecność i znaczenie jednostek straży pożarnej w gminie w tamtym czasie, ale nie precyzuje daty powołania jednostki bezpośrednio w Abramowie.
Dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze Abramowa
Na terenie gminy Abramów występują obiekty zabytkowe podlegające ochronie konserwatorskiej. Do najważniejszych należą: ołtarz w kościele parafialnym pod wezwaniem Matki Boskiej Szkaplerznej w Abramowie, drewniany wiatrak koźlak z 1920 roku w Marcinowie oraz dwie murowane kapliczki z lat 30. XX wieku w miejscowościach Wielkolas i Glinnik. Ważnym elementem dziedzictwa kulturowego gminy są również liczne pomniki i miejsca upamiętniające tragiczne momenty w historii Polski. Na szczególną uwagę zasługuje cmentarz w Marcinowie, gdzie znajduje się miejsce pochówku żołnierzy polskich, austriackich i rosyjskich poległych w czasie I wojny światowej. Walory środowiska przyrodniczego i kulturowego regionu Abramowa stanowią podstawę do rozwoju różnorodnych form turystyki.