Wozy Strażackie Lotniska Poznań-Ławica

Lotniskowa Służba Ratowniczo-Gaśnicza (LSRG) Poznań-Ławica stanowi cywilny dział portu lotniczego, odgrywający kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa operacji lotniskowych. Jednostką dowodzi Komendant przy pomocy swojego zastępcy i instruktora do spraw szkolenia. Obecnie służbę w jednostce pełni blisko 50 ratowników, którzy pracują w czterozmianowym systemie (24/72 h), a ich pracą kierują poszczególni dowódcy zmian.

Zadania i Struktura LSRG

Główne zadania Lotniskowej Służby Ratowniczo-Gaśniczej w Poznaniu-Ławicy obejmują:

  • Zabezpieczenie operacji pożarowo niebezpiecznych, które przeprowadzane są na płycie lotniska.
  • Prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych związanych z działalnością lotniska na jego terenie oraz w rejonie operacyjnym, który obejmuje okrąg o promieniu ośmiu kilometrów.

Rozwój Infrastruktury: Nowa Strażnica

Początkowo siedziba LSRG mieściła się w części „Cargo” lotniska. Z uwagi na dynamiczny rozwój portu oraz zakup kolejnych pojazdów ratowniczych, pierwotna lokalizacja nie w pełni spełniała swoją rolę. W 2009 roku, przed piłkarskimi mistrzostwami Europy w 2012 roku, oddana do użytku została zupełnie nowa strażnica LSRG. Obiekt ten mieści się w centralnym punkcie lotniska, tuż przy drodze kołowania dla samolotów, co znacząco usprawnia czas reakcji w sytuacjach awaryjnych.

Zdjęcie lotniskowej strażnicy LSRG Poznań-Ławica z widokiem na drogę kołowania

Modernizacja Floty Pojazdów

Przez długie lata strażacy z Ławicy wykorzystywali głównie między innymi trzy pojazdy typu GCBAPr Boughton Barracuda. Systematycznie zwiększający się ruch lotniczy i rosnące wymagania w zakresie bezpieczeństwa spowodowały konieczność kompleksowej modernizacji sprzętu.

Projekt "Rozwój systemów bezpieczeństwa"

W 2010 roku utworzony został projekt „Rozwój systemów bezpieczeństwa w zakresie przeciwpożarowym lotniska Poznań-Ławica”. Był on współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Celem projektu było usprawnienie systemu bezpieczeństwa w Porcie Lotniczym Poznań-Ławica.

W ramach tego przedsięwzięcia zaplanowano zakup pojazdu ratowniczo-gaśniczego szybkiej interwencji 4×4 oraz zakup dwóch ciężkich pojazdów ratowniczo-gaśniczych 8×8. Całkowity koszt realizacji projektu wyniósł 10 520 098,98 zł, z czego kwota dofinansowania z Unii Europejskiej wyniosła 6 972 263,25 zł. Przetarg na dostawę pojazdów wygrała firma Fire-Max, reprezentująca Magirus GmbH, oferując dwa pojazdy typu Superdragon X8 oraz jeden typu Dragon X4. Nowe pojazdy trafiły do jednostki na początku 2012 roku i po okresie przejściowym całkowicie zastąpiły mocno wysłużone Barracudy.

Kategoria Lotniska a Wymagania Floty

Obecnie poznańska Ławica sklasyfikowana jest jako lotnisko siódmej kategorii. Oznacza to, że teoretycznie musi być wyposażone w minimalnie dwa ciężkie pojazdy ratowniczo-gaśnicze. Jednakże ze względu na przypadki lądowania większych statków powietrznych (między innymi typu Airbus) klasa ta czasem zostaje zawyżona do ósmej kategorii. W związku z powyższym LSRG Poznań-Ławica wykorzystuje cztery pojazdy ratowniczo-gaśnicze różnej klasy (w tym trzy ciężkie) oraz dwa pojazdy specjalne (w tym ambulans reanimacyjny).

Infografika przedstawiająca globalne kategorie lotnisk w kontekście wymogów bezpieczeństwa

Szczegółowa Charakterystyka Pojazdów LSRG

Flota Lotniskowej Służby Ratowniczo-Gaśniczej w Poznaniu-Ławicy jest zróżnicowana i precyzyjnie dostosowana do specyficznych potrzeb i potencjalnych zagrożeń na lotnisku. Składa się z pojazdów lekkich, ciężkich oraz specjalistycznego sprzętu medycznego i wsparcia.

Pojazdy Lekkie i Wsparcia

Lekki samochód ratowniczo-gaśniczy (Mitsubishi L200)

Zakupiony w 2010 roku, ten lekki samochód ratowniczo-gaśniczy na podwoziu Mitsubishi L200 służy przede wszystkim do zabezpieczania operacji lotniczych, takich jak tankowanie samolotów. Jest wyposażony w agregat proszkowy Gloria PR 250 SV o pojemności 250 kg proszku gaśniczego i wydajności 2 kg/s.

Zdjęcie lekkiego lotniskowego samochodu ratowniczo-gaśniczego Mitsubishi L200

Ambulans medyczny-reanimacyjny (VW Transporter T5)

W 2010 roku na terenie lotniska utworzony został Lotniskowy Zespół Ratownictwa Medycznego. Wtedy też zakupiono ambulans medyczny-reanimacyjny na podwoziu Volkswagena Transportera T5 w zabudowie firmy W.A.S. WIETMARSCHER (typu B), co jest kluczowe dla szybkiej interwencji medycznej.

Lekki samochód kwatermistrzowski (VW Transporter T5)

Do codziennych zadań logistycznych, w tym do przewozu ratowników, wykorzystywany jest typowy lekki samochód kwatermistrzowski, również na podwoziu Volkswagena Transportera T5.

Ciężkie Lotniskowe Samochody Ratowniczo-Gaśnicze Magirus Superdragon X8

Superdragon X8 AREF 15000 DP 250

Pierwszy ciężki lotniskowy samochód ratowniczo-gaśniczy to Magirus Superdragon X8 typu AREF 15000 DP 250. Został zbudowany na podwoziu 8×8 i napędzany jest przez dwa czterosuwowe silniki Iveco Cursor 13 Turbo Diesel (EURO V) o łącznej mocy 1120 KM. Pojazd osiąga prędkość maksymalną 105 km/h, a przyspieszenie do 80 km/h zajmuje mniej niż 40 sekund. Średnie spalanie na 100 km wynosi około 80 litrów, a waga własna pojazdu to 44600 kg. Samochód wyposażono w zbiornik wody o pojemności 14000 litrów, środka pianotwórczego o pojemności 1500 litrów, agregat proszkowy firmy Total o pojemności 250 kg proszku gaśniczego, autopompę o wydajności 10000 l/min, urządzenie szybkiego natarcia i maszt oświetleniowy z sześcioma najaśnicami 35W. Główne działko dachowe podaje 7000 litrów środka gaśniczego na minutę, natomiast działko zderzakowe firmy Alco typ APF 3-C-DC może podać 2500 litrów środka gaśniczego na minutę. Zasięg rzutu dla wody wynosi 60 metrów (prąd zwarty) i 30 metrów (prąd rozwarty), a dla piany 55 metrów. Działko zderzakowe jest również w stanie podać proszek gaśniczy w ilości 9 kg na sekundę.

Zdjęcie ciężkiego lotniskowego wozu Magirus Superdragon X8 w akcji

Superdragon X8 AREF 15000 DP 250 HRET 15 z ramieniem gaśniczym

Drugi ciężki lotniskowy samochód ratowniczo-gaśniczy to Magirus Superdragon X8 typu AREF 15000 DP 250 HRET 15. Podobnie jak jego „brat bliźniak”, został zbudowany na podwoziu 8×8, napędzanym przez dwa czterosuwowe silniki Iveco Cursor 13 Turbo Diesel (EURO V) o mocy 1120 KM. Parametry techniczne są zbliżone: prędkość maksymalna 105 km/h, przyspieszenie do 80 km/h w mniej niż 40 sekund, średnie spalanie około 80 litrów na 100 km, a waga własna pojazdu to 44600 kg. Samochód wyposażono w zbiornik wody o pojemności 13500 litrów, środka pianotwórczego o pojemności 1560 litrów, agregat proszkowy firmy Total o pojemności 250 kg proszku gaśniczego, autopompę o wydajności 10000 l/min, urządzenie szybkiego natarcia i maszt oświetleniowy z sześcioma najaśnicami 35W. Działko zderzakowe firmy Alco typ APF 3-C-DC podaje 2200 litrów środka gaśniczego na minutę, przy zasięgu rzutu 60/30 metrów dla wody (prąd zwarty/prąd rozwarty) oraz 55 metrów dla piany. Jest również zdolne do podania proszku gaśniczego w ilości 9 kg na sekundę.

Ponadto powyższy Dragon wyposażony został w ramię gaśnicze Snozzle 501 o wysokości całkowitej 16,5 metra. Wydajność zamontowanej na nim dyszy wynosi 4000 litrów środka gaśniczego na minutę, a zasięg rzutu wody wynosi 80 metrów oraz 55 metrów dla piany. Dodatkowo ramię ratownicze zakończone zostało lancą gaśniczą o wydajności 1000 litrów środka gaśniczego na minutę, która zdolna jest przebić się przez poszycie samolotów, umożliwiając gaszenie w trudno dostępnych miejscach.

Zdjęcie ciężkiego lotniskowego wozu Magirus Superdragon X8 z wysuniętym ramieniem gaśniczym Snozzle

The Oshkosh Snozzle

Ciężki Lotniskowy Samochód Ratowniczo-Gaśniczy Magirus Dragon X4

Dragon X4 ARFF 6000 DP 150

Trzeci ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy to zdecydowanie mniejszy Magirus Dragon X4 typu ARFF 6000 DP 150. W odróżnieniu od dwóch pozostałych Dragonów, został on zbudowany na podwoziu 4×4, które napędzane jest przez jeden silnik wysokoprężny o mocy 560 KM. Prędkość maksymalna pojazdu to 105 km/h, natomiast przyspieszenie do 80 km/h zajmuje najmniejszemu Dragonowi mniej niż 25 sekund. Waga własna pojazdu wynosi 1990 kg (zgodnie z danymi źródłowymi), a średnie spalanie to około 70 litrów na 100 km. Samochód został wyposażony w zbiornik wody o pojemności 6100 litrów, środka pianotwórczego o pojemności 610 litrów, agregat proszkowy firmy Total o pojemności 150 kg proszku gaśniczego z własną linią szybkiego natarcia, autopompę o wydajności 6000 l/min, urządzenie szybkiego natarcia i maszt oświetleniowy z dwoma najaśnicami 1000W. Działko zderzakowe pozwala podać 1000 litrów środka gaśniczego na minutę, natomiast główne działko dachowe 5000 litrów środka gaśniczego na minutę.

Zdjęcie ciężkiego lotniskowego wozu Magirus Dragon X4

Dodatkowe pojazdy i sprzęt

Przyczepy specjalne

Ponadto w jednostce Lotniskowej Służby Ratowniczo-Gaśniczej znajdują się trzy przyczepy specjalne - dwie stanowiące polowy szpital i jego wyposażenie medyczne, oraz jedną z agregatem proszkowym Gloria PR 250 SV o pojemności 250 kg.

Inny wóz ratowniczy

Warto również wspomnieć o wozie ratowniczym napędzanym 16-litrowym silnikiem Volvo o mocy 750 koni mechanicznych. Pojazd ten, z napędem 6×6 i kabiną przystosowaną do transportu kierowcy i trzech strażaków, rozpędza się od 0 do 80 kilometrów na godzinę w około 30 sekund. Z przodu pojazdu umieszczono zderzakowe działko wodno-pianowo-proszkowe o wydajności 3500 litrów na minutę i 9 kilogramów na sekundę proszku, z zasięgiem rzutu około 65 metrów. Wartość samochodu i całkowite koszty leasingu operacyjnego to łącznie 4,9 mln zł.

Zdjęcie wozu strażackiego Volvo 6x6 na płycie lotniska podczas ćwiczeń

Gotowość Operacyjna i Rozwój Portu

Obecnie lotnisko Poznań-Ławica obsługuje rocznie blisko 1,5 miliona pasażerów i przeprowadza ponad 20 tysięcy operacji lotniczych. Nieustannie prowadzone są także prace nad rozwojem portu lotniczego i zwiększeniem liczby obsługiwanych pasażerów, co wymaga ciągłego utrzymywania wysokich standardów bezpieczeństwa i gotowości służb ratowniczych.

Ćwiczenia ratownicze jako element gotowości

Dbałość o gotowość operacyjną Lotniskowej Służby Ratowniczo-Gaśniczej jest regularnie potwierdzana przez szeroko zakrojone ćwiczenia ratownicze. Przykładem są ćwiczenia zorganizowane w środowe przedpołudnie 18 października 2017 roku na terenie Portu Lotniczego Poznań-Ławica im. Henryka Wieniawskiego. Scenariusz tych ćwiczeń zakładał między innymi uszkodzenie silnika samolotu i jego pożar na terenie płyty lotniska. W przedsięwzięciu udział brała Lotniskowa Służba Ratowniczo-Gaśnicza, Straż Graniczna, Państwowa Straż Pożarna, Zespoły Ratownictwa Medycznego Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Poznaniu, Policja oraz pozostałe służby lotniskowe. Takie wydarzenia są kluczowe dla doskonalenia współpracy między różnymi służbami i procedur w przypadku rzeczywistego zagrożenia, zapewniając szybką i skuteczną reakcję.

The Oshkosh Snozzle

tags: #wozy #strazackie #lostnisko #poznac