Oznakowanie Hydrantu Wewnętrznego: Przepisy, Wymagania i Znaczenie

Hydranty wewnętrzne stanowią kluczowy element systemu ochrony przeciwpożarowej budynków. Ich prawidłowe działanie ma fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa użytkowników oraz skuteczności gaszenia pożaru w jego początkowej fazie. Aby hydrant wewnętrzny spełniał swoją funkcję i był skuteczny w sytuacji zagrożenia pożarem, musi osiągać określone parametry techniczne - przede wszystkim odpowiednie ciśnienie i wydajność hydrauliczna. Hydranty wewnętrzne powinny być stale dostępne, odpowiednio oznakowane i rozmieszczone tak, by zapewnić możliwość skutecznego użycia w sytuacji zagrożenia pożarowego.

Podstawy Prawne i Normatywne Hydrantów Wewnętrznych

Projektowanie, lokalizacja, odbiór oraz oznakowanie hydrantów wewnętrznych są regulowane przez szereg ustaw i rozporządzeń dotyczących ochrony przeciwpożarowej i prawa budowlanego. Właściciel obiektu odpowiada za to, by w razie pożaru z węża poleciała woda pod odpowiednim ciśnieniem.

Najważniejsze akty prawne i normy

Do najważniejszych dokumentów regulujących kwestie związane z hydrantami należą:

• Ustawa z dnia 21 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej
• Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
• Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej
• Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U.2010.109.719)

Aprobata Techniczna CNBOP

Hydranty wewnętrzne, zgodnie z Ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, stanowią wyrób budowlany. Podlegają one ocenie technicznej przeprowadzanej przez Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej Państwowy Instytut Badawczy (CNBOP). Hydranty mogą być dopuszczone do zastosowania w obiektach budowlanych po uzyskaniu aprobaty technicznej CNBOP, potwierdzającej pozytywną ocenę techniczną przydatności.

Polskie Normy dotyczące hydrantów wewnętrznych

Hydranty wewnętrzne powinny być zgodne z normami, opisującymi wymagania i metody badań, dotyczące budowy, parametrów użytkowych oraz ich prawidłowego oznakowania. Do kluczowych należą:

• PN-EN 671-1 Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym
• PN-EN 671-2 Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym
• PN-EN 671-3 Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Konserwacja hydrantów wewnętrznych z wężem półsztywnym i hydrantów wewnętrznych z wężem płasko składanym

Rodzaje i Wymagania Hydrantów Wewnętrznych

Hydrant wewnętrzny to punkt poboru wody z sieci wodociągowej, wyposażony w zawór i wąż, służący do gaszenia pożarów grupy A (ciała stałe) wewnątrz budynku. Instalowane są wewnątrz budynków i obiektów budowlanych i umożliwiają pobór wody z wewnętrznej sieci wodociągowej lub wewnętrznej instalacji przeciwpożarowej.

Typy hydrantów wewnętrznych

W obiektach budowlanych stosuje się następujące rodzaje hydrantów wewnętrznych:

• Hydrant 25 i hydrant 33 - z wężem półsztywnym o średnicy węża 25 lub 33 mm. Hydranty wewnętrzne 25 i 33 są zaprojektowane tak, aby mogła je obsłużyć osoba bez przeszkolenia strażackiego.
• Hydrant 52 - z wężem płasko składanym. Ten typ dedykowany jest dla przemysłu i magazynów.
• Zawór 52 - niewyposażony w wąż pożarniczy.

Wymagania dotyczące lokalizacji i parametrów

Hydranty wewnętrzne stanowią element systemu ppoż. projektowanego osobno dla każdego budynku i obiektu budowlanego, z uwzględnieniem jego przeznaczenia i sposobu użytkowania (np. budynek mieszkalny, biurowiec, hotel), wielkości, wysokości (ilości kondygnacji) oraz układu poszczególnych pomieszczeń. Rozmieszczenie hydrantów wewnętrznych musi umożliwiać skuteczne gaszenie pożaru w każdej części budynku, obejmując zasięgiem całą jego powierzchnię. Podczas akcji gaśniczej nie powinno być problemu z doprowadzeniem węża w miejsce pożaru i dosięgnięcie ognia strumieniem wody.

Minimalna wydajność poboru wody może wynosić 2,5 l/s dla zaworu 42 i 1,0 l/s dla hydrantu 25, a minimalne ciśnienie mierzone na zaworze dla minimalnej wydajności w obydwu przypadkach wynosi 0,2 MPa. Samo obecność szafki na ścianie to za mało. Projektując rozmieszczenie, należy wziąć pod uwagę tzw. zasięg rzeczywisty. Na przykład, jeśli hydrant ma wąż 30 m w biurowcu, jego efektywny zasięg to 33 metry.

Kiedy hydranty wewnętrzne są wymagane?

Wymagania dotyczące montażu hydrantów wewnętrznych reguluje Rozporządzenie MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. Oto wybrane przykłady:

• W strefach ZL I (np. budynki użyteczności publicznej z pomieszczeniami dla ponad 50 osób).
• W strefach ZL III (użyteczności publicznej, np. biura, szkoły, hotele, handlowe). W budynkach niskich (do 12 m wysokości) w strefie ZL III hydranty są wymagane dopiero, gdy strefa pożarowa przekracza 1000 m².
• Przy wejściu do pomieszczeń magazynowych/technicznych o powierzchni >200 m² i obciążeniu ogniowym >500 MJ/m², znajdujących się w budynkach użyteczności publicznej.

Oznakowanie Hydrantów Wewnętrznych

Oznakowanie hydrantu jest obowiązkowe i powinno być zgodne z normą PN-EN ISO 7010. Skuteczność działań służb pożarniczych zależy od prawidłowego zaprojektowania całego systemu, czyli m.in. właściwego rozmieszczenia i oznaczenia hydrantów.

Jak wygląda znak hydrant wewnętrzny?

Hydranty w wewnętrznych systemach ppoż. oznaczane są za pomocą czerwonych tablic (biała obwódka, czerwone tło, biały piktogram) przedstawiających zwiniętego węża przeciwpożarowego. Szafka hydrantowa powinna być czerwona, choć przepisy dopuszczają inny kolor (np. biały), o ile będzie wyraźnie oznakowana zgodnie z normą.

Ponadto wewnątrz budynków i obiektów budowlanych stosuje się również szafy, z czerwonymi lub przeszklonymi drzwiami - dla hydrantów oraz oznaczenia wskazujące m.in.:

• zawór hydrantowy
• przyłączenie sieci hydrantowej wewnętrznej
• pompownię hydrantową
• lokalizację klucza do szafki hydrantowej

W pobliżu hydrantu powinno się również umieścić instrukcję jego użytkowania w razie pożaru. Znaki ochrony przeciwpożarowej mogą być wykonane na sztywnych płytach lub folii samoprzylepnej. W miejscach, gdzie zamontowanie zwykłego znaku jest utrudnione lub tabliczka przytwierdzona do śiany byłaby słabo widoczna, warto stosować oznakowanie przestrzenne 3D.

Normy oznakowania: PN-EN ISO 7010 vs. PN-92/N-01256/01

Oznakowanie ppoż. powinno spełniać wymagania normy PN-EN ISO 7010:2012. Warto jednak wiedzieć, że chociaż poprzednia norma - PN-92/N-01256-01 - została wycofana przez Komitet Techniczny PKN, nie ma obowiązku wymieniania znaków na nowe. Tabliczki według „starej normy” nie tracą ważności, nadal można je stosować i są dostępne w sklepach.

Przeglądy i Konserwacja Hydrantów Wewnętrznych

Regularny przegląd hydrantów wewnętrznych to obowiązek wynikający z przepisów prawa, ale także kluczowy element systemu ochrony przeciwpożarowej każdego budynku. Przeglądy mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia, dysponujące sprzętem pomiarowym zgodnym z normami (np. hydrotest). Zaleca się, aby byli to konserwatorzy sprzętu ppoż.

Wszystkie przeglądy techniczne, a także czynności konserwacyjne, powinny być realizowane zgodnie z instrukcją producenta i aktualnymi przepisami (określonymi w Polskich Normach). Przegląd nie powinien jednak odbywać się rzadziej niż raz w roku, uwzględniając warunki otoczenia, a także zagrożenie pożarowe. Podczas badania wydajności hydrantów wewnętrznych technicy dokonują pomiarów zgodnych z obowiązującymi przepisami i normami, takimi jak PN-EN 671-3. Pomiarów dokonuje się przy użyciu specjalistycznych urządzeń pomiarowych, takich jak mierniki przepływu i ciśnienia, które pozwalają na dokładne określenie wartości parametrów i ich zgodności z wymaganiami. Wykonanie przeglądu potwierdzane jest kontrolką badania hydrantu. Na koniec opracowywany jest protokół badania ciśnienia i wydajności, a także przeglądu i konserwacji.

Konsekwencje niesprawności hydrantu

Za niesprawną instalację przeciwpożarową (w tym brak ciśnienia w hydrancie) grozi mandat karny nakładany przez Państwową Straż Pożarną. Władze administracyjne, takie jak starostwa czy urzędy, mogą również nie wydać zgody na imprezy masowe i inne tego typu wydarzenia, jeśli obiekt nie spełnia wymogów bezpieczeństwa ppoż.

Oznakowanie niesprawnego hydrantu

Przepisy prawa, w tym normy w zakresie ochrony przeciwpożarowej, nie wskazują jednoznacznie, jak należy oznaczyć hydrant, który nie spełnia wymagań w zakresie wydajności. Zatem wydaje się być prawidłowym stwierdzeniem, że hydrant może być oznaczony jako: NIESPRAWNY lub USZKODZONY.

Powyższy przykład naklejki: „Hydrant niesprawny - Zdatny do użycia w razie pożaru” należy rozumieć jako hydrant, do którego jest doprowadzona woda i w razie pożaru można go użyć, jednak nie spełnia on wymagań ochrony przeciwpożarowej (np. nie osiąga wymaganej wydajności lub ciśnienia). Taki hydrant może być eksploatowany, ale dany obiekt wyposażony w ww. hydrant nie spełnia wymagań ochrony przeciwpożarowej.

tags: #hydrant #wewnetrzny #naklejka