Star 244 to terenowa wersja samochodu ciężarowego, produkowana przez polską firmę FSC Star w Starachowicach, wyposażona w układ napędowy 4×4. W 1965 roku Fabryka Samochodów Ciężarowych w Starachowicach rozpoczęła prace nad nową serią aut oznaczoną jako „200”, która miała zastąpić modele serii 28/29. Skonstruowano wtedy dwa prototypy: szosowego Stara 200 oraz jego uterenowioną odmianę nazwaną 244. Oba pojazdy miały jeszcze kabiny z modelu 28/29. Model 244 był produkowany bez większych zmian do roku 2000, choć niektóre źródła podają, że produkcja trwała do 1998 roku.
Na przełomie lat 1969-1970 wykonano partię próbną 10 sztuk modelu 200, a wraz z nią egzemplarz doświadczalny modelu 244. Auto w barwach wojskowych, ze skrzynią ładunkową i plandeką, było opracowane i testowane we współpracy z Wojskowym Instytutem Techniki Pancernej i Samochodowej w Sulejówku. Zbudowana w oparciu o podzespoły Stara 200 konstrukcja miała być odpowiedzią na zapotrzebowanie gospodarki, szczególnie rolnictwa, leśnictwa, budownictwa, energetyki, a także służb mundurowych, tj. wojska i straży pożarnej.
Charakterystyka Techniczna Podwozia Star 244
Seryjny model 244 przedstawiono w roku 1975 jako podwozie i samochód skrzyniowy. W Zakładzie Zaplecza Technicznego FSC zmontowano partię próbną 50 sztuk. Samochód miał 2-miejscową kabinę typu 642 z ogrzewaniem i wentylacją. Sercem auta był silnik Star 359.55 (lub S359), rzędowy, 6-cylindrowy, o pojemności 6842 cm³ i mocy 150 KM (110 kW). Prędkość maksymalna wynosiła 82 km/h, a spalanie 26 l/100 km.
Układ Napędowy i Jeżdżący
- Napęd: Przeniesienie napędu na cztery koła odbywało się przez 5-biegową skrzynię ZF S5-45 oraz 2-biegową skrzynkę rozdzielczą ZF 8060.
- Ładowność: 5000 kg.
- Zawieszenie: Zastosowano zawieszenie na resorach półeliptycznych z przodu i z tyłu.
Parametry Terenowe
Star 244 mógł pokonywać przeszkody wodne o głębokości 120 cm (z uwagi na filtr powietrza umieszczony nisko za tylnym lewym nadkolem kabiny), oraz podjazdy o nachyleniu wzdłużnym do 45° i poprzecznym 26°. Miał kąty natarcia/zejścia odpowiednio 40°/27°.
Modernizacje Kabiny
Tylko w 1987 roku auto otrzymało unowocześnioną odchylaną kabinę z lekko zmienionym wyglądem zewnętrznym, obejmującym ścianę przednią, dach, drzwi, błotniki z nadkolami, stopnie wejściowe oraz zegary deski rozdzielczej. Na początku 1987 roku Star 244 otrzymał zmodernizowaną kabinę kierowcy typu 678 ze zmienioną przednią ścianą, podwyższonym dachem i innym kształtem błotników.
Wersje Strażackie Oparte na Podwoziu Star 244
Pojazd Star 244 posiadał układ jezdny 4X4, co czyniło go przydatnym również w warunkach operowania poza drogami utwardzonymi. To sprawiło, że stał się on popularnym nośnikiem dla specjalistycznych zabudów pożarniczych.
Jelcz 005 (GBA 2,5/16)
Po serii badań, Jelcz 005 został zatwierdzony do produkcji, jednak realizacja tego zamierzenia została odłożona na cztery lata ze względu na problemy z uruchomieniem produkcji podwozi w FSC Starachowice. W ciągu tych czterech lat budowano kolejne prototypy, które nieustannie modernizowano i poddawano intensywnym badaniom. Gdy w 1975 roku starachowicka FSC podjęła wreszcie produkcję Stara 244, koncepcja nadwozia 005 uległa pewnym zmianom.
Charakterystyka Zabudowy Jelcz 005
- Załoga: Załogę wozu stanowiło 6 osób. Kierowca i dowódca zajmowali miejsca w kabinie, natomiast pozostała część załogi w przedniej części nadwozia specjalnego.
- Łączność kabiny z przedziałem załogi: Kabina kierowcy i przedział załogi nie stanowiły jednej całości, dlatego też połączono je w celu możliwości porozumiewania się za pośrednictwem gumowego „rękawa”.
- Zbiornik na wodę: Centralne miejsce zabudowy zajmował zbiornik na wodę o pojemności 2500 litrów.
- Skrytki na sprzęt: W ścianach bocznych rozmieszczono skrytki na sprzęt i armaturę, zamykane drzwiami żaluzjowymi. W miejsce dotychczas stosowanych trzech skrytek żaluzjowych z każdej strony wprowadzono cztery. Jedna ze skrytek mieściła również autopompę A16. Pozostały sprzęt umieszczony został na górnym pomoście.
- Działko wodno-pianowe: W przedniej części zabudowy zainstalowano działko wodno-pianowe o wydajności 1600 l/min produkcji CSRS. Czechosłowackie działko wodno-pianowe zastąpiono później działkiem Rosenbauer RM16 produkcji austriackiej.
W tej formie samochód Jelcz 005 był produkowany w latach 1975-1979. Ogółem zbudowano 638 egzemplarzy tego modelu.
Jelcz 005M (Zmodernizowana Wersja)
W 1979 roku rozpoczęto produkcję zmodernizowanej wersji samochodu GBA 2,5/16 oznaczonej symbolem fabrycznym 005M. Zmiany obejmowały głównie zastosowanie zmodernizowanej instalacji wodno-pianowej i armatury. Wprowadzono również elektropneumatyczne sterowanie autopompy z kabiny kierowcy.
Zmiany w Wersji 005M
- Działko wodno-pianowe: Działko Rosenbauera zastąpiono polskim działkiem DWP16 produkcji Zakładów Sprzętu Pożarniczego w Łodzi.
- Lokalizacja działka: W pierwszej połowie lat osiemdziesiątych działko zostało przeniesione z dachu przedniej części zabudowy na pomost środkowy.
- Usunięcie działka: W 1987 roku działko zostało zupełnie zlikwidowane. Uzasadnieniem tej decyzji był fakt bezsensowności jego stosowania w samochodzie z tak małym zbiornikiem na wodę.
Całe pozostałe wyposażenie i sprzęt były identyczne jak w samochodzie Jelcz 005. W okresie produkcji pojazd był nieznacznie modernizowany. W tej formie samochód był produkowany do około połowy lat dziewięćdziesiątych.
Star 244L z Zabudową Pożarniczą w Muzeum
W wielu muzeach posiadane są pojazdy w wersji 244L z nadwoziem specjalnym, pożarniczym GBA 2,5/16 (opracowanym w fabryce Jelcz), często wyprodukowane w 1979 roku. Taki egzemplarz posiada ciekawą, wydłużoną kabinę powstałą z połączenia oryginalnej kabiny z drugą, pochodzącą ze Stara 200. W pojeździe znajdują się zbiorniki na wodę i środek pianotwórczy o pojemności odpowiednio 2500 i 60 litrów, autopompa o wydajności 1600 l/minutę oraz bogate wyposażenie specjalistyczne, w tym pilarka, motopompy, agregat prądotwórczy i wentylator.
Kombinowany Samochód Gaśniczy Rosenbauer na Star 244L
W 1978 roku firma Rosenbauer wykonała na polskim podwoziu nowy typ kombinowanego samochodu gaśniczego. Nośnikiem zabudowy było uterenowione podwozie Star 244L. Załogę pojazdu stanowiło 6 osób, które zajmowały miejsce w kabinie załogowej zbudowanej z elementów kabiny 642. Jej oryginalny projekt był dziełem Rosenbauera, któremu dostarczono z Polski jedynie ścianę czołową, drzwi i błotniki.
Konstrukcja Zabudowy Rosenbauer
Nadwozie specjalne podzielono na trzy części:
- Pierwszy przedział: Mieścił sprzęt i armaturę, z obu stron osłonięte drzwiami żaluzjowymi. W jego środkowej części zainstalowano agregat proszkowy systemu Minimax.
- Centralna część zabudowy: Umieszczono zbiornik na wodę i środek pianotwórczy.
- Tylna część: Zainstalowano dwuzakresową autopompę i urządzenie szybkiego natarcia. Przedział autopompy zamykany był klapą stalową.
Na górnym pomoście znajdowało się działko wodno-pianowe o wydajności 1600 l/min. Zbudowano jeden egzemplarz tego samochodu, który w 1978 roku wszedł do podziału bojowego III Oddziału ZSP w Łodzi.
tags: #star #244 #strazacki #dane #techniczne